HTH THE BEST BLOG IN THE WORLD
http://www.narenji.ir/images/stories/authors2/aliasghar/5/500x_mri_space.jpg

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم دی 1389ساعت 10:21  توسط HTH  | 

 

بهترین مواد غذایی برای سلامتی پوست

 

 

بیشتر افراد پول زیادی را برای آرایشهای گران قیمت می پردازند تا مشکلات پوستشان مثل جوش های صورت، چین و چروک و خشکی پوست درمان شود، اما بیشتر آرایشگران راه ارزان قیمت تر را انتخاب می کنند و آن پوشاندن عیبهای پوست با آرایش است

 اما سالم ترین و مؤثرترین درمان...

بقیه در ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم آذر 1388ساعت 17:10  توسط HTH  | 

آنفلوآنزای خوکی  
 

آنفلوانزای جدید H1N1)A) با منشاء خوکی یا Swine Influenza Flu

* بیماری آنفلوانزا چیست ؟
آنفلوانزا یک بیماری حاد تنفسی به شدت واگیردار دستگاه تنفس ( با درگیری دستگاه تنفس فوقانی و تحتانی) است که به وسیله چندین نوع ویروس آنفلوانزا  ایجاد می‌شود. این ویروس ها از طریق ذرات آلوده معلق در هوا ( تماس مستقیم ) و تماس با سطوح آلوده به ترشحات تنفسی (تماس غیرمستقیم) منتقل  می‌شود.  بیماری در تمام طول سال  می تواند رخ ‌دهد اما در مناطق معتدل بیشتر در پاییز و زمستان دیده می شود و در مناطق گرم بیشتر در فصل بارندگی دیده می شود.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  ویروس آنفلوانزا دارای سه تیپ  A ، B و C می باشد که تیپ A  دارای زیرگونه های مختلفی می باشد که بر اساس دو آنتی ژن سطحی N و H نام گذاری میشوند {مانند ( H1N1) ، ( H2N2)…} . تیپ A  علاوه بر انسان می تواند برخی حیوانات مانند خوک ، اسب  و پرندگان را نیز مبتلاء نماید . آنفلوانزای تیپ   A  می تواند به صورت انفرادی ، یا گروهی ( طغیان ، اپیدمی یا جهانگیری ) انسانها را مبتلا نماید اما تیپ B  بیشتر بصورت انفرادی و گاهی به صورت گروهی ( اپیدمی های کوچک ) ظاهر می گردد و تیپ c فقط بصورت انفرادی باعث بیماری انسانها می شود .
تنها تیپ A  آنفلوانزا می تواند تغییر ژنی بدهد و زیرگونه های جدیدی را بوجود آورد که یکی از دلایل ایجاد زیرگونه های جدید شاید بخاطر توانائی ایجاد بیماری در حیوانات باشد .
* آنفلوانزای خوکی چیست ؟
بیماری آنفلوانزا ناشی از ویروس تیپ A  و زیر گونه (H1N1) می باشد .این ویروس موجب بیماری در خوک ها می گردد و      می تواند اپیدمی های وسیعی در بین خوک ها شود . این بیماری ازسالیان قبل شناخته شده و بسیاری از کشورها به صورت معمول خوک‌های خود را در مقابل آن واکسینه می‌کنند.
آنفلوانزای نوع A یک بیماری حاد دستگاه تنفسی است که به شدت مسری می باشد . این ویروس ابتدا در خوک شناسایی شده است، به همین علت به نام آنفلوانزای خوکی معروف است . ولی امروزه در اثر جهش ژنی ، ویروس قادر است انسان را نیز بیمار کند .

علائم بیماری :
 علائم شایع بیماری شامل تب بیشتر از ۳۷٫۸ درجه سانتیگراد ، بی حالی ، بی اشتهایی ، آبریزش بینی ، سرفه ، گلو درد ، درد عمومی بدن ، سر درد ، لرز ، ضعف ، تهوع ، استفراغ و اسهال می باشد .
به طور کلی طیف علائم بالینی از فرم بدون علامت تا علائم پنومونی شدید و حتی مرگ متغیر است .در۹۸%موارد بیماری به صورت خفیف بروز میکند ودرمان سرپایی است وتنهادر۲%مواردبیماری به صورت شدید رخ می دهدو بیماران نیاز به بستری دربیمارستان دارند.

راههای انتشار ویروس :
ویروس از طریق قطرات ریز تنفسی از بینی و دهان شخص آلوده به هنگام عطسه و سرفه کردن پخش میشود . چنانچه شخصی هنگام عطسه و سرفه کردن ازهیچ پوشش ویا دستمالی استفاده نکندودستهایش به ویروس الوده شود ،به این طریق سطوحی چون دستگیره در،صفحه کلید کامپیوتر،تلفن همراه وتلفن عمومی و ……….   به راحتی آلوده خواهند شد .
ویروس هنگام عطسه و سرفه در هواو به روی اجسام اطراف تا فاصله ۲ متری پخش می شود . دست در اثرتماس با اجسام آلوده به ویروس آلوده می شود و اگر شخص دست آلوده خود را به چشم ، دهان ، یا بینی بمالد درواقع ویروس را وارد بدن خودش کرده و به بیماری مبتلا می شود .

راههای انتقال بیماری :
۱- تماس مستقیم : از طریق ترشحات دستگاه تنفسی فرد بیمار هنگام سرفه و عطسه
۲- تماس غیر مستقیم : از طریق تماس با اشیاء آلوده به ویروس

* توصیه های بهداشتی جهت پیشگیری از آنفلوانزای خوکی:
راههای پیشگیری از ابتلا وگسترش بیماری آنفلوانزا:
۱-شتشوی مکرر دست با آب وصابون
۲-هنگام عطسه وسرفه دهان وبینی خود را بپوشانید.
۳-ازانداختن دستمال کاغذی های مصرف شده در محیط ومعابرعمومی خوداری نمایید.
۴-از روبوسی ودست دادن با دیگران خودداری نمایید.
۵-هنگام بیماری ار دست زدن به چشم ها وبینی خودداری نمایید.
۶-هنگام بیماری به اندازه کافی استراحت نماییدو تا بهبودی از ورود به مکانهای شلوغ (مدارس ، محل کار و…)خودداری گردد.
۷-هنگام بیماری تغذیه مناسب داشته باشید.

*چرا آنفلوانرای A  جدید را ابتدا آنفلوانزای خوکی نامیدند ؟
در آزمایشات اولیه متوجه شدند که آنفلوانزای جدید از نظر ژنی مشابه آنفلوانزای خوکی است لذا آنرا آنفلوانزای خوکی نامیدند اما در آزماتشات تکمیلی مشخص گردید که از نظر ژنی تفاوت های زیادی با آنفلوانزای خوکی دارد و علاوه بر ژنهای آنفلوانزای خوکی ژنهایی از آنفلوانزای پرندگان و آنفلوانزای انسانی نیز در آنفلوانزای جدید وجود دارد و در حقیقت ویروس جدید نو ترکیبی از سه یا چهار ویروس آنفلوانزا می باشد لذا به توصیه سازمان جهانی بهداشت  آنفلوانزای خوکی به نام آنفلوانزای A  جدید یا آنفلوانزای A(H1N1) نامیده شد . 
* انسان چگونه به آنفلوانزای جدید مبتلاء می شود ؟
از آنجا که در حال حاضر آنفلوانزای جدید از انسان به انسان منتقل می شود لذا مشابه آنفلوانزای انسانی دو راه عمده برای انتقال این بیماری وجود دارد :
 -۱از طریق ذرات تنفسی معلق در هوا (راه مستقیم) که در زمان صحبت کردن، عطسه و سرفه فرد بیمار در هوا منتشر      می گردد ومی تواند از راه تنفس باعث ابتلاء افراد سالم شود.
 -۲از طریق سطوح آلوده به ترشحات تنفسی فرد بیمار ، بخصوص دستهای آلوده در تماس با مخاط ها مانند چشم ، بینی و دهان.
انتقال انسان به انسان این بیماری باعث سرعت زیاد انتشار این بیماری در جهان گردید و به همین علت سازمان بهداشت جهانی در ۲۱ خرداد سال ۱۳۸۸ فاز شش پاندمی ( جهانگیری ) این بیماری را اعلام نمود .
* دوره کمون و سرایت پذیری بیماری آنفلوانزای جدید چگونه است ؟
 دوره کمون ( نهفتگی ) بین ۱تا۳ روز می باشد و بیماران از ۲۴ ساعت قبل از بروز علائم تا یک هفته بعد از بروز علائم واگیر دار هستند و می توانند بیماری را به سایر افراد منتقل نمایند .
* چه کسانی بیشتر در معرض خطر عوارض این بیماری می باشند ؟
افراد بالای ۶۵ سال ، کودکان زیر ۵ سال ، زنان باردار و افراد دارای بیماریهای مزمن مانند بیماران دیابتی ، فشارخون بالا ، بیماران قلبی ، بیماران آسمی و … بیشتر در معرض خطر عوارض این بیماری هستند و موارد مشکوک در این گروه ها باید به پزشک جهت معاین و شروع درمانهای لازم ارجاع گردد .

* آخرین آمار ابتلاء انسانی این بیماری چقدر است ؟
براساس اعلام سازمان جهانی بهداشت (WHO) تا تاریخ ۷ شهریور ۱۳۸۸  در جهان ۲۹۷۹۲۲ نفر به بیماری آنفلوانزای جدید مبتلاء و تعداد ۳۰۱۴ نفر به علت این بیماری فوت نموده اند در ایران مجموع موارد کشف شده تا تاریخ انتشار این متن  ۲۸۵ مورد می باشد که منجر به مرگ یک نفر نیز گردیده است و دراستان خراسان تعداد مبتلایان به ۳۴ نفر رسیده است   .درحال حاضر تقریبا” تمام کشورها درگیر این بیماری هستند .
* آیا بیماری آنفلوانزای جدید از طریق خوردن منتقل می‌شود؟
ویروس این بیماری در محیط زیاد دوام نمی آورد و معمولا” پس از چند ساعت از بین می رود ، البته هر چه محیط سردتر و مرطوب تر باشد دوام ویروس در محیط بیشتر خواهد بود . تا کنون انتقال بیماری از طریق خوردن و آشامیدن گزارش نشده است . این ویروس در مقابل حرارت حساس بوده و در اثر بختن از بین می رود و به مواد ضد عفونی کننده مانند الکل ، بتادین و مواد سفید کننده مانند وایتکس حساس می باشد و به راحتی از بین می رود . این ویروس مانند بسیاری از ویروس ها از طریق پختن در دمای ۷۰ درجه سانتیگراد (۱۶۰ درجه فارنهایت) از بین می‌رود. 
* آیا برای بیماری آنفلوانزای جدید واکسنی وجود دارد؟
در حال حاضر واکسن اختصاصی برای این بیماری ساخته نشده ولی تلاش ها در این خصوص ادامه دارد و احتمالا” در آینده نزدیک واکسن بیماری وارد بازار خواهد شد . از طرفی مشخص نیست که آیا واکسن آنفلوانزای فصلی انسانی می‌تواند محافظتی در مقابل آنفلوانزای A  جدید ایجاد کند یا خیر ؟ اما برای افراد در معرض عوارض شدید بیماری توصیه میشود از واکسن آنفلوانزای انسان استفاده شود تا حداقل از همزمانی این دو بیماری در انسان جلوگیری شود تا مانع ترکیب ژنی این دو ویروس و ایجاد ویروس با قدرت سرایت بالا در انسانها گردد.
* علائم  بیماری آنفلوانزای جدید چیست ؟
 به طور کلی علائم بالینی در انسان از حالت بدون علامت تا علائم پنومونی شدیدی که منجر به مرگ می‌شود متغیر است. علائم آنفلوانزا خوکی مشابه آنفلوانزای انسانی ( تب ، گلودرد ، سردرد ، سرفه و دردهای عضلانی ) است . علائم بیماری  در کودکان کمی متفاوت تر از بزگسالان است. تنفس تند یا اختلال در تنفس، تمایل رنگ پوست به خاکستری یا آبی، ننوشیدن آب به اندازه کافی، تهوع شدید، عدم تعامل با افراد دیگر و یا خواب طولانی مدت، تغییر رفتار و زودرنجی و تب شدید و سرفه از علائمی است که در کودکان مبتلا به این بیماری مشاهده شده است .
علائم فرم شدید بیماری در بالغین :
 تب بالا بمدت  طولانی (بیش از ۳ روز) خصوصاً‌ اگر همراه حال عمومی بد باشد
 تنگی نفس
 نشانه های تنفسی مشکل
 درد یا احساس فشار در  قفسه سینه یا شکم
 سرگیجه ناگهان
 گیجی
 استفراغ شدید یا مداوم
 در ابتدا علائم آنفلوانزا بهبود یابد ولی ناگهان تب  و سرفه شدید عود کند
علائم فرم شدید بیماری در کودکان:
 نشانه های تنفسی مشکل(تنفس تند یا نفس دشوار)
 تغییر رنگ کبود یا خاکستری پوست
 عدم نوشیدن مایعات به میزان کافی
 استفراغ شدید یا مداوم
 اختلال سطح هشیاری (کودک به دشواری قابل بیدار کردن باشد یا اساساً نتوان وی را بیدار نمود)
 عدم تمایل برای بازی کردن یا عدم تعامل کودک با اطرافیان
 تحریک پذیری شدید
 در ابتدا علائم آنفلوانزا بهبود یابد ولی ناگهان تب  و سرفه شدید عود کند

 
* نظام مراقبت بیماری آنفلوانزای جدید
اهداف نظام مراقبت بیماری آنفلوانزای جدید برای پیشگیری از ابتلاء انسان به ویروس آنفلوآنزای خوکی A (H1N1) در کشور عبارت است از کسب آمادگی لازم برای مقابله با اپیدمی بیماری و کاهش موارد ابتلاء و مرگ ومیر ناشی از این بیماری در کشور .
* تعریف مورد مشکوک به آنفلوانزای جدید A  :
عبارتست از هر مورد بیمار دارای آنفلوانزا در افرادی که طی یک هفته گذشته از کشور یا منطقه ای که در آن موارد تائید شده قطعی داشته برگشته باشد و یا طی یک هفته گذشته با یک مورد بیمار تائید شده آنفلوانزای A(H1N1)  در تماس تزدیک بوده است .
* نمونه گیری از بیماران :
بر اساس آخرین دستورالعمل مرکز مدیریت بیماریهای وزارت بهداشت  ایران ، در حال حاضر تنها از موارد مشکوک در شرایط زیر نمونه گیری می شود :
 - ۱نمونه گیری از بیماران مشکوک به آنفلوانزای بستری در بیمارستانها
 -۲نمونه گیری از افراد مشکوک به بیماری (مسافر) در فرودگاهها (پایگاه مراقبت بهداشتی مرزی)
 -۳نمونه گیری از ۱۰ مورد مشکوک در هفته از پایگاه دیده ور آنفلوانزا
نحوه نمونه گیری :نمونه با سواپ به ترشحات حلق بیمار آغشته و در محیط کشت قرار میگیردو سپس به آزمایشگاه مرکز بهداشت استان ارسال می گردد .
با مورد مشکوک به آنفلوانزای جدید A   چگونه برخورد کنیم ؟
در صورتیکه حال عمومی بیمار خوب باشد به آموزش داده شود چکونه از سرایت بیماری به دیگران پیشگیری نماید و در صورت تشدید علائم یا پیدا شدن علائم شدید بیماری بلافاصله مراجعه نماید تا به سطح بالاتر ارجاع گردد . در صورتیکه حال عمومی بیمار خوب نباشد و علائم تشدید بیماری ظاهر شود بیمار باید سریعا” به بیمارستان ارجاع و به صورت ایزوله بستری شود .
*طبق دستورالعمل از موارد مشکوک در مراکز بهداشتی  درمانی منتخب با سواپ از حلق باید نمونه گیری شود و جهت ارسال به آزمایشگاه به مرکز بهداشت استان ارسال گردد .
 آیا برای این بیماری داروی اختصاصی در دسترس می‌باشد؟
 دو دسته دارو برای درمان بیماری آنفلوانزا  وجود دارد.ولی بسیاری از موارد آنفلوانزای جدید گزارش شده در انسان‌ها بدون نیاز به مداخلات طبی و مصرف داروهای ضد ویروسی به طور کامل بهبود یافته‌اند و در موارد خاصی نیاز به استفاده از داروهای ضد ویروسی می باشد .  تعداد ویروس‌های آنفلوانزا مقاوم به داروهای ضد ویروسی در حال گسترش است  که ناشی از مصرف بی دلیل داروها می باشد . بیمارانی که از  دارو استفاده می کنند لازم برای شش ماه از حاملکی جلو گیری نمایند .این دارو  تنها در اختیار سیستم بهداشتی کشور می باشد .
فعلا”درمان تنها برای بیمارانی شروع می شود که :
 -۱تست آزمایشگاهی آنها مثبت شده (تائید قطعی) و دارای علائم بیماری هستند.
 -۲موارد مشکوک که حال عمومی آنها نامناسب بوده و بستری شده اند.
 - ۳موارد مشکوک که جزء گروههای شدیدا” در معرض خطر می باشند.
مهم این است که تمام موارد مشکوک را جدی گرفته و آموزش دهیم تا مراقبت نمایند بیماری به دیگران منتقل نشود چون تقریبا” تمام بیماران بدون نیاز به داروی اختصاصی بهبود می یابند و کمتر از ۵% بیماران نیاز به درمان دارند .

* برای پیشگیری از ابتلاء به این بیماری چه کنیم ؟
 از آنجا که بیماری در بسیاری از کشورها دیده شده ولی در داخل جمعیت کشورمان هنوز ویروس به چرخش در نیامده است لذا توصیه می گردد از سفرهای خارجی غیر ضروری ( به ویژه افراد در معرض خطر زیاد ) خوددار ی نمایند و در صورت ضرورت سفر نکات زیر مورد توجه قرار گیرد :
• از حضور در مکان های پر تردد و شلوغ حدالامکان خودداری کنند.
• در طول سفرخواب و استراحت کافی  داشته باشند.
• از تماس نزدیک ( حداقل یک متر ) با افراد بیمار خودداری نمایند. 
• در صورت تماس با افراد بیمار حتما” با پزشک مشورت کنند .
• دستهای خود را بطور مکرر با آب و صابون بشویند .
• در صورت  بروز علائم تب ، سردرد ، گلودرد ، سرفه ، دردهای عصلانی( کوفتکی بدن) بلافاصله به پزشک مراجعه کنند.
• اگر طی ۷ روز بعد از ورود به کشور نیز علائم فوق بروز کرد ضرورت دارد به مراکز بهداشتی درمانی یا پزشک مراجعه و یادآوری کنید اخیرا” خارج از کشور بوده اید.

*در صورت ابتلاء به علائم این بیماری برای جلوگیری از سرایت به دیگران چه کنیم ؟
• حتی الامکان در مدت بیماری در منزل بمانند و استراحت کنند .
• در صورت نیاز به ترک منزل و در زمان حصور در اماکن شلوغ از ماسک تنفسی استفاده کنند .برای این منظور استفاده از ماسک های معمولی ( ماسک های جراحی موجود در داروخانه ها ) کفایت می نماید و باید توجه کرد از ماسک باید به صورت محدود استفاده کرد و حداکثر هر یک ساعت و یا در ضورت مرطوب شدن در اثر تنفس می بایست تعویض گردد .
• از تماس دستهای آلوده با چشم ، دهان و بینی خوداری کنند.
• از تماس دستهای آلوده با سطوح و وسایل مشترک( دستگیره دربها ،…. ) خودداری گردد.
• سطوح آلوده را می توان با محلول وایتکس (۱۰% ) رقیق یا الکل ۷۰ درجه ضد عفونی کرد.
• سعی شود پس از برگشت از سفر نیز  از بوسیدن و در آغوش گرفتن افرادی که  برای گرامی داشتن انها از سفر  مراجعه می نمایند خودداری گردد.
• آداب تنفسی  رعایت گردد ( موقع عطسه و سرفه با استفاده از دستمال کاغذی جلو دهان خود را بگیرند )
• دستمال های کاغذی آلوده را بصورت صحیح دفع شود(انداختن در ظرف زباله درب دار  یا قرار دادن داخل پلاستیک  و بستن درب پلاستیک سپس قرار دادن در ظرف زباله )
• از روبوسی با سایرین خودداری گردد.
• از دست دادن با دستهای آلوده به دیگران خوداری گردد.
طبق توصیه سازمان جهانی بهداشت تنها دو اقدام شستشوی مکرر دستها و رعایت آداب تنفسی ( پوشاندن دهان و بینی موقع عطسه و سرفه ) می تواند بطور چشمگیری از انتشار بیماری جلو گیری نماید .

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:37  توسط HTH  | 

انتقال خون و آنفلوآنزا
این ویروس مانند ویروس آنفلوانزای فصلی از راه انسان به انسان گسترش می یابد .آنفلوانزای نوع A  (H1N1)یک بیماری حاد تنفسی و به شدت واگیردار است که برای نخستین بار در خوکها دیده شد و به همین دلیل به آنفلوانزای خوکی شناخته شده است. در گذشته آلودگی انسانها از طریق انتقال بیماری از خوک به انسان صورت می گرفت ولی در حال حاضر بیماری وارد مرحله جدیدی شده و انتقال از انسان به انسان رخ می دهد.

•  راه انتشار  ویروس H1N1 

انتشار ویروس شبیه به ویروس آنفلوانزای فصلی و از راه انسان به انسان از طریق سرفه یا عطسه از فرد مبتلا به فرد دیگر می باشد. ممکن است افراد از راه تماس غیرمستقیم با وسایل آلوده به ویروس و سپس تماس با دهان و بینی مبتلا شوند . این ویروس از راه خوراکی منتقل نمی شود .
•  دوره واگیر  

دوره واگیر این ویروس مشابه آنفلوانزای فصلی است ، در واقع بیماری از یک روز قبل تا ۷ روز بعد از بروز علایم مسری است .
•  علایم بالینی و افراد درمعرض خطر

علایم بالینی آنفلوانزای نوع A شبیه به آنفلوانزای فصلی است. بیماری با علایم درگیری حاد دستگاه تنفسی شامل حداقل دو تا از نشانه های تب ، سرفه ، گلودرد ،درد عضلانی، سردرد ، خستگی ، لرز ، اسهال ، استفراغ و آبریزش بینی تظاهر می یابد .
افرادبالای ۶۵ سال، بچه های کمتر از ۵ سال ، زنان حامله و افراد دارای بیماریهای مزمن به عنوان گروههای پرخطردرنظرگرفته می شوند . زنان حامله و افرادی که بیماری زمینه ای خاص مانند آسم یا دیابت دارند درمعرض بروز عوارض ناشی از این ویروس هستند .
• پیشگیری
 واکسن این بیماری در دست تهیه است ولی به دلیل نامشخص بودن کارایی آن به طور دقیق و همچنین ظرفیت محدود تولید آن، آموزش افراد جامعه در مورد بیماری و راه های انتقال نقش بسیار مهمی در پیشگیری از ابتلا دارد.
•درصورت سلامتی و عدم وجود علایم بیماری
◦ شستشوی مکرر دستها با آب و صابون درطی روز خصوصاً بعد از سرفه یا عطسه ، مواد ضد عفونی کننده حاوی الکل هم بسیار موثراست. مدت مناسب شستشو با آب گرم وصابون حدود ۱۵تا ۲۰ ثانیه است .
◦اجتناب از تماس نزدیک با افراد ناخوش یا کسانی که تب و سرفه دارند .
◦ پوشاندن بینی و دهان با دستمال درهنگام سرفه و عطسه و انداختن دستمال به سطل زباله درب دار بعد از استفاده از آن.
◦ پرهیز ازتماس دست باچشمها و بینی خود قبل ازشستشوی دستها.
◦رعایت عادات بهداشتی خوب شامل خواب و استراحت کافی، تغذیه مناسب و انجام فعالیتهای ورزشی.

•درصورت ابتلاء به بیماری
◦استراحت درمنزل به مدت ۷ روز از بروز علایم و یا تا ۲۴ ساعت بعد از اینکه فرد کاملاً بدون علامت شود . استراحت درمنزل به معنی پرهیز از فعالیتهای طبیعی شامل کار ،رفتن به مدرسه ، مسافرت ،خرید و شرکت در اجتماعات است.

◦بیماران باید درخانه با سایر افرادحداقل ۱ متر فاصله بگیرند ،درغیراین صورت از ماسک استفاده کنند .• درمان درحال حاضر داروهای ضد ویروس جهت درمان بیماری استفاده می شود که درکشور ما نیز وجود دارد و درصورت لزوم با صلاحدید پزشک تجویز می شود .
•   نکاتی برای اهداکنندگان خون

◦ درهنگام وقوع همه گیری آنفلوانزا به دلیل ابتلای شماری ازاهداکنندگان یا خانواده آنها به بیماری تعداد اهداکنندگان خون کاهش می یابد.بنابر این اهدای خون  منظم اهداکنندگان مستمردرصورت سلامتی و عاری بودن از نشانه های بیماری درتامین خون مورد نیاز بیماران بسیارموثراست.
◦    به منظور اطمینان از سلامت و عدم آلودگی خونهای اهدایی به ویروس آنفلوانزا درصورت ابتلا به بیماری
اهدای خون را تا دو هفته بعد از بهبودی و رفع کامل علایم به تعویق بیندازید
◦در صورت ابتلا به آنفلوانزا ،پس از بهبودی عوامل ایمنی زای موجود در خون موجب مصونیت گیرنده خون شما علیه این بیماری می شود. پس چنانچه به آنفلوانزا مبتلا شدید پس از گذشت دو هفته منتظر دیدار شما در مراکز اهدای خون هستیم.
◦ چنانچه تا یک هفته پس از اهدای خون دچارهرگونه علایم آنفلوانزا شدید به مرکزی که درآنجا خون اهدا کرده اید اطلاع دهید .
◦سازمان انتقال خون کلیه اقدامات لازم را به کاربرده تا مراکز خونگیری حتی الامکان از نظر انتقال بیماری آنفلوانزا محیطی امن و بی خطر باشند. بنابراین   
اهدای خون خطری از نظر انتقال بیماری آنفلوانزا در بر ندارد.             
                                                 سازمان انتقال خون ایران
                                  دفتر مرکزی آموزش، جذب و حفظ اهداکنندگان

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:35  توسط HTH  | 

تعریف بیماری
آنفلوانزای خوکی یک بیماری تنفسی خوک ها است  که بوسیله ویروس آنفلوانزای(  A (  H1N1  و H3N3 در خوکی ایجاد می شود .  بیماری فعلی که در حال حاضر در بین انسانها  در کل دنیا در جریان است تغییر در ژنوم ویروس H1N1  را شاهد هستیم. و در واقع بیماری آنفلوانزای خوکی با منشاء آنفلوانزای H1N1 نوع A  بین انسان و خوک مشترک است . اما در حال حاضر این بیماری در حال انتشار سریع و انفجاری در بین انسانها است و از انسان به انسان با سرعت بالا انتقال می یابد . و برای انتشار و سرایت آ« و آلوده بودن یک جامعه نیازی به وجود خوک نیست .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  انسانها بطور طبیعی مبتلا به آنفلوانزای خوکی  نمی شوند ولی آلودگی انسان گزارش شده است و بیماری می تواند به انسان نیز منتقل شده موجب بیماری شدید با  مرگ و میر گردد .

راههای پیشگیری از بیماری آنفلوانزای خوکی رابدانیم :
۱-دستها به طورمرتب  شسته شود
۲-درهربار عطسه وسرفه ازیک دستمال کاغذی جدید استفاده شده ودستمال قبلی در سطل
زباله دردار انداخته شده ودستها مجددا شسته شود.
۳-برای پیشگیری از انتقال  بیماری به دیگران ، فرد دارای علایم یا مبتلا به بیماری ،باید  به
مدت ۷روز درمنزل استراحت نموده وبه هیچ عنوان بادیگران درتماس نباشدو از منزل خارج نشود.
۴-تازمانی که خطر ابتلا درجامعه وجود دارد هنگام  ارتباط بادیگران فاصله یک متر رعایت شود .
۵-از مسافرتهای غیر ضروری به خارج ازکشور خودداری شود.
۶-از دیده بوسی  و دست دادن با حجاج و مسافران خارج از کشور خودداری شود.

علائم بیماری آنفلوانزای خوکی:
علائم آنفلوانزای خوکی همانند علائم آنفلوانزای معمولی است و عبارتست از
 تب به همراه علایم زیر:
سرفه  ، گلو درد  ،  سردرد
لرز ، کوفتگی بدن واحساس خستگی
اسهال و استفراغ در بعضی از بیماران

علائم این بیماری چیست ؟

 تب با یکی از علائم ذیل :
۱- سرفه
۲-گلودرد
۳-  بدن درد
۴-  سردرد
۵- لرز و خستگی
۶-  در بعضی افراد تهوع و استفراغ هم دیده می شود.

همچنین علائم زیر :

تب بالای ۳۸ درجه- سردرد- دردعضلات- خستگی و کوفتگی شدید- آبریزش بینی- اشک ریزش- سرفه خشک – سوزش گلو- عطسه – لرز – بی اشتهایی – درد مفاصل – تهوع و استفراغ – اسهال – پنومونی شدید – نارسایی تنفسی

ویروس آنفلوانزای خوکی دقیقا مثل آنفلوانزای معمولی سرایت می کندکه شامل راههای زیر است:
راههای سرایت  آن چگونه است ؟

۱- تماس با ترشحات فرد آلوده
۲-لمس کردن سطوح و اشیایی که قبلا توسط  افراد  آلوده لمس شده اند
۳-  تماس دست آلوده  ، به چشم و دهان و بینی خود
چه کنیم تا مبتلا نشویم ؟

۱-  از دستمال کاغذی در هربار عطسه ویاسرفه استفاده  کنیم.
۲- دستان خود را بطور مرتب با آب وصابون بشوییم.
۳- در تماس با دیگران حداقل یک متر فاصله را رعایت کنیم .
۴- از زدن دست آلوده  ، به دهان ، بینی وچشمان خود بپرهیزیم.

* نشانه های  هشدار دهنده در کودکان:

تنفس سریع – سیاه شدن پوست کم شدن تعداد دفعات و مقدار  مایعات – کاهش هشیاری بی قراری -تب همراه با راش   

* نشانه های  هشدار دهنده در بزرگسالان:

 تنفس مشکل  یا بالارفتن ریت تنفس ،درد یا فشار در شکم و سینه ،سرگیجه ناگهانی
ویروس نوع A(H1N1) از راههای زیر  به انسان منتقل می شود

*تماس مستقیم با خوک  آلوده  به انسان ( از طریق بزاق ؛ اشک ؛ ترشحات بینی )
*سطح آلوده به ویروس
*تماس انسان با انسان  از طریق بزاق ؛ اشک ؛ ترشحات بینی،ذرات تنفسی
* زمان سرایت بیماری در انسان 

 از یک روز قبل از شروع علائم تا ۷ روز بعد از شروع آن ؛ بیماری در انسان قابل سرایت است .    ویروس ۲تا ۸ ساعت در سطوح فعال بوده و قادر به آلوده کردن انسان می باشد

 

* اصول مراقبت
نحوه مراقبت از فرد بیمار :
*بیمار  را در تاق جداگانه نگهداری کنیم.
*در اتاق را ببندید.
*به جز موارد اضطراری اجازه خروج از اطاق ندهید خصوصا وقتی تب دارد و امکان سرایت بیماری بیشتر است.
*اگر نیاز شد که فرد مبتلا مثلا برای درمان منزل را ترک کند بایستی موقع سرفه و عطسه از دستمال کاغذی استفاده کرده و سپس آن رادور  بیندازد .
* اگر لازم شد فرد بیمار در محل مشترکی با سایر اعضا خانواده قرار گیرد حتما از ماسک جراحی استفاده کند.
* اگر ممکن است دستشویی مجزایی داشته با شد ،که این هم روزانه با مواد ضد عفونی تمیز شود.
با دیگر اعضا خانواده چکار کنیم؟
*افراد دیگر نباید به ملاقاتش بیایندمگر با پوشش های مناسب.بهتر است تلفن بزنند.
*خانم حامله را برای مراقبت انتخاب نکنیم.
*همه افراد خانواده باید دستهایشان  را مرتب با آب و صابون بشویند یا با الکل تمیز کنند.خصوصا اگر با بیمار ملاقات کردند یا به دستشویی مشترک رفتند.
*همه افراد از لوازم شخصی خود مثل حوله استفاده کنند و حتی الامکان از دستمال کاغذی برای خشک کردن دستها استفاده شود.
اگر فرد مراقبت کننده از بیمار هستید
*از تماس رو به رو بپرهیزید.
  *بعد  از هر تماس با بیمار یا دستمال هایش یا لوازمش دستهایتان را مرتب با آب و صابون بشویید
*در موقع خروج از منزل ماسک بزنید.
*با کارکنان بهداشتی در مورد مصرف دارو مشورت کنید.

دوره پنهان (کمون) بیماری بین ۱ تا هفت روزمتغیر است

 

درمحل هایی که وجود مورد  آنفلوانزای (H1N1)Aقطعی شده است لازم است مجموعه ای از موارد زیر رعایت شود.

قطعا فقط یک فعالیت خاص برای پیشگیری موثر نیست بلکه انجام همزمان گام های زیر مهم هستند :
  ۱٫شستن مکرر دستها  ۲- پوشاندن دهان و بینی با دستمال به هنگام عطسه و سرفه۳- در صورت بروز بیماری در خانه بمانید۴- تماس های خانگی رابه حداقل برسانید.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:34  توسط HTH  | 

دیابت شیرین اولین بار در سال ۱۵۵۲ قبل از میلاد در پاپیروس های مصری توصیف شد،حشرات دور ادرار  شیرین کسانی که ادرار زیادی دفع می کردند،جمع می شدند و افرادی که ادرار شیرین را می چشیدند، می توانستند به تشخیص برسند.البته خود واژه دیابت توسط(( آراتئوس))،پزشک برجسته ای که در قرن دوم بعد از میلاد در اسکندریه  و رم می زیست ،ابداع گشت.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  در سایت دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه  ( http://paveh.kums.ac.ir  ) می خوانیم : و از واژه ((دیاباینو)) به معنی عبور کردن از برای توصیف حالتی استفاده نمود که در آن مقدار زیادی ادرار از کلیه ها عبور می کرد.واژه لاتین ((ملیتوس)) به معنی شیرین مثل عسل نیز در قرن ۱۸ اضافه شد.

(آراتئوس(دیابت چیست؟

دیابت یک بیماری مزمن است که وقتی پانکراس (لوزالمعده ),انسولین تولید نمی کند یا وقتی که بدن نمی تواند از انسولین تولید شده استفاده موثر کند اتفاق می افتد‏.‏

انسولین در بدن چه نقشی دارد؟

بیشتر تنطیم گلوکز بدن کار و مسئولیت انسولین است.(گلوکز منبع اصلی تامین سوخت سلول های بدن است) بعد از صرف غذا میزان گلوکز خون افزایش می یابد.در این هنگام انسولین از سلول های بتای جزایر لانگرهانس لوزالمعده(پانکراس) ترشح یافته و میزان گلوکز خون را کاهش می دهد.کاهش گلوکز خون باعث کاهش میزان انسولین می گردد.پس می توان گفت ((توقف تولید انسولین یا استفاده نکردن ازانسولین هر دو باعث افزایش گلوکز درخون می شود‏.))‏ و دیابت در واقع بیماریی است که میزان گلوکز خون در آن افزایش دارد.

مولکول انسولین.پانکراس

دیابت چهار نوع اصلی دارد:

افرادی که دیابت نوع اول دارند یعنی مقدارخیلی کمی انسولین تولیدمی کنند و یا اصلا انسولینی در بدنشان تولید نمی شود و لازم است که برای ادامه زندگی انسولین تزریق کنند. این نوع بیماری به دلیل نشانه های بالینی خوبی که دارد سریع تر از نوع دوم قابل تشخیص است. دیابت نوع ۱ یا دیابت نوجوانان، که نوعی بیماری خودایمنی است و در نتیجه تخریب نابجای سلول‌های مولد انسولین بوسیله دستگاه ایمنی بدن رخ می‌دهد. علت این بیماری که معمولا افراد را در سنین نوجوانی درگیر می‌کند، دقیقا مشخص نیست و علاجی هم برای آن وجود ندارد.

این بیماران مجبورند از همان ابتدا با تزریق انسولین خارجی کمبود این هورمون را در بدن رفع کنند و قند خود را در حالت عادی نگه دارند.

نوع دوم دیابت افرادی هستند که نمی توانندازانسولین استفاده موثرکنند .آنها می توانند بیماریشان را تنها با تغییر روش زندگی کنترل کنند ومعمولا بیشتربه داروهای خوراکی نیازدارند و کمتر به تزریق انسولین نیازمند هستند‏.‏ قابل ذکراست ,طبق آماربیش از‏۹۰ ‏درصدازموارد دیابت درجهان دیابت نوع دوم است ‏.‏ ممکن است افراد مبتلا به دیابت نوع دوم علایم مشابه نوع اول داشته باشند,اما این علایم کمتر ظاهر شود,اکثرا افراد مبتلا به این نوع دیابت علایمی ندارند و فقط بعد از چند سال به واسطه بیماری دیگری متوجه آن می شوند‏.‏ دیابت نوع ۲ یا دیابت بزرگسالان معمولا در میانسالی بروز می‌کند و  زمینه ارثی در ایجاد آن دخیل است. این نوع دیابت به علت مقاومت پیدا کردن سلول‌های بدن به انسولین رخ می‌دهد.

لوزالمعده مبتلایان به این نوع دیابت انسولین تولید می‌کند، اما این مقدار آنقدر کافی نیست که سطح قند خون یا گلوکز را در حد عادی حفظ کند. یک عامل مهم در ایجاد مقاومت به انسولین و بالارفتن قند خون در این بیماران چاقی آنهاست.

دیابت نوع ۲ نیز علاجی ندارد، اما کارهای مختلفی می‌توان برای اداره درمانی و نیز پیشگیری از آن انجام داد. برای کنترل و جلوگیری از این بیماری باید رژیم غذایی سالم مصرف کرد، به مقدار کافی ورزش کرد و وزن خود را متعادل نگهداشت.

بیمارانی که این اقدامات در آنها موثر واقع نشود، معمولا تحت درمان با قرص‌های خوراکی پایین‌آورنده قند خون قرار می‌گیرند؛ البته ممکن است در درازمدت این قرص ها تاثیر خود را از دست بدهند و بیمار مجبور شود با تزریق انسولین قند خون خود را طبیعی نگهدارد.

نوع سوم دیابت دربعضی موارد حاملگی اتفاق می افتد, اما معمولا پس از حاملگی برطرف می شود

نوع چهارم دیابت ناشی از نقایص ژنتیکی در کارکرد سلول های ترشح گر انسولین و یا در عملکرد انسولین است.

با توجه به اهمیت دیابت نوع ۱و۲ در این مقاله به این دو نوع پرداخته می شود و نوع ۳ آن در مقاله ای به تفصیل مورد بحث قرار می گیرد.

علایم دیابت نوع اول

تشنگی بیش ازحد,گرسنگی دایمی ,تکررادرار,کاهش وزن ناگهانی ,خستگی مفرط و تاری دید می باشد‏.‏‏ به نظرمی رسدعوامل خطردرابتلا به دیابت نوع اول دوعامل ژنتیکی ومحیطی باشد,عوامل محیطی مانند ویروس ها و برخی موادغذایی  می توانند عاملی برای ابتلا به دیابت نوع اول باشند اگرچه اثر آن ها کاملا به اثبات نرسیده است ‏.

علل شایع شیوع دیابت نوع ۲ عبارتند از:

ناکافی‌ بودن‌ انسولین‌ تولید شده‌ از لوزالعمده‌ برای‌ حفظ‌ کار طبیعی‌ سلول‌های‌ بدن‌ ،اختلال‌ در استفاده‌ از انسولین‌ در سلول‌های‌ بدن‌ به‌ علل‌ نامعلوم‌ .عوامل افزایش دهنده این بیماری عبارتند از:چاقی‌ در بزرگسالان‌ ،استرس‌ ،حاملگی‌ ، استفاده‌ از بعضی‌ از داروها، مثل‌ قرص‌های‌ ضدبارداری‌، داروهای‌ ادرارآور از نوع‌ تیازیدی‌، کورتیزول‌ یا فنی‌توئین‌

دیابت و عوارض آن:

دیابت بیماری مزمنی است که درطول زندگی فرد باید دقیقا کنترل شود,بدون مراقبت صحیح ,قندخون می تواند بالا برود که این امر در دراز مدت به بدن آسیب می رساند و باعث اختلال در بافت ها واندام های مختلف بدن می شود‏.‏ درکوتاه مدت وبلندمدت عوارض دیابت شامل بیماری قلبی وعروقی ,بیماری کلیه (نفروپاتی دیابتی ),بیماری اعصاب (نوروپاتی دیابت )وبیماری چشم (رتینوپاتی دیابتی)می گردد‏.با توجه به اینکه بیماریهای قلبی وعروقی ناشی ازدیابت شامل آنژین صدری , حمله قلبی ,ایست قلبی وسکته مغزی می باشد,می توان گفت که بیماری های قلبی و عروقی بیشترین مورد مرگ ومیر درافراد دیابتی وعلت اول مرگ درکشورهای صنعتی است ‏.‏
همچنین نتیجه افزایش وپیشروی آرام پروتیین درادرار,عاقبت منتج به نارسایی کلیه می شود‏.‏
این اتفاق معمولا سال ها بعد ازاولین تشخیص دیابت رخ می دهد و اگر فشار خون و قندخون درست کنترل شود این اتفاق به تاخیرمی افتد‏.‏ دربیشترکشورهای توسعه یافته درحال حاضر دیابت علت بیشترین موارد نارسایی کلیه ,وابستگی به دیالیز یا پیوندکلیه است ‏.‏ بااشاره به اینکه دیابت می تواندعامل صدمه زدن به رشته های اعصاب شود, می توان گفت که کرخی وبی حسی پاها شایع ترین علامت بیماری اعصاب بوده که در اثرآسیب به اعصاب پا ایجاد می شود‏.‏ نوروپاتی یا بیماری های اعصاب درپاره ای ازموارد می تواندبه دردهای شدید منجرشوداما بیشترمواقع بدون درد پیش می رود‏.‏درنتیجه نبودعلایم نوروپاتی دیابتی احتمال زخم پا یا قطع عضو وجود دارد‏.‏ همچنین دیابت بیشترین علت نابینایی درافراد جوان و کارآمد درجهان توسعه یافته نیزمی باشد‏ .

عوامل خطر در ابتلا به نوع دوم دیابت نیزاضافه وزن وچاقی ,بی تحرکی,رژیم غذایی با چربی بالاو فبیرکم ,نژاد,سابقه فامیلی ,سن و وزن کم هنگام تولد است ‏.‏ هر چه بیشتر فردی عامل خطرداشته باشد بیشتردرمعرض خطرابتلا به دیابت می باشد‏.‏ گفتنی است ,خطرابتلا به دیابت در مردها و زن ها همراه با افزایش وزن به شدت روبه افزایش است ‏.‏ افزایش شیوع دیابت نوع دوم درهمه دنیا بخصوص درکشورهای درحال توسعه گروه های خاص و کودکان نوعی اعلام خطراست که اغلب ناشی ازاضافه وزن است ‏.‏

در چه شرایطی بیمار می بایستی به پزشک مراجعه کند:

اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ دیابت‌ شیرین‌ را دارید.
اگر یکی‌ از موارد زیر هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد:
ـ ناتوانی‌ در فکر کردن‌ همراه‌ با تمرکز
- ضعف
- تعریق
- رنگ‌ پریدگی
- تند شدن‌ ضربان‌ قلب
- تشنج
- اغما (ممکن‌ است‌ نشان‌دهنده‌ پایین‌ افتادن‌ قندخون‌ باشند). بلافاصله‌ کمک‌ بخواهید.
ـ بی‌حسی
- سوزن‌ سوزن‌ شدن
- یا درد در پاها یا دست‌ها
ـ عفونتی‌ که‌ در عرض‌ ۳ روز خوب‌ نشود.
ـ درد قفسه‌ سینه‌
ـ بدتر شدن‌ علایم‌ اولیه‌ علی ‌رغم‌ پایبندی‌ به‌ درمان

عوامل ارثی

محققینی که بر روی دوقلوهای یکسان و خانواده بیماران مبتلا به مرض قند تحقیق می کنند کشف کرده اند که نقش عوال ارثی در ابتلای به هر دو نوع مرض قند اهمیت دارد. در دوقلوهای یکسان در صورتی که یکی از آنها به مرض قند نوع ۱ دچار باشد، ۵۰ درصد احتمال دارد که دیگری نیز به مرض قند مبتلا شود. اما در مورد مرض قند نوع ۲، اگر یکی از دوقلوها به این بیماری دچار شود، دیگر حتماً به بیماری مبتلا خواهد شد. بسیار مشکل است که پیش بینی کنیم که چه کسی بیماری را به ارث می برد. در تعدادی از خانواده ها این بیماری شدیداً بین افراد خانواده شایع است و این افراد استعداد زیادی در ابتلاء به این بیماری دارند. دانشمندان در این خانواده ها موفق به پیدا کردن چندین ژن شده اند که احتمالاً مسئول ایجاد این لوزالمعده را شروع کند که چندین سال بعد اثر خود را نشان دهد.
شرایط محیطی

افرادی که به مرض قند نوع ۲ مبتلا می شوند اغلب رژیم غذایی غیر متعادلی داشته و چاق هستند. بطور قابل توجهی، افرادی که از کشورهایی که مرض قند در آنجاها زیاد شایع نیست به کشورهایی مهاجرت می کنند که این بیماری در آنجا شیوع بیشتری دارد، آنها نیز در معرض خطر بیشتری برای ابتلای به این بیماری قرار می گیرند. تغییرات عمده در نحوه زندگی نیز می تواند احتمال ابتلاء یک  شخص به دیابت را افزایش دهد. یک مثال خوب در این مورد، افراد جزیره نائورو می باشد. وقتی در این جزیره معادن فسفات کشف شد، مردم این جزیره پول زیادی بدست آوردند و ثروتمند شدند. در نتیجه رژیم غذایی آنها نیز تغییر نمود و اضافه وزن پیدا کردند و بیشر از گذشته مستعد ابتلاء به مرض قند شدند.
تمام این موارد به اهمیت ارتباط بین رژیم غذایی، محیط زندگی و ابتلاء به مرض قند اشاره دارند. با اینحال هیچ ارتباط دقیقی بین بروز مرض قند و مصرف قند و شیرینی دیده نشده است.

مرض قند ثانویه

تعداد کمی از افراد هم وجود دارند که بروز مرض قند در آنها بعلت ایجاد بیماری دیگری در لوز المعده می باشد. برای مثال بیماری پانکراتیت (التهاب لوزالمعده) می تواند باعث تخریب قسمت بزرگی از لوزالمعده شود. بعضی از افرادی که به بیماریهای هورمونی دچار هستند مثل سندرم کوشینگ (افزایش تولید هورمون استروئید در بدن) یا آکرومگالی (افزایش تولید هورمون رشد در بدنت) ممکن است به عنوان یک عارضه جانبی از بیماری اصلی شان، به مرض قند نیز مبتلاء شوند. همچنین لوزالمعده می تواند بر اثر مصرف زیاد و طولانی مدت الکل نیز دچار آسیب شود.
استرس ها

گرچه بسیاری از افراد، وقوع ابتلاء به مرض قندشان را به بروز وقایع استرس زایی مثل تصادفات یا سایر بیماریها ربط می دهند اما اثبات یک ارتباط مستقیم بین استرس و مرض قند دشوار می باشد. توضیح این مسئله ممکن است در این حقیقت نهفته باشد که افراد، پزشکشان را به دلیل بعضی از وقایع استرس زا ملاقات می کنند و در همین ملاقات ها است که تصادفاً مرض قندشان تشخیص داده می شود.

((تشخیص دیابت))

بعد از بیان و تا حدودی بررسی انواع بیماری دیابت،اکنون در مقاله دوم به چگونگی تشخیص این بیماری می پردازیم.در مقاله سوم از بحث دیابت به بررسی ((دیابت حاملگی )) می پردازیم.

برای آگاهی از اینکه چگونه به تشخیص دیابت دست پیدا کنیم با ما همراه باشید… .

فردی که دارای علایمی است که در مورد بیماری دیابت در مقاله قبل ذکر گردید باید مورد انجام آزمایشات زیر قرار گیرد.البته در مورد تشخیص بیماری دیابت ذکر این نکته ضروری است که اگردر اعضای خانواده تان یا افراد نزدیک (نظیر پدربزرگ یا مادربزرگ) فرد مبتلا به دیابت دارید،شما کاندید خوبی برای انجام آزمایش تشخیص دیابت خواهید بود!!!
 

۱-اندازه گیری قند خون ناشتا:Fasting Blood Sugar(FBS)

اولین نکته ضروری درباره این تست این است که فرد مورد آزمایش باید ۸ الی ۱۲ ساعت ناشتا باشد و برای شام به صرف یک غذای سبک بپردازد، و روز بعد بدون صرف صبحانه و اول وقت به آزمایشگاه مراجعه کند.البته نوشیدن کمی آب اشکالی ندارد!

برای اندازه گیری قند خون از نمونه خون وریدی بدون ماده ضدانعقاد استفاده می  گردد(سرم).

آزمایش در اسرع وقت باید انجام گیرد.در صورت عدم امکان انجام آزمایش،سرم نمونه باید جدا گردد و در یخچال نگهداری شود.(می دانید چرا؟)

در صوررتی که مقدار قند خون مساوی یا بیشتر از  g/dL126 باشد،آزمایش یک بار دیگر انجام می شود و اگر در نوبت دوم نیز مقدار قند خون مساوی یا بیشتر از  g/dL126 باشد،ابتلا به دیابت قطعی است.(میزان نرمال گلوکز ناشتا g/dL105-70 می باشد که البته بسته به روش انجام و کیت مصرفی ممکن است متفاوت باشد)

اگر میزان قند خون ناشتا بین g/dL125-105 باشد،فرد آزمایش دهنده نه سالم است و نه بیمار.به این وضعیت اختلال در قند ناشتا می گویند.این افراد در معرض بیماری دیابت هستند و باید رژیم غذایی مناسب همراه با فعالیت منظم ورزشی روزانه داشته باشند.
۲-آزمایش تحمل گلوکز: Oral Glucose Telorance Test(OGTT)

در این آزمایش ابتدا مقدار ۷۵ گرم گلوکز محلول در آب به فرد آزمایش دهنده می دهند و دو ساعت بعد قند خون را اندازه می گیرند.اگر مقدار قند خون مساوی یا بیشتر از g/dL200 باشد،ابتلا به دیابت قطعی است و نیازی به تکرار دوباره نیست.در صورتی که مقدار قند خون کمتر از g/dL140 باشد نتیجه آزمایش طبیعی قلمداد می گردد.اگر مقدار قند خون بین g/dL199-140 باشد،فرد دچار اختلال تحمل گلوکز است.

۳-اندازه گیری قند خون غیر ناشتا: Blood Sugar(BS)

در صورتی که فرد آزمایش دهنده ناشتا نباشد،آزمایش انجام می شود و اگر قند خون کمتر از g/dL200 باشد،نتیجه آزمایش طبیعی است و شخص سالم است.اگر مقدار قند خون مساوی یا بیشتر از g/dL200 باشد،آزمایش یک بار دیگر انجام می شود،و در صورتی که نتیجه نوبت دوم نیز مساوی یا بیشتر از g/dL200 باشد،شخص آزمایش دهنده مبتلا به دیابت است.آزمایش قند غیر ناشتا معمولا برای تشخیص دیابت مورد استفاده قرار نمی گیرد.

۴-هموگلوبین گلیگوزیله: Glycated Hemoglobin(HbA1c)

Glycation  افزودن غیر آنزیمی قند به گروه های آمینی پروتئین است.HbA دارای ۲ زنجیره α و۲ زنجیره ß است.HbA1c به وسیله اتصال گلوکز به ناحیه N ترمینال اسید آمینه والین زنجیره بتای HbA شکل می گیرد.

این هموگلوبین برای بررسی وضعیت هیپرگلیسمی در طول عمر ۱۲۰ روزه گلبول قرمز به کار می رود.هموگلوبین گلیکوزیله در پاسخ به افزایش قند خون، افزایش یافته و نوع خاصی که منحصرا به گلوکز اتصال می یابد به نام HbA1c یعنی شاخص برتر بیماری دیابت،مورد استفاده قرار می گیرد.

آزمایش سنجش HbA1c اگر چه برای تشخیص دیابت شیرین مفید نیست اما برای ارزیابی کنترل طولانی مدت دیابت و چگونگی روند درمان آزمایش بسیار مفیدی است.در واقع غلظت هموگلوبین HbA1c منعکس کننده میانگین غلظت گلوکز خون در طول ۶ الی ۸ هفته اخیر می باشد.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:33  توسط HTH  | 

شوک

تعریف : 

ناتوانی دستگاه گردش خون در رساندن خون کافی به تمام اعضای بدن را شوک گویند . در این حالت چون خون کافی به اعضای بدن نمی رسد بدن شروع به مقابله باوضع موجود (کاهش خون رسانی ) می کند .

دفاع بدن دراین حالت بصورتی است که باید حداکثرخون به اعضای حیاتی مثل مغز و قلب رسیده و در مقابل به اعضا کم اهمیت تر مثل پوست , روده و عضلات خون کمتری برسد زیرا سلامت قلب و مغز ضروری تر است ؛ و در حقیقت شوک دفاع بدن در برابر این کاهش خون رسانی است .شوک به سه دلیل می تواند بروز یا پیشرفت کند :

۱) کاهش قدرت قلب                     ۲) کشادشدن رگها                       ۳) کاهش حجم خون

انواع شوکها

انواع شوک را بر اساس علت آن تقسیم بندی می کنند که عبارتند از :

۱-      شوکهای فلبی مثل موارد سکته قلبی

۲-      شوکهای ناشی از کاهش خون مثل موارد خونریزی شدید یا سوختگی شدید

۳-      شوکهای عصبی مثل قطع نخاع

۴-      شوکهای روانی مثل شنیدن خبرهای بد

۵-      شوکهای حساسیتی , مثل تزریق داروئیکه فرد به آن حساسیت دارد

۶-      شوکهای عفونی و غیره

علائم

شوک و علائم آن به تدریج به تدریج پیشرفت میکنند . علائم آن را به سه مرحله تقسیم میکنند که عبارتند از :

مرحله اول : افزایش تعداد نبض و تنفس , اضطراب و ترس .

مرحله دوم : رنگ پریدگی , نبض سریع و ضعیف , تنفس مشکل , ضعف و تشنگی و گاهی تهوع .

مرحله سوم : کاهش سطح هوشیاری , کاهش فشار خون , نبض و تنفس ضعیف .

مصدوم اغلب قدرت سر پا ایستادن نداشته و روی زمین می افتد . مردمکهای چشمهایش گشاد شده و چشمهایش حالت خماری دارد .

کمکهای اولیه :

بهترین درمان شوک پیشگیری از آن است . بنا براین اگر برای کسی حادثه ای اتفاق افتاده (مثلاً تصادف کرده ) که احتمال می دهید دچار شوک شود ولی هنمز علائم شوک را نشان نمی دهد ، با این اقدامات عبارتند از :

۱- کنترل راههای هوایی مصدوم و جلوگیری و آسپیره کردن مواد استفراغی .

۲- دادن اکسیژن

۳- کنترل خون ریزی

۴- آتل بندی محل شکستگی

۵- مریض را به پشت دراز کرده و پاهایش را حدود ۲۰-۳۰سانتی متر بلند کنید.نکته مهم اینکه اگر با این کار تنفس مصدوم مشکل شد فوراً پاهایش را پایین  آورده و یا اگر احتمال شکستگی پا یا ستون فقرات می رود پا ها را بلند نکنید.

۶- جلو گیری از دفع حرارت بدن مصدوم به به وسیله پیچیدن وی درون پتو یا کحاف یا چیز مشابه آن ، توجه داشته باشید که با حرارت خارجی (بخاری ) مصدوم را گرم کنید.

۷- در صورتیکه کصدوم بیهوش یا استفراغ ندارد به او مایعات بدهید.

۸- کنترل علائم حیاتی را هر۵ دقیقه یکبار به عمل آورید.

وضعیت اغماء – بهبودی

مصدوم که زخمهای وسیع در پائین صورت یا فک دارد، یا آنها که بیهوش هستند به پهلو خوابیده و سر وی را به پائین خم کنید تا مایعات استفراغ شده و خونیکه از صورت خارج می شوند باعث انسداد مجازی تنفس و خفگی نشود . در اینگونه مصدومین باید توجه این وضعیت را وضعیت بهبودی می گویند .

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:30  توسط HTH  | 

تشخیص ایست قلبی و تنفسی
جهت اطمینان از ایست تنفسی با مشاهده حرکات تنفسی قفسه سینه می‌توان به وجود تنفس در مصدوم پی برد و یا می‌توان گوش یا گونه خود را نزدیک دهان وی قرار داد تا صدای تنفس وی را شنیده، یا جریان آن را حس کرد و یا از گرفتن شیشه ساعت یا آینه کوچک جلوی دهان و بینی مصدوم استفاده کرد تا بخارات خارج شده از دهان مصدوم مشخص شود.

سپس نبض بیمار بررسی می‌شود. بهترین محل لمس نبض در بچه‌های کوچک نبض شریان رانی است که در ناحیه کشاله ران لمس می‌شود و یا شریان بازویی ؛ و بهترین محل نبض در بچه‌های بزرگتر (بالای یک سال) و بالغین نبض گردنی است که در ناحیه گردن و کنار غضروف تیروئید قرار دارد. لمس نبض باید با دو انگشت نشانه و میانی صورت گیرد.

در صورتی که هیچگونه نبضی احساس نشود و یا مصدوم تنفس خود بخودی نداشته باشد، عملیات احیاء باید انجام شود.

بیشترین شانس برای زنده ماندن ارگانهای حیاتی بدن خصوصاً مغز در صورت ایست قلبی و تنفسی ۳ الی ۴ دقیقه است و در این فرصت باید سریعاً اقدامات اولیه برای مصدوم انجام شود.

حداکثر زمان انجام عملیات احیای قلبی – ریوی در منابع علمی مختلف ، گوناگون ذکر شده ؛ اما مدت زمانی بین ۳۰ تا ۴۵ دقیقه زمانی مناسب به نظر می‌رسد که پس از این مدت اگر عملیات احیاء موفق به نجات مصدوم یا بیمار نگردید، می‌توان از ادامه عملیات خودداری نمود.
احیای قلبی – ریوی (CPR)
همان گونه که ذکر شد چنانچه پس از وقوع ایست قلبی و تنفسی در کمتر از ۴ دقیقه به فرد مصدوم رسیدگی شود و عملیات احیاء وی شروع گردد شانس زنده ماندن وی بالا خواهد رفت. قبل از شروع عملیات احیای قلبی – ریوی باید مطمئن شد آیا فرد واقعاً دچار ایست قلبی – ریوی شده است یا خیر، چرا که انجام عملیات احیای قلبی – ریوی بر روی فردی که دچار ایست قلبی نشده باشد، می‌تواند منجر به ایست قلبی و مرگ وی شود و انجام ماساژ قلبی و دادن تنفس مصنوعی صرفاً در مواردی باید انجام شود که یا ایست کامل قلبی و تنفسی صورت گرفته باشد و یا وضعیت ضربان قلب و تنفس به گونه‌ای مختل باشد که باعث اختلال و افت شدید هوشیاری ، بیهوشی مصدوم ، کبودی صورت و لبها و بروز اختلال شدید در علائم حیاتی شده باشد و با ادامه حیات وی منافات داشته باشد.

مراحل عملیات احیا
۱- بیمار را به پشت بخوابانید و او را صدا بزنید و به آرامی تکان دهید تا پاسخ به تحریک مشخص شود.

۲- اگر بیمار بدون پاسخ باشد راههای تنفسی او را کنترل کنید. چنانچه راه تنفسی بسته است با کمک انگشت راه تنفسی وی را باز کنید و چنانچه راه تنفسی باز است ولی بیمار نفس نمی‌کشد تنفس مصنوعی را شروع کنید.

۳- در صورتی که از صدمه ندیدن مهره‌های گردنی مصدوم مطمئن هستید، گردن مصدوم را به جلو و سر او را به عقب خم نمایید تا مسیر راه هوایی مصدوم در بهترین و مستقیم‌ترین وضعیت واقع شود و چانه مصدوم را بالا و جلو بیاورید. در صورت صدمه دیدن مهره‌های گردنی بدون حرکت دادن به سر و گردن مصدوم ، با قرار دادن شست‌ها روی چانه فک پایینی مصدوم را به سمت جلو و بالا آورید تا ضمن باز شدن دهان ، مسیر راه هوایی نیز مستقیم قرار گیرد.
۴ – دو تنفس مناسب دهان به دهان به وی بدهید.

۵- نبضها را لمس نمایید. اگر ضربان نبضها لمس شود باید به تنفس مصنوعی ادامه داد و اگر لمس نشود، ماساژ قلبی باید شروع شود.

۶- جهت انجام ماساژ قلبی ، دست چپ خود را به حالت ضربدر پشت دست دیگر گذاشته ، پاشنه دست راست را بر روی جناق سینه به اندازه دو بند انگشت بالاتر از محل دو شاخه شدن جناق قرار دهید. آرنج‌ها نباید خم شوند. به کمک وزن بدن فشار محکمی به قفسه سینه وارد کنید تا جناق سینه به اندازه تقریبی ۴ الی ۵ سانتیمتر به داخل برود. تعداد مفید ماساژ قلبی باید حدود ۱۰۰-۸۰ بار در دقیقه باشد و به ازای هر ۱۵ ماساژ قلبی ۲ تنفس مصنوعی با روش دهان به دهان داده شود.

در صورتی که فرد دیگری به امدادگر کمک می‌کند باید به ازای هر ۵ ماساژ قلبی یک تنفس مصنوعی داده شود. امروزه بر اساس نظر متخصصین و بسیاری از مراجع علمی در عملیات احیای قلبی – ریوی دو نفره نیازی به قطع ماساژ قلبی برای انجام تنفس مصنوعی نیست و همزمان با انجام ماساژ قلب توسط یک فرد ، فرد دیگر می‌تواند تنفس مصنوعی را انجام دهد.

۷- پس از گذشت یک دقیقه عملیات را به مدت ۴-۵ ثانیه جهت لمس نبض گردنی متوقف نمایید. اگر نبض لمس شود ماساژ قلبی را قطع نمایید و چنانچه تنفس هم برقرار شده باشد تنفس مصنوعی را متوقف کنید. در صورت عدم لمس نبض و عدم برقراری تنفس خود به خودی ماساژ قلبی و تنفس مصنوعی را مجدداً شروع کنید و هر ۳ دقیقه یک بار عملیات را جهت لمس نبضها به مدت ۴-۵ ثانیه متوقف نمایید.

عملیات احیا در کودکان
در شیرخواران (زیر یک سال) تنفس به روش «دهان» به «دهان و بینی» است یعنی دهان امدادگر روی بینی و دهان کودک قرار می‌گیرد. و تنفس مصنوعی با شدت و حجم ملایمتر از بالغین که باعث پارگی ریه کودک نشود انجام می‌شود. در کودکان بالای یک سال ، مانند بزرگسالان ، تنفس دهان به دهان انجام می‌شود ولی با شدت و حجم ملایم و متوسط.

برای شیرخواران در هنگام ماساژ قلبی فقط از فشار روی جناق سینه با ۲ انگشت اشاره و میانی استفاده می‌شود و در کودکان بالای یک سال فقط از فشار یک دست استفاده می‌شود تا صدمه‌ای به قلب و ارگانهای داخلی نرسد.

در ضمن در انجام عمل احیای قلبی – ریوی چه به شکل یک نفره و چه به شکل ۲ نفره برای افراد زیر ۸ سال به ازای هر ۵ ماساژ قلبی یک تنفس مصنوعی لازم است.

نکات مهم احیا
فرد را نباید روی سطح نرم مثل تشک یا تختخواب بخوابانید، بلکه سطح سختی مثل کف اتاق بهتر است.
در تنفس دهان به دهان باید بینی مصدوم را با دو انگشت خود ببندید تا هوایی که به ریه‌ها دمیده می‌شود مستقیماً از آن خارج نشود.
موقعیت سر و گردن را درست تنظیم کنید.
طی عملیات احیاء فردی را جهت تماس با اورژانس یا پزشک مأمور نمایید.
باید دهان شما با دهان مصدوم کاملاً مماس باشد تا هوایی از بین آنها خارج نشود. برای پیشگیری از انتقال بیماریها در حین انجام تنفس مصنوعی می‌توان از ماسک ویژه این کار یا پارچه توری مناسب استفاده نمود.
عملیات احیاء را تا زمانی که فرد با تجربه یا پزشک بر بالین بیمار برسد و یا تا زمانی که وی به درمانگاه منتقل شود ادامه دهید.
چنانچه مصدوم مشکوک به ضایعه نخاعی است، سر را مختصری به عقب کشیده به آرامی کمی به عقب خم نمایید سپس تنفس مصنوعی و ماساژ قلبی را ادامه دهید.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:29  توسط HTH  | 

یک‌ شیرخوار ممکن‌ است‌ به‌ سادگی‌ در اثر غذا یا اشیای‌ بسیار کوچکی‌ که‌ وارد دهان‌ می‌کند، دچار خفگی‌ شود. شیرخوار به‌ سرعت‌ دچار زجر تنفسی‌ می‌شود و شما باید فوراً برای‌ انسداد اقدام‌ کنید.

در صورت‌ بی‌هوش‌ شدن‌ شیرخوار، برای‌ احیای‌ تنفسی‌ و ماساژ قفسه‌ سینه‌ آماده‌ باشید.

در شیرخوار بی‌هوش‌، عضلات‌ حلق‌ می‌توانند شل‌ شوند و برای‌ انجام‌ احیای‌ تنفسی‌، فضای‌ کافی‌ در حلق‌ ایجاد کنند. در صورتی‌ که‌ احیای‌ تنفسی‌ با موفقیت‌ روبرو نشد، ماساژ قفسه‌ سینه‌ ممکن‌ است‌ انسداد را برطرف‌ کند.

تشخیص‌
انسداد ناکامل‌:
سرفه‌ و زجر تنفسی‌
اشکال‌ در گریه‌ کردن‌ یا تولید صدا
انسداد کامل‌:
ناتوانی‌ در تنفس‌ یا سرفه‌ و نهایتاً از هوش‌ رفتن‌

هشدار!
اگر شیرخوار در یکی‌ از مراحل‌ بی‌هوش‌ شد، راه‌ تنفسی‌ را باز کنید، تنفس‌ را کنترل‌ کنید و احیای‌ تنفس‌ را آغاز کنید اگر نمی‌توانید به‌ تنفس‌ اثربخش‌ دست‌ پیدا کنید، باید بلافاصله‌ ماساژ قفسه‌ سینه‌ را به‌ منظور برطرف‌ کردن‌ فوری‌ انسداد آغاز کنید (مبحث‌ « نحوه‌ احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌ » را ببینید).

۱) اگر شیرخوار دچار زجر تنفسی‌ شده‌، یا نشانه‌های‌ ضعف‌ در او آشکار شده‌ و یا تنفس‌ و سرفه‌اش‌ را قطع‌ کرده‌ است‌، او را بر روی‌ ساعد خود طوری‌ قرار دهید که‌ رو به‌ پایین‌ و سرش‌ پایین‌تر از تنه‌ باشد؛ سرو پشت‌ شیرخوار را نگه‌ دارید. حداکثر ۵ ضربه‌ به‌ پشت‌ بزنید.
۲) دهان‌ شیرخوار را کنترل‌ کنید؛ هرگونه‌ انسداد آشکار را با نوک‌ انگشتان‌ خود خارج‌ کنید. داخل‌ دهان‌ را با انگشت‌ جستجو نکنید.

۳) اگر با اقدامات‌ قبلی‌ نتوانستید انسداد را برطرف‌ کنید، شیرخوار را به‌ پشت‌ بچرخانید و حداکثر ۵ بار قفسه‌ سینه‌ را فشار دهید. با استفاده‌ از ۲ انگشت‌، قسمتی‌ از استخوان‌ جناغ‌ را که‌ به‌ اندازه‌ عرض‌ یک‌ انگشت‌ پایین‌تر از خط‌ فرضی‌ بین‌ نوک‌ پستان‌ها است‌، به‌ طرف‌ داخل‌ و بالا فشار دهید.
۴) ۵ بار (هر ۳ ثانیه‌ ۱ بار) قفسه‌ سینه‌ را بفشارید. هدف‌ آن‌ است‌ که‌ با هر بار فشردن‌ قفسه‌ سینه‌، انسداد برطرف‌ شود نه‌ آنکه‌ الزاماً قفسه‌ سینه‌ را ۵ بار فشار دهید. دهان‌ شیرخوار را بررسی‌ کنید.

۵) اگر انسداد برطرف‌ نشد، گام‌های‌ ۴-۱ را حداکثر تا ۳ بار تکرار کنید. اگر باز هم‌ انسداد رفع‌ نشد، برای‌ تماس‌ با مرکز اورژانس‌ و درخواست‌ آمبولانس‌، همراه‌ با شیرخوار عازم‌ شوید. اقدامات‌ قبلی‌ را تا زمان‌ رسیدن‌ نیروهای‌ امدادی‌ یا بی‌هوش‌ شدن‌ شیرخوار ادامه‌ دهید.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:27  توسط HTH  | 

نکات مهم درباره اقدامات اولیه در شکستگی ها

اصولاً در فصل زمستان میزان سوانح و حوادث منجر به شکستگی و دررفتگی اندام ها از سایر فصول بیشتر است اما در اسفند ماه به دلیل رسم دیرینه خانه تکانی در بین ما ایرانیان این گونه حوادث بیشتر دیده می شود . به همین دلیل بر آن شدیم تا نکاتی چند در مورد تظاهرات بالینی در شکستگی ها را متذکر شویم .

تقریباً همیشه می توان حضور یک شکستگی را فقط با یک شرح حال خوب و یافته های بالینی مربوطه دریافت ، ولی رادیوگرافی بمنظور تعیین دقیق ماهیت شکستگی ضروری می باشد .

در وضعیتی که بیمار بعد از آسیب وارده قادر به ایستادن و راه رفتن نمی باشد و یا توانائی حرکت عضو آسیب دیده را ندارد ، همواره باید به یک شکستگی مشکوک شد . حضور فوری بدفرمی در استخوان یک عضو ، واضحاً مشخص کننده شکستگی می باشد تاریخچه ای از وجود یک کبودی ، یک یا چند روز پس از سانحه نیز می تواند شکستگی را مطرح کند . ولی در بسیاری از موارد ، تاریخچه شواهد مشخصی را برای افتراق بین یک شکستگی و یک کشیدگی ساده یا کوفتگی بدست نمی دهد .

اگر چه در اکثر شکستگی ها تاریخچه مشخص از یک آسیب وجود دارد ولی باید به خاطر داشت که در موارد شکستگی ناشی از خستگی و شکستگی مرضی ( پاتولوژیک ) ، ممکن است وقوع درد و عدم توانائی بطور خودبخودی و بدون هر گونه عامل آسیب زا ایجاد شود .

احتیاط : از آنجائیکه بعضی اوقات بیمار قادر به حرکت اندام آسیب دیده و دردناک خود می باشد ممکن است اشتباهاً پزشک تصور کند که شکستگی وجود ندارد . ولی باید توجه داشت که در موارد خاص علیرغم وجود شکستگی ، عملکرد معقول عضو حفظ می شود .

انواع خاصی از شکستگی که ممکن است بدین طریق از چشم مخفی بمانند شامل این موارد می باشد : شکستگی های ناشی از خستگی ، شکستگی های استخوانهای کوچک خصوصاً در مچ دست ، شکستگی های ترکه ای کوچک در کودکان .

علائمی که شک به شکستگی را برمی انگیزاند شامل :

بدفرمی قابل لمس یا مشاهده تورم موضعی ، کبودی قابل مشاهده ،‌حساسیت شدید موضعی بر روی استخوان ، اختلال شدید عملکرد

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:24  توسط HTH  | 

اقدامات اولیه در ایست قلبی و تنفسی و راهنمای عملیات احیاء

منظور از ایست قلبی ، حالتی است که ضربان قلب کاملاً از بین می رود و منظور از ایست تنفسی ، از کار افتادن تنفس خودبخودی در فرد می باشد . این حالات می تواند به دنبال سکته قلبی ، شوک ، خونریزی های بسیار شدید ، گیر کردن اجسام خارجی در حلق ، غرق شدگی ، برق گرفتگی و … رخ دهد .

اقدامات اولیه :

چنانچه پس از وقوع ایست قلبی – تنفسی در کمتر از ۴ الی ۶ دقیقه به فرد مصدوم رسیدگی شود و عملیات احیاء وی شروع گردد ، شانس زنده ماندن وی بالا خواهد رفت . قل از شروع عملیات احیاء قلبی – ریوی ، باید مطمئن شد آیا فرد وقاعآق دچار ایست قلبی – ریوی شده است یا خیر ، چرا که انجام عملیات احیاء قلبی – ریوی بر روی فردی که دچار ایست قلبی نشده باشد ، می تواند منجربه ایست قلبی و مرگ وی شود .

جهت اطمینان از ایست تنفسی با مشاهده حرکات تنفسی قفسه سینه می توان به وجود تنفس در مصدوم پی برد و یا می توان گوش یا گونه خود را نزدیک دهان وی قرار دهد تا صدای تنفس وی را شنید یا جریان آن را حس کرد . سپس نبض بیمار را بررسی نمود .

بهترین محل نبض در بچه های کوچک ، نبض شریان رانی است که در ناحیه کشاله ران لمس می شود وبهترین محل نبض در بچه های بزرگتر و بالغین نبض گردنی است که در ناحیه گردن و پشت نای قرار دارد . لمس نبض باید با دو انگشت نشانه و میانی صورت گیرد در صورتی که هیچ گونه نبضی احساس نشد و یا مصدوم تنفس خودبخودی نداشت

عملیات احیاء باید مطابق دستور ذیل انجام شود :

۱٫ بیمار را به پشت خوابانده ، وی را به آرامی تکان داد تا پاسخش به تحریک مشخص شود.

۲٫ اگر بدون پاسخ بود ، راه های تنفسی وی چک شود . چنانچه راه تنفسی بسته است ، با کمک انگشت راه تنفسی وی باز شود و چنانچه راه تنفسی باز بود ولی نفس نمی کشید ، تنفس مصنوعی شروع شود .

۳٫ گردن وی را به جلو و سر او را به عقب خم نمایند .

۴٫ دو تنفس مصنوعی مناسب دهان به دهان به وی داده شود .

۵٫ نبض های وی لمس شود . اگر ضربان نبض ها لمس شد . باید به تنفس مصنوعی ادامه داد و اگر لمس نشد ، ماساژ قلبی را شروع کرد .

۶٫ جهت انجام ماساژ قلبی باید دست چپ خود را به حالت ضربدر بر پشت دست دیگر گذاشته ، پاشنه دست راست را بر روی جناغ سینه به اندازه دو بند انگشت بالاتر از محل دو شاخه شدن جناغ قرار داد . آرنج ها نباید خم شوند و به کمک وزن بدن ، یک فشار محکم به قفسه سینه وارد شود تا جناغ سینه به اندازه تقریب ۴ الی ۵ سانتیمتر داخل برود .

تعداد ماساز قلبی باید حدود ۸۰ بار در دقیقه باشد و به ازاء هر ۱۵ ماساژ قلبی باید ۲ تتفس مصنوعی با روش دهان به دهان داده شود . در صورتی که فرد دیگری به امدادگر کمک می کند ، باید به ازاء هر ۵ ماساژ قلبی فرد دوم ، یک تنفس مصنوعی به وی بدهد .

۷٫ پس از گذشت یک دقیقه عملیات به مدت ۵-۴ ثانیه جهت لمس نبض گردنی متوق نمود . اگر نبض لمس شد ، ماساژ قلبی را قطع نموده و چنانچه تنفس هم برقرار شده ، تنفس مصنوعی را متوقف کرد . در صورت عدم لمس نبض و عدم برقراری تنفس خودبخودی ، باید ماساژ قلبی و تنفس مصنوعی را مجدداً شروع کرد و هر۳ دقیقه یک بار ، جهت لمس نبض ها به مدت ۵-۴ ثانیه عملیات را متوقف نمود .

نکات مهم :

۱٫فرد را نباید روی سطح نرم تشک و تختخواب خواباند ، بلکه سطح سختی مثل کف اتاق بهتر است .

۲٫ در تنفس دهان به دهان ، باید بینی مصدوم را با دو انگشت خود بست ، تا هوایی که به ریه هایش دمیده می ود . مستقیماً از آن خارج نشود .

۳٫موقعیت سر و گردن را باید درست تنظیم کرد .

۴٫ طی عملیات احیاء یک نفر را جهت خبرکردن اورژانس یا پزشک مأمور نمود .

۵٫ باید دهان فرد کمک کننده با دهان مصدوم کاملاً مماس باشد ، تا هوایی از بین انها خارج نشود .

۶٫عملیات احیاء‌را باید تا زمانی که یک فرد با تجربه یا پزشک بر بالین بیمار برسد و یا تا زمانی که وی به درمانگاه منتقل شود ، ادامه داد .

چنانچه مصدوم مشکوک به ضایعه نخاعی است باید سر را مختصری به عقب کشیده ، به آرامی کمی به عقب خم نموده – سپس تنفس مصنوعی و ماساژ قلبی را ادامه داد .

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:18  توسط HTH  | 

در حدود سه هزار نوع مار در دنیا وجود دارد که حدود ۷۰۰ نوع آن سمی است. و از میان آنها فقط ۵۰ گونه خطرناک بوده و می توانند برای انسان مشکل ساز باشند.  سالانه ۱۲۵۰۰۰ نفر بر اثر مار گزیدگی می میرند. از مارهای شناسایی شده در ایران ۴۰ گونه سمی  ،  هفت گونه نیمه سمی و ۱۳ گونه غیر سمی هستند . نوع مار گزنده ، محل گزش ، شرایط و امکانات محلی ، زمان لازم برای رساندن مصدوم به مراکز درمانی ،‌وسیله نقلیه ،‌شدت مسمومیت ،‌ تجهیزات مراکز درمانی نزدیک به محل حادثه و سایر موارد همگی متفاوت هستند . لذا ارائه یک دستورالعمل کلی و قابل اجرا در تمام موارد مار گزیدگی و برای تمام مناطق و کشورها مقدور نمی باشد .

بقیه در ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:17  توسط HTH  | 

غدد فوق کلیوی (Adrenal )

این غدد روی کلیه ها قرار دارند و وزن هر غده حدود ۵ گرم است. هر غده از دو بخش قشر(Adrena Cortex ) و مغز ( Adrenal Medulla)  تشکیل شده است که هر بخش هورمون های جداگانه ای ترشح می کنند.
بخش قشری غده آدرنال

اهمیت قشر غده آدرنال از مغز یا مدولای آن بیشتر است. بطوریکه برداشتن این بخش موجب مرگ می شود در حالیکه تخریب و یا برداشتن بخش مدولا فقط اختلالاتی را ایجاد می نماید.قشر غده آدرنال هورمون هایی با عنوان کورتیکوستروئید را تولید می کند که از جنس استروئید هستند.

قشر آدرنال به ترتیب از خارج به داخل از سه لایه تشکیل شده است که عبارتند از :
·بخش گلومرولا که نسبتا نازک بوده و ترشح مینرالوکورتیکوئیدها مانند آلدوسترون را بر عهده دارند که در متابولیسم ترکیبات معدنی بویژه سدیم و پتاسیم نقش دارند.
· بخش فاسیکولا که ضخامت بیشتری دارد و ترشح گلوکوکورتیکوئیدها مانند کورتیزول و کورتیکوسترون را بر عهده دارد که بر متابولیسم مواد قندی اثر گذاشته و قند خون را زیاد می کنند. همچنین بر متابولیسم پروتئین ها و چربی ها نیز نقش دارند.
· بخش رتیکولا که در مجاورت قسمت مرکزی غده آدرنال قرار دارد ترشح آندروژن ها را بر عهده دارد که فعالیت آنها شبیه هورمون های جنسی نر و ماده می باشد.
اثرات فیزیولوژیک هورمون های قشر آدرنال
 هورمون های قشر آدرنال دارای دو اثر مهم مینرالوکورتیکوئیدی و گلوکوکورتیکوئیدی و اثرات ضعیف آندروژنی هستند. تقریبا تمام اثرات گلوکوکورتیکوئیدی مربوط به کورتیزول و اثرات مینرالوکورتیکوئیدی مربوط به آلدوسترون است.کورتیزول دارای اثر مینرالوکورتیکوئیدی مختصری نیز است ولی اثر آلدوسترون در احتباس سدیم ۵۰۰ برابر قوی تر از کورتیزول است. با توجه به میزان ترشح آلدوسترون ( ۱۵۰ میکروگرم) و کورتیزول (۲۰ تا ۲۵ میلی گرم) در شبانه روز مسلم است که اثرات گلوکوکورتیکوئیدی منحصر به کورتیزول است و این هورمون بعلت ترشح بسیار زیادتر از آلدوسترون، قسمتی از اثرات مینرالوکورتیکوئیدی در بدن را نیز انجام می دهد.
اثرات گلوکوکورتیکوئیدها :

به علت پخش گیرنده های کورتیزول در نقاط مختلف بدن این هورمون آثار فیزیولوژیک وسیعی را در همه جای بدن موجب می شود. مهمترین اثر کورتیزول افزایش مقاومت بدن در مواقع استرس و تداوم حیات است.اثرات عمده کورتیزول عبارتند از :
۱/  اثر در سوخت و ساز مواد قندی :

اثر اصلی کورتیزول هنگامیکه گلوکز مورد احتیاج نباشد، افزایش ذخیره گلیکوژن در کبد و به مقدار کمتر در عضلات و قلب است. ولی در شرایط بی غذایی موجب می شود که بافتهای مهم بدن گلوکز کافی دریافت کنند، اگر فردی از خوردن غذا خودداری کند پس از مدتی ذخیره گلوکز تمام می شود، در صورتیکه وجود گلوکز برای فعالیت مغز ضروری است. در چنین شرایطی کورتیزول از طرق مختلفی قند خون را افزایش می دهد.
۲/ اثر بر سیستم عصبی :

تغییرات میزان کورتیزول سبب تغییراتی در آستانه حس ها ، حافظه ، هوش و تمرکز مغزی می شود. این اثرات در کمبود کورتیزول بصورت افسردگی ، خمودگی و ندرتا روان پریشی و نیز تغییراتی در حس های شنوایی، چشایی و بویایی می گردد.

این تغییرات احتمالا از طریق کاهش جریان خون مغزی و اثر بر هدایت جریان های عصبی و تحریک پذیری سلول های عصبی ایجاد می شوند.
۳/  اثرات ضد التهابی :

کورتیزول از طریق کاهش نفوذپذیری مویرگ ها از نشت پلاسما بداخل بافتها جلوگیری کرده و سبب کاهش التهاب و  التیام سریعتر زخم ها می گردد   

همچنین کورتیزول در متابولیسم مواد پروتئینی و چربیها، در حفظ فشار خون طبیعی ، مقاومت عضلات، افزایش اسید معده ، در تکامل رشد ریه در جنین، جذب آب و سدیم در کلیه ها ، کاهش لنفوسیت های خون و در بعضی از حیوانات در شروع و ادامه زایمان نقش موثری ایفا می نماید.
اثرات مینرالوکورتیکوئیدی:

 اگر چه بعضی از استروئید های قشر آدرنال مانند کورتیکوسترون و کورتیزول دارای اثرات مینرالوکورتیکوئیدی هستند ولی مهمترین مینرالوکورتیکوئید در انسان آلدوسترون است که دارای اثرات زی ر می باشد:
۱/ کاهش دفع سدیم از ادرار
۲/  افزایش دفع پتاسیم و یون هیدروزن در ادرار
۳/ افزایش جذب آب در کلیه و جلوگیری از هدر رفتن آب بدن
 اثرات آندروژنی:

در قشر غده آدرنال چند هورمون جنسی نر ( آندروژن ) و به مقدار کمتری هورمونهای جنسی ماده ( استروژن و پروژسترون ) ساخته می شوند. آندروژن های  قشر آدرنال در جنس نر به رشد اندام های جنسی در دوران کودکی کمک می نمایند.آندروژن های قشر آدرنال اثرات خفیفی در زنان نه تنها قبل از بلوغ بلکه در سراسر زندگی دارند.

قسمت زیادی از رشد مو های زیر بغل و زهار در زنان ناشی از عمل این هورمون هاست.  در زنان اگر ترشح آندروژن های قشر آدرنال از حد طبیعی بیشتر شود ، نشانه هایی از صفات ثانویه جنسی مردانه مانند بم شدن صدا ، پرمویی (Hirsutism ) کاهش رشد پستان ها و بزرگ شدن کلیتوریس(Clitoris ) ظاهر می گردد.که به این اختلال سندرم آدرنوژنیتال گویند.
هیپوکورتیکوئیدی و هیپرکورتیکوئیدی:
کمبود هورمون های قشر غده آدرنال(هیپوکورتیکوئیدی ) باعث بیماری آدیسون(Addison ) و افزایش غیر طبیعی آنها موجب بیماری کوشینگ می شود.

در بیماری آدیسون که در اثر تحلیل و کوچک شدن قشر آدرنال ایجاد می شود، حجم خون و فشار آن و بازده قلبی کاهش می یابد و ضعف و رخوت عمومی همراه با پیگمنتاسیون ( ایجاد لکه های قهوه ای و سیاه ) در نواحی نازک پوست بویژه در مخاط لب ها و نوک پستان ها می گردد. اگر بیمار درمان نشود در ظرف چند روز تا چند هفته بعلت ضعف شدید و شوک گردش خونی می میرد.
در بیماری کوشینگ که از رشد بیش از حد قشر آدرنال(هیپرکورتیکوئیدی ) به وجود می آید، بافت چربی در نواحی گردن و پشت افزایش می یابد ولی دست و پا ها لاغر می شوند، ضعف عضلانی عارض می شود و پوست نازک و استخوان ها شکننده شده و افسردگی و اضطراب و اختلال در حافظه نیز ایجاد می شود.بعلاوه در این بیماران صورت خیزدار و پف کرده و حاوی جوش های فراوان همراه با رشد زیاد مو در صورت مشاهده می گردد.
تنظیم ترشح کورتیکوستروئیدها

   ترشح کورتیزول و کورتیکوسترون و آندروژن های غده آدرنال به وسیله هورمون آدرنوکورتیکوتروپین(ACTH ) که محرک قشر آدرنال است و از هیپوفیز قدامی ترشح می شود، تنظیم می گردد. ترشح ACTH   نیز به نوبه خود توسط فاکتور آزادکننده کورتیکوتروپین(CRF ) تنظیم می شود.
   درد و ناراحتی های عصبی و روانی با تاثیر بر هیپوتالاموس ، ترشح CRF را افزایش می دهند که در نتیجه آن به افزایش ترشح کورتیکوستروئید ها منجر می شود.

بالا رفتن میزان کورتیزول در خون با اثر مستقیم بر هیپوتالاموس و هیپوفیز باعث کاهش ترشح CRF و ACTH می گردد.بر عکس هنگام کاهش کورتیزول در خون ترشح هورمون های مذکور افزایش می یابد. ترشح هورمون های کورتیزول و CRF و ACTH در شبانه روز حالت نوسانی دارد ، بطوریکه در ساعات اولیه صبح زیاد و در هنگام غروب کم است.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:15  توسط HTH  | 

گروه خونى چیست؟

قطعاً با آنچه بسیارى از جوانان در صحبت هایشان استفاده مى کنند و مى گویند فلان چیز به گروه خون «فلان شخص» نمى خورد فرق دارد! اصلاً خوردن و نخوردن گروه خونى چیست؟ آیا اجزاى سازنده خون افراد با هم فرق دارد ؟

خون از چه چیز ساخته شده است؟
۱- یک فرد بالغ در بدن خود ۶ـ۴ لیتر خون دارد. خون تمام افراد از سفیدپوست تا سیاه پوست ترکیبى از سه نوع سلول عمده مشاور در مایعى زردرنگ و چسبناک است. (پلاسما) ۱ـ گلبول قرمز (RBC) نوعى سلول که در حدود ۱۲۰ روز در بدن ما زنده است و ۲۰ ثانیه طول مى کشد تا هر کدام آن تمام بدن را دور بزند و ۴۰% خون را تشکیل مى دهد.
۲ـ گلبول سفید (WBC) که مسؤول جنگ با عفونت ها و مواد بیگانه در خون است (مطلب مربوط به آلرژى را به خاطر آورید.)
۳ـ پلاکت ها (PLT) که کوچکترین سلول خونى هستند و در امر انعقاد خون نقش اساسى دارند و پلاسما نیز جزو اصلى خون است که ۹۵ % آن را آب و ۵% باقیمانده را هورمون، پروتئین و مواد غذایى تشکیل مى دهد.
اگر تمام موارد ذکر شده در خون همه ما در حدود معین و مشخصى وجود دارد پس چه چیز باعث مى شود بین خون افراد تفاوت عمده اى به نام «گروه خون» به وجود آید؟!
عامل تفاوت گروه خونى افراد «وجود یا عدم وجود ملکول هاى پروتئینى مشخصى به نام آنتى ژن و آنتى بادى» است.
«آنتى ژن ها» (در صورت حضور) بر سطح گلبول قرمز و «آنتى بادى ها» داخل پلاسما یا همان مایع خون هستند. پس خون من و شما از نظر کلیات آن یکسان است و آنچه باعث مى شود ما امکان اهداى خون به یکدیگر را داشته یا نداشته باشیم همین پروتئین هاى ذکر شده است.

«گروه خونى» هر فرد به طور مستقیم به پدر و مادر و آنچه از آنان به او ارث مى رسد، ارتباط دارد. یکى از روش هاى معمول و مهم ارزیابى تفاوت بین انواع خون ها، سیستم (ABO) است. به طور قطع شما فردى با گروه خونى O – B – A یا AB هستید و راه فرارى هم ندارید (حتى اگر موجودى فضایى باشید یا بچه پایین ترین یا بالاترین نقطه شهرتان باشید فرقى نمى کند!)
براساس این سیستم دسته بندى خون و با توجه به آنچه در مورد آنتى ژن و آنتى بادى گروه خونى گفته شد:
۱ـ اگر شما گروه خونى (A) داشته باشید به این معناست که بر سطح گلبول هاى قرمزتان آنتى ژن A و در پلاسماى خونتان آنتى بادى B دارید.
۲ـ گروه خونى B با کمى توجه متوجه خواهید شد وضعیت افراد این گروه کاملاً برعکس گروه قبل است آنها در سطح گلبول هایشان آنتى ژن B و در پلاسما آنتى بادى A دارند.
۳ـ فرد گروه خونى AB بر روى گلبول قرمزش هر دو نوع آنتى ژن A و B را دارد و واضح است که در پلاسما هیچ مخالفى نداشته باشد و آنتى بادى موجود نباشد.
۴ـ و نهایتاً گروه خونى O به دلیل نداشتن هیچکدام از آنتى ژن هاى A و B بر سطح گلبول، آزادانه هر دو نوع آنتى بادى Aو B را در پلاسما دارد.
اما بحث گروه خونى و تفاوت هاى آن به همین جا ختم نمى شود و براى مثال اگر گروه خون شما (A) باشد در کنار آن از کلمه مثبت و منفى هم استفاده مى کنید! (خیلى ساده یا مثبت هستید یا منفى اصلاً هم دست خودتان نیست و این یکى کاملاً ، کاملاً به پدر و مادرتان ربط دارد!)
گروه خون شما به فاکتور دیگرى به نام (Rh) بستگى دارد. یک فرد (Rh+) فردى است که بر روى سطح گلبول هاى قرمز خود آنتى ژن این فاکتور را دارد. (پس طبیعى است که در پلاسماى او آنتى بادى Rh دیده نشود! درست مانند همان داستان گروه خونى ABO)
از طرفى افراد (Rh-) بر روى گلبول قرمز خود چنین فاکتورى را ندارند، (این افراد ۱۵% کل مردم هستند.)
حالا متوجه شده اید که شما به طور یقین ناگزیر هستید یکى از گروه هاى خونى زیر را داشته باشید.

 تشخیص گروه خونى:
در آزمایشگاه تشخیص طبى براساس آنچه گفته شد، پس از نمونه گیرى از بیمار، خون کامل او را (خونى که ضد انعقاد دارد و شامل تمام سلول هاى خونى و پلاسما است) به طور قطرات مجزا با معرف هاى مختلف (آنتى A – آنتى B و آنتى Rh) مجاور مى کنند و چسبیدن یا نچسبیدن گلبول ها در مجاورت با قطرات معرف را بررسى مى کنند و گروه خونى مشخص مى شود.
بعد از یک تزریق خون نامتجانس، در بدن نیز همان روند تجمع گلبولى (که در شرایط آزمایشگاهى بین خون و معرف ایجاد مى شود) پیش مى آید. به همین خاطر باید پیش از تزریق خون سازگارى خون بین دهنده و گیرنده آن از نظر سیستم ABO و Rh به خوبى بررسى شود. چرا که در اثر عدم هماهنگى گلبول هاى شخص گیرنده خون به هم مى چسبد و به دنبال این چسبندگى رگ هاى خونى بسته شده سرانجام خون به سایر نقاط بدن نمى رسد.

از طرف دیگر این سلول هاى بهم چسبیده که حاوى هموگلوبین (پروتئین حمل کننده اکسیژن) هستند. محتویات خود را که در خارج از سلول سمى است به داخل بدن مى ریزند و حاصل آن درنهایت مرگ گیرنده خون است (پس زدن خون دریافتى)
تمام نکته مربوط به انتقال خون در یک جمله خلاصه مى شود. «براى انتقال خون از شخصى به دیگرى باید هیچ آنتى بادى مخالف بین دو فرد نباشد.»
افراد گروه خونى (AB) با توجه به توضیح ذکر شده به علت نداشتن هیچکدام از آنتى بادى هاى A و B در پلاسماى خون قادرند (در شرایط خاص) از تمام گروه هاى خونى، خون دریافت کنند اما تنها به هم گروه هاى خود خون مى دهند (امیدواریم در سایر امور اینگونه خسیس نباشند) اما افراد گروه خونى (O) که دست و دلبازتر از سایر گروه ها هستند به دلیل داشتن هر دو نوع آنتى بادى A و B فقط از هم گروه هاى خود، خون مى گیرند ولى دهنده عمومى هستند.
مشکل ناسازگارى گروه هاى خونى تا سال ۱۹۰۱ جان بسیارى از افراد را گرفت تا آنکه دانشمندى به نام (Karl Landsteiner) با کشف گروه هاى خونى این مشکل را برطرف کرد و در سال ۱۹۳۰ موفق به دریافت جایزه نوبل پزشکى شد.
سؤال عمده اى که براى بسیارى از جوانان خصوصاً در مواقع ازدواج و انتخاب همسر پیش مى آید تفاوت گروه خونى است (البته این بار گروه خونى پزشکى، نه گروه خونى اجتماعى! که برخلاف تصور آنها اختلاف گروه خونى دوم در این مورد خاص خطر بیشترى نسبت به گروه خونى اول دارد و تشخیص آن هم خیلى ساده است معرف آن منطق است که در حضور احساس، عمل نمى کند!)

درواقع اگر گروه خونى شما و همسر آینده تان از نظر (ABO) تفاوت داشته باشد مشکلى ایجاد نمى شود و تنها تفاوت سیستم Rh بین زن و شوهر است که مى تواند بعد از زایمان اول زن براى فرزند یا فرزندان بعدى آنها ایجاد مشکل کند (آن هم فقط در شرایطى که مادر آینده (Rh-) و پدر بعد از این با (Rh+) باشد.

(که البته این مشکل هم با تزریق آمپول معروفى به نام «روگام» پس از زایمان اول به کلى حل شده است و مشکلى نمى ماند مگر همان تفاوت گروه خون اجتماعى، فرهنگى، اقتصادى و … موفق باشید و همگروه خوبى داشته باشید!!

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:14  توسط HTH  | 

غدد هیپوتالاموس و هیپوفیز در مغز، با کنترل عملکرد تخمدان، سطح هورمونهای جنسی زنان را تنظیم می‌نمایند.
  
- با توجه به شیوع بالای نازایی در زوجهای سراسر جهان، یکی از آزمایشهای اولیه در بررسی نازایی، سنجش هورمونهای جنسی زنانه است.
- مقادیر غیرطبیعی هورمونهای جنسی بطور شایع دیده می شود و لزوماً به معنی نازا بودن نمی‌باشد.
- در طی هر دوره قاعدگی، سطح هورمونهای جنسی زنانه بشدت تغییر پیدا می‌کند بهمین دلیل، هنگام بررسی پاسخ آزمایش، دانستن زمان چرخه قاعدگی اهمیت بسیاری دارد.
- هنگام نزدیک شدن به سن یائسگی، مقادیر برخی از این هورمونها (FSH LH,) بالا می‌رود. از این آزمایشها می توان جهت تایید تشخیص فرارسیدن سن یائسگی استفاده کرد.
- توجه داشته باشید که مقادیر طبیعی ذکر شده در ذیل، تقریبی هستند و در آزمایشگاههای مختلف، متفاوت می‌باشند.

آزمون

مقادیر طبیعی

توضیح

LH

۲۰-۵ در خانمهای بالغ

در میانه چرخ قاعدگی سه برابر میزان اولیه است.

افزایش شدید آن در میانه چرخه قاعدگی، منجر به تحریک تخمک‌گذاری می‌شود. پس از آن بمدت یک هفته بالا می‌ماند تا باعث ترشح پروژسترون از جسم زرد گردد.

FSH

میانه چرخه قاعدگی

۶۰-۱۰

در دوره بارداری

ناچیز

پس از یائسگی

بیشتر از۳۰

FSH باعث رسیدگی تخمکها و ترشح استرادیول در نیمه اول چرخه قاعدگی می‌شود.

estradiol

استرادیول

پس از یائسگی

۵-۲۵

قبل از یائسگی

۴۰۰-۲۰

همزمان با تحریک تخمدان و بلوغ تخمکها، میزان آن بالاتر می‌رود. در بررسی تخمدانها، جفت و غدد فوق کلیه دارای کاربرد است.

progesterone

پروژسترون

ng/ml

قبل از تخمک‌گذاری

<1

در میانه چرخه قاعدگی

۲۰-۵

پس از تخمک‌گذاری، پروژسترون داخل رحم را جهت بارداری آماده می‌کند. در اوایل بارداری، سطح پروژسترون، همچنان بالا می‌رود.

prolactin

پرولاکتین

کمتر از ۵۰۰

mU/Lit

از غده هیپوفیز ترشح می‌شود و مسئول نمو پستانها و ترشح شیر است. در بیماریهایی مثل آدنوم هیپوفیز، استرس و کم‌کاری تیروئید میزان آن بالا می‌رود.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:14  توسط HTH  | 

رشحات نوک پستان چیست ؟

از آنجا که سینه ها جزء غدد بدن به حســاب می آید، حتی اگر تا به حال حامله هـم نشده بـــاشـــید، بـــاز هم ممکن است هر از گاهی ترشحاتی از نوک آن ها خارج شود. علت این مسئله ندرتاً می تواند سـرطان بـاشد، اما می تواند نشانه ای از مشکلات دیگری باشد که نیازمند رسیدگی و درمان است
ترشحات نوک سینه چیست؟
به جز مواردی که فرد شیر می دهد، هر نوع مایعی که از نوک سینه خارج شود، ترشحات سینه نامیده می شود. این ترشحات از همان منفذی خارج می شوند که شیر در دوران شیردهی از آن خارج می شود. در نوک هرکدام از سینه ها حدوداً ده خوشه از این منافذ وجود دارد.

این ترشحات ممکن است همزمان از هر دو سینه و یا از یکی از آنها، خود به خود یا در مواقع فشار آوردن به سینه ها خارج شوند. ممکن است شیر مانند، زردرنگ، سبز، قهوه ای یا حتی خونی باشند. غلظت این ترشحات از غلیظ و چسبناک تا رقیق و آبکی متغیر است. با بالا رفتن سن و افزایش تعداد حاملگی ها، احتمال ایجاد این ترشحات بیشتر میشود.

تشخیص پزشک
وقتی برای آزمایش ترشحات نوک سینه به پزشک مراجعه می کنید، باید بتوانید توضیح دقیقی از وضعیت خود شرح دهید:
این ترشحات چه رنگی دارند؟

مقدار این ترشحات چه میزان بوده است؟

آیا در هر دو سینه یا فقط از یکی از انها خارج می شود؟

آیا این ترشحات از یکی از منافذ نوک سینه خارج می شوند یا از چند منفذ؟

آیا خارج شدن این ترشحات خود به خود صورت می گیرد یا هنگامی که بر سینه ها فشار وارد می شود؟

آیا علائم و نشانه های دیگری در خود مشاهده می کنید، مثل تب، قرمزی، درد در سینه ها، سردرد یا تغییرات بینایی؟

آیا اخیراً آسیب و جراحتی متوجه سینه هایتان بوده است؟

از چه داروهایی استفاده می کنید؟
علاوه بر این اطلاعات و معاینه فیزیکی، ممکن است به آزمایشات دیگری نیز برای کشف علت این مشکل نیاز باشد. این آزمایشات شامل، آزمایش خون، ماموگرافی، اولتراسون (فراصوت) سینه، داکتوگرام (نوع خاصی از رادیولوژی) و MRI می شوند. پزشک شما ممکن است نمونه ای از ترشح را به آزمایشگاه فرستاده تا مورد تجزیه و آزمایش قرار گیرد. اما حتی پس از تحلیل آزمایشگاه، ممکن است نیاز به ارزیابی های دیگری نیز باشد.

علل ممکن
ترشحات سینه ممکن است حالتی کاملاً طبیعی از عملکرد سینه ها باشد. اگر علت این باشد، این ترشحات باید خود به خود برطرف شوند. در چنین موقعیتی حتی الامکان از تجریک سینه هاâمثلاً برای چک کردن ترشحات خودداری کنید چون در واقع تحریک باعث تداوم ترشح می شود.

علل غیر طبیعی ترشحات نوک سینه شامل موارد زیر است:

گشاد شدن مجاری سینه: این یکی از متداول ترین علل ترشحات غیرعادی سینه می تواند باشد. در این وضعیت، یک یا دو مجرای زیر نوک سینه ملتهب شده و با مایعی غلیظ، چسبناک، سبز یا سیاه رنگ بسته می شود. این مشکل بیشتر در خانم های بالا ی ۵۰ اتفاق می افتد. برای کاهش این علائم می توانید از کمپرس آب گرم بر روی سینه های خود استفاده کنید. مصرف آسپیرین یا سایر داروهای ضد التهاب غیر استیروئیدی مثل ایبو پروفن هم می تواند این علائم را کمتر کند. پزشک ممکن است آنتی بیوتیک هم برای از بین بردن هرگونه عفونت برایتان تجویز کند. در برخی موارد برای برداشتن مجراها نیاز به عمل جراحی است.
برآمدگی های داخل مجراهای سینه: این برآمدگی ها معمولاً غده هایی غیرسرطانی (خوش خیم) هستند که داخل مجراهای شیری سینه شروع به رشد میکنند. این مشکل معمولاً در خانم های بین سن ۳۵ تا ۵۵ سال اتفاق می افتد. هنوز علت مشخصی برای ایجاد این برآمدگی ها کشف نشده است.

ترشح در این حالت خونی و چسبناک خواهد بود و معمولاً به طور خود به خود از یکی از مجراها بیرون می آید. ممکن است لکه هایی از آن را روی لباس خود ببینید. همچنین با بررسی سینه ها می توانید غده ی کوچکی را دقیقاً در نزدیکی نوک سینه احساس کنید.

پزشک ممکن است در آن محدوده برای پیدا کردن برآمدگی، آزمایش اولتراسون (فراصوت) انجام دهد. درمان این وضعیت شامل عمل جراحی برای برداشتن برآمدگی و آزمایش بافت برای جلوگیری از خطر احتمال سرطان می شود.

ترشح زیاد شیر: ترشح در این وضعیت معمولاً سفید و شفاف است، اما ممکن است زرد یا سبزرنگ هم باشد و ممکن است از یکی یا هر دو سینه ها بیرون بیاید. علت این وضعیت به این دلیل است که بدن شما بیش از اندازه پرولاکتین—هورمونی که مغز برای تحریک تولید شیر پس از بچه دار شدن ترشح می کند–تولید می کند. این مشکل درصورت اختلالات هورمونی نیز ممکن است اتفاق بیفتد، مثلاً درصورت استفاده از قرص های ضد بارداری، کم کار بودن غده ی تیروئید، تومر (پرولاکتینوما) یا سایر اختلالات غده ی هیپوفیز، تحریک موضعی سینه (به واسطه ی بررسی مداوم سینه ها یا رابطه ی جنسی ایجاد می شود).
صدمات: آسیب ها–به طور مثال اثر کمربند ایمنی در تصادفات ماشین یا ضربه ی سخت به روی سینه هنگام ورزش—هم ممکن است باعث ایجاد ترشحات در هر دوسینه ها شود. این ترشحات به علت صدمات وارده بر بافت ها ایجاد می گردند و شفاف، زردرنگ یا خونی هستند که معمولاً به صورت خودبه خود از مجراهای مختلف نوک سینه بیرون می آیند.
ورم چرکی: این مشکل که اکثراً در خانم های شیرده اتفاق می افتد، در مواقعی که نوک سینه در اثر شیردهی عفونی شود، ایجاد می شود. هرگونه شکاف یا بریدگی در نوک سینه ها باعث ورود باکتری ها شده که به بافت های سینه صدمه می زنند و باعث ایجاد عفونت می شوند. این ترشحات معمولاً چرکی هستند و سینه ها در این شرایط قرمز شده و ورم می کنند و هنگام دست زدن گرم هستند. درمان این وضعیت شامل بیرون کشیدن ورم چرکی از طریق جراحی است و پزشک برای شما انتی بیوتیک نیز تجویز خواهد کرد.
تغییرات فیبروکیستی: این تغیرات باعث ایجاد ناهمواری ها و برآمدگی هایی در سینه می شود و ترشحی شفاف، زرد یا سبز رنگ از نوک سینه ها بیرون می آید. این تغییرات بسیار متداول هستند و تقریباً در نیمی از خانم ها اتفاق می افتد. پزشک آزمایشاتی روی شما انجام می دهد—مثل ماموگرافی یا اولتراسون—تا اطمینان حاصل کند که ترشحات به دلیل سرطان نیست. اگر آزمایشات دلیل مشکل را تغییرات فیبرو کیستی تشخیص داد، دیگر نیازی به آزمایشات بیشتر نیست.
سرطان سینه: ترشحات سینه به ندرت نشان سرطان سینه است اما گاهاً ممکن است این ترشحات نشان دهد که داخل مجراهای سینه یا خارج از آن سرطانی شده است. اگر ترشحات خونی، خود به خود و از یک مجرا است حتماً به پزشک خود مراجعه کنید.

نوعی دیگر از سرطان”بیماری پاگت سینه”نیز با ایجاد چنین ترشحاتی همراه است. این بیماری جزء بیماری های نادر است و در۱درصد از ۴ درصد خانم هایی که سرطان سینه دارند اتفاق می افتد. علائم این بیماری شامل، خارش، سوزش، قرمز شدگی نوک سینه و محوطه ی قهوه ای رنگ اطراف آن می باشد. همچنین ممکن است با ترشحات خونی همراه باشد. پزشک می تواند با بیوپسی ناحیه ی آسیب دیده، بیماری را تشخیص دهد. درمان این بیماری شامل برداشتن سینه است اما در برخی موارد برداشتن تومر سینه کفایت می کند. پزشک احتمالاً پس از عمل برایتان شیمی درمانی یا استفاده از تشعشع را تجویز خواهد کرد.

در صورت وجود ترشح  نوک پستان چه باید کرد :

آسوده خاطر باشید چون اکثر ترشحات نوک سینه علل خوش خیم دارند. اما خوب است که درصورت مشاهده هرگونه اختلال در سینه ها، به پزشکتان مراجعه کنید چون ممکن است آن وضعیت به درمان نیاز داشته باشد. و درصورت جدی بودن مشکل، هرچه زودتر اقدام کرده باشید برایتان بهتر خواهد بود.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:13  توسط HTH  | 

فشار خون پایین را چگونه کنترل کنیم ؟

فشار خون شامل طیف وسیعی است. مثلاً فشار بالا هنگام کار قلب (مرحله انقباض) می تواند در محدوده ۹۰ تا ۲۴۰ میلی متر جیوه باشد. حدود یکصد سال قبل تشخیص داده شد که فشار بالای خون یکی از دلایل عمده سکته و حملات قبلی می باشد.

در آن زمان تصور این بود که فشار خون پایین یک عامل اصلی افسردگی و خستگی می باشد. تعداد زیادی از مردم در انگلستان در سالهای ۱۹۰۰ بطور اشتباه درمان می شدند. هرچند دلیل محکم که فشار خون پایین دلیل این دو بیماری ( افسردگی و خستگی ) است وجود ندارد.

تنها گروه اندکی از مردم دارای فشار خون پایین زیر مقدار  ۹۰/۶۶ میلی متر جیوه می باشند که درمان و مداوا لازم دارند. اکثر مردم دارای فشار خون پایین خیلی خوش شانس هستند، زیرا در میانگین(بطور متوسط) دارای عمر طولانی تر و بودجه بازنشستگی بهتر (بدلیل خرج کمتر جهت درمان) می باشند.

این مقاله «فشار خون پایین» برای قوت قلب و روحیه دادن به آنهایی است که دارای فشار خون پایین هستند و در عین حال باید مراقب آن نیز باشند و در تعداد بسیار کمی از آنها با دلیل ارثی است که این بیماری نیازمند مداوا و پیگیری پزشکی می باشد.

فشار خون چیست؟

قلب شما خون را به تمام بدن از طریق شبکه ای از رگها و مویرگها پمپ می کند و سپس خون از طریق سیاهرگها به قلب برمی گردد. وقتی قلب  منقبض می شود فشار خون در رگها  در حد بالایی است که آنرا فشار سیستولیک می نامند و هنگامی که قلب منبسط شده و از خون دوباره پر می شود فشار در رگها افت کرده و آنرا فشار دیاستولیک می نامند. هنگامی که فشار خون را اندازه گیری می کنند هر دو فشار فوق را اندازه می گیرند.

تغییرات فشار خون با مقدار بالا به این بستگی دارد که چه کاری انجام می دهد. پایین ترین فشار خون هنگامی رخ می دهد که شما خواب یا در حال استراحت کامل هستید. حالت سر پا بودن و ورزش کردن یا نگرانی و اضطراب سبب افزایش فشار خون می شوند.

در یک روز شاید هر یک از فشار خون های حد بالا (سیستولیک) و حد پایین شما (دیاستولیک) ممکن است حدود ۳۰ تا ۴۰ میلی متر جیوه تغییرات متناسب با یکدیگر داشته باشد. به همین دلیل هنگامی که شما قصد دارید فشار خون را سنجیده و ارزیابی کنید باید اندازه گیری ها در شرایط یکسان انجام شود.

فشار خون بالا معادل ریسک و خطر بالا برای بیماری قلبی و سکته می باشد. برای مثال اینکه یک فرد با فشار خون ۱۲۰/۸۰ میلی متر جیوه دارای خطر پذیری بالاتری نسبت به یک فرد با فشار خون ۱۱۰/۷۰ می باشد.

به همین دلیل این بسیار اهمیت دارد که یک فرد تلاش نماید که فشار خون پایین و سالمی داشته باشد. تحقیقات موجود نشان می دهد که اگر فشار خون شما کمتر از ۱۰۰/۷۰ باشد خطر پذیری شما برای سکته و حملات قلبی بسیار پایین بوده و به همین دلیل بهترین فشار خون زیر مقدار ۱۰۰/۷۰ می باشد.

فشار خون نرمال چقدر است؟

تا همین اواخر، فشار خون نرمال شامل میانگین فشار خون مردم بود برای مثال در انگلستان میانگین فشار خون افراد بزرگسال حدود ۱۲۵/۸۰ میلی متر جیوه می باشد، اگر چه این فشار خون(۱۲۵/۸۰) یک فشار خون نرمال و ایده آل نیست.

مثال دیگر اینکه در قوم یامومامو هندی ها که در جنگلهای گرمسیری ونزوئلا زندگی می کنند و همچنان به همان سیاق هزار سال پیش انسانها، با رژیمی شامل میوه، سبزی ها و ریشه ها با مقدار کمی گوشت زندگی می کنند. آنها دارای میانگین فشار خون ۹۶/۶۲ میلی متر جیوه هستند و با افزایش سن آنها این فشار خون افزایش نمی یاند. البته آنها دارای یک کلسترول میانگین حدود ۳/۱ میلی مول بر لیتر هستند و هیچ عارضه عروقی برای آنها ندارد.

فشار خون پایین چیست؟

اگر قوم یامومامو دارای یک فشار خون میانگین ۹۶/۶۲ و دارای نهایت سلامتی و تندرستی هستند، پس تعیین میزان میانگین فشار خون پایین مشکل می باشد. بسیاری از مردمی که دارای این فشار خون پایین مثلاً ۹۰/۶۰ هستند کاملاً نرمال و خوش شانس هستند بدین دلیل که از تمامی چیزهایی که مانند پرخوری، نخوردن میوه کافی و سبزی و چاقی و غیرفعالی سبب افزایش فشار خون می شود محافظت شده اند. هر چند تعداد کمی از مردم با فشار خون پایین وجود دارند که دلیل اساسی برای آن وجود دارد.

تقریباً در تمامی این موارد فشار خون هنگام بلند شدن بخصوص بلند شدن ناگهانی بسیار پایین می آید. این افت فشار هنگام ایستادن و یا بلند شدن احتمالاً از نشانه های سرگیجه و ضعف می باشد.

عموماً هنگامی که شما بلند می شوید خون تمایل به حرکت و جمع شدن در رگهای پاها دارد. و این عمل زمانی متوقف می شود که رگهای پاها منقبض شده و خون کافی به سمت قلب برگشت داده می شود و کاهشی در مقدار خون خروجی قلب بوجود نمی آید.

اینجاست که خون برای مغز آماده و ارسال می شود. به هر حال اگر در رگهای شما خون ذخیره شود، مقدار خون کمتری توسط قلب پمپ شده و خون کمتری به مغز می رسد. این دلیل سرگیجه و در بعضی مردم ضعف و غش می باشد. این مثال دقیقاً در محلهایی که مردم برای مدت زیادی سرپا هستند مثل رژه و تظاهرات و… اتفاق می افتد. شما می توانید این حالت را زمانی که بصورت چمباتمه و یا هنگام نگاه کردن طبقه پایین کتابها و سپس بلند شدن ناگهانی امتحان کنید.

بنابراین اگر شما دارای فشار خون پایین و همچنین نشانه هایی از سرگیجه و ضعف هنگام بلند شدن ناگهانی دارید، باید فشار خونتان را در دو حالت ایستاده و خوابیده چک نمایید. افت فشار خون هنگام بلند شدن را فشار خون پایین وضعیتی(postural heypotension) می گویند.

دلایل فشار خون پایین چیست؟

دلایل شایع عبارتند از:

ــ بیماری حاد و پیشرفته مثل خونریزی و یا عفونت شدید:

بسیاری از بیماریهای حاد با خونریزی شدید، از دست دادن مایع بدن، عفونت یا ضربه به قلب می تواند دلیل فشار خون پایین و فشار خون  خیلی پایین هنگام نشستن و یا ایستادن باشد. هنگامی که این بیماریها وجود داشته باشند اندازه گیری میزان فشار خون بیمار بسیار مهم است.

ــ داروهای کاهنده فشار خون :

تقریباً تمامی داروهای کاهنده فشار خون هیچ تأثیری بر کاهش فشار خون  هنگام بلند شدن ندارند.تنها گروه دارویی که بر روی فشار ایستادن اثر می گذارد آلفا بلاکرها هستند که در انگلستان دوکسازولین نمونه ای است که استفاده می شود. اگر شما از این دارو استفاده می کنید باید فشار خونتان را هنگام ایستادن اندازه گرفته و ببینید که آیا افت فشار خون دارید یا خیر.

اگر فرد مسن و یا دارای بیماری دیابت هستید شما دارای زمینه افت فشار خون هنگام ایستادن هستید و قرص ها و داروهای مدرن ممکن است اندکی آنرا بدتر و وخیم تر کند. اگر دچار مسمومیت غذایی و یا اسهال شده اید مقدار زیادی از مایع بدنتان کم شده است و ممکن است قرص های مصرفی فشار خونتان را بیشتر دچار افت نماید. اگر دچار مسمومیت غذایی شدید این بسیار مهم است که اگر فشار خونتان زیر ۱۱۰/۷۰ میلی متر جیوه است خوردن قرصها را ترک نمایید.

اگر دچار افت فشار خون هنگام بلند شدن هستید و از قرص و دارو استفاده می کنید، بلند شدن آهسته می تواند شما را کمک کند. برای مثال اینکه اگر در حالت خوابیده و درازکش هستید، ابتدا بنشینید و سپس با استفاده از گرفتن یک تکیه گاه بلند شوید.

ــ بیماری نادری که به عصبهای کنترل کننده رگها مربوط می شود.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:12  توسط HTH  | 

 

طاعون نوعی بیماری عفونی باکتریال مشترک بین انسان و حیوانات است که توسط جوندگان و کک آنها به سایر حیوانات و انسان منتقل می شود این بیماری در طول تاریخ، انسانهای زیادی را به هلاکت رسانده است و تجربیات گذشته نشان داده است که گاهی کانون های فعال طاعون به مدت ده سال یا بیشتر، غیرفعال و خاموش گردیده و ناگهان و بصورت انفجاری، مجددا فعال و موجب ابتلاء جوندگان یا انسان شده است.ضمنا از آنجا که عامل طاعون به عنوان یکی از جنگ افزارهای بیولوژیک، مطرح میباشد لازم است از این نظر نیز مورد توجه قرار گیرد، براساس اطلاعات موجود، کشورهائی نظیر روسیه و آمریکا این جنگ افزارها را از سال ها قبل ساخته و انباشته اند.

* وضعیت جهانی و منطقه ای بیماری

 تا کنون سه بارطاعون به صورت جهانگیر (پاندمیک) حادث شده است به طوریکه: اولین پاندمی ثبت شده در سال ۵۴۱ میلادی در مصر اتفاق افتاده و از آنجا به اروپا منتشر گردیده و موجب تلفات شدید و کاهش ۶۰ـ۵۰ درصد جمعیت در شمال آفریقا، اروپا و مرکز و جنوب آسیا شده است.دومین پاندمی طاعون که به ” مرگ سیاه” موسوم گردیده است در سال ۱۳۴۶ میلادی حادث گردیده و حدود ۳۰ـ۲۰ میلیون نفر یعنی یک سوم جمعیت اروپا را به هلاکت رسانده است. طاعون به وسیله موش های صحرائی و انسان های مبتلا به آهستگی از روستائی به روستای دیگر و یا با سرعت بیشتری بوسیله کشتی از کشوری به کشور دیگر منتشر شده است ۰ این پاندمی به مدت ۱۳۰ سال ادامه یافته و مشکلات سیاسی، فرهنگی و عقیدتی فراوانی به بار آورده است. سومین پاندمی طاعون در سال ۱۸۵۵ در چین آغاز شده و به سایر مناطق انتشار یافته سرانجام موجب مرگ ۱۲ میلیون نفر از مردم هند و چین گردیده است و همچنان طغیان های کوچکی از این بیماری در نقاط  مختلف جهان در جریان میباشد.

* عامل بیماری

عامل بیماری شامل یرسینیاپستیس  (Yersinia Pestis) است. هیچگونه دلیلی مبنی بر اینکه باقی ماندن باسیل طاعون در محیط  اطراف بتواند باعث آلودگی محیط  و تهدید بهداشتی شود، وجود ندارد، چرا که این باسیل، فاقد اسپور است و لذا نسبت به شرایط  محیطی، بسیار حساس بوده و سریعا از بین می رود و از این گذشته یرسینیا پستیس، در برابر تابش نور خورشید و حرارت، بسیار حساس است و مدت زیادی در خارج از بدن میزبان، زنده نمی ماند.  طبق نظر خبرگان سازمان جهانی بهداشت، حتی در بدبینانه ترین وضعیت، افشانه های حاوی باسیل طاعون فقط  به مدت یک ساعت فعال باقی خواهد ماند و لذا در یک حمله بیوتروریستی مخفیانه، قبل از اینکه اولین مورد پنومونی طاعونی عارض شود باسیل های موجود در افشانه آلوده، از بین خواهند رفت.

* برخی از ویژگی های ککهای ناقل طاعون :

 از۳۰۰۰ -  ۲۰۰۰ نوع کک موجود، حدود ۳۰ نوع آن قادر به انتقال طاعون، میباشند و ضمنا حداقل ۲۲۰ نوع جونده مختلف، نسبت به طاعون، حساس بوده و ممکن است آلوده شوند.از آنجا که کک جزو موجودات خونسرد میباشد قادر به تنظیم درجه حرارت بدن خود نبوده ولذا در مناطقی که درجه حرارت و رطوبت هوا مناسب نباشد به سرعت، مایعات بدن خود را از دست، میدهد و قادر به ادامه حیات نمی باشد.

ثبوت کانونهای طاعون، درگرو تعادل بین عادات کک و جوندگان مخزن و شرایط  محیطی و آب و هوا میباشد. از طرفی مری کک  (Proventriculus) طوری ساخته شده است که به طور منظم باز و بسته میشود و مواد مصرفی را به داخل معده، هدایت مینماید و در صورتی که کک، از خون آلوده به یرسینیا پستیس، تغذیه نموده باشد ابتدا مقداری خون وارد معده آن میگردد ولی از آنجا که این ارگانیسم ها کلنی هائی در مری تشکیل داده و با ایجاد لخته باعث انسداد آن میشوند راه ورود خون، به معده، کاملا مسدود میشود و باعث استفراغهای مکرری در کک میگردد و از طرفی این حشره به منظور رفع تشنگی و گرسنگی خود با حرص و ولع بیشتری به تغذیه، می پردازد و با استفراغ مواد آلوده و تلقیح آنها به میزبانهائی که از خون آنها تغذیه مینمایند یرسینیاپستیس را به بدن آنان منتقل میکند و سرانجام در اثر کم آبی، تلف میگردد.             در شرایط  اقلیمی گرمتر، کک ها در موشهای مزارع و آنهائیکه داخل ساختمان ها ساکن هستند فراوانترند و در آب و هوای سردتر، آلودگی آنها به موشهای بناهای مسکونی انسان یا دیگر ساختمانها محدود میگردد. ضمنا گزنوپسیلا کئوپیس، ارتباط  نزدیکی با موشها و اماکن مسکونی انسان دارد و در غیاب میزبان اصلی به گزش انسان میپردازد.

ککهای جوندگان وحشی در کانون طبیعی طاعون ایران

 تاکنون ۱۳ نوع کک، بر روی جوندگان وحشی کانون طبیعی طاعون ایران شناخته شده است این ککها در جریان همه گیری طاعون حیوانات، (اپی زوسی) آلوده شده و باسیل طاعون را منتقل مینمایند.گزنوپسیلا  کئوپیس Cheopis  یکی از ککهای جوندگان وحشی است و حدود ۸۰% ککهای موجود در کانون طبیعی طاعون ایران را تشکیل میدهد و بر روی همه انواع جوندگان، یافت می گردد.ولی تعداد آن بر روی مریون پرسیکوس، بیشتر از سایر جوندگان است. این کک به علت نقشی که در انتشار پاندمیک و اپیدمیک طاعون انسانی ایفاء میکند به عنوان ناقل کلاسیک، در نظر گرفته شده است که گزنوپسیلا کئوپیس، نسبت به سایر ککها بسیار پرخور و حریص است و لذا ناقل موثرتری محسوب میگردد.

دوره نهفتگی:دوره کمون طاعون در حدود ۷ـ۲ روز است.

* سیر طبیعی

به دنبال پشت سرگذاشتن دوره کمون ۷ -  ۲ روزه به صور مختلف طاعون خیارکی، طاعون سپتیسمیک ، طاعون پنومونیک تظاهر مینماید و موجب بروز علائم غیر اختصاصی نظیر کسالت، تهوع، استفراغ و اسهال، میگردد و در صورتی که سریعا درمان نشود در نیمی از موارد، به مرگ بیماران منجر میگردد ولی در صورتی که تحت درمان اختصاصی قرار گیرد میزان مرگ ناشی از آن به کمتر از ۵% تقلیل می یابد.

 میزان موارد مرگ ناشی از بیماری در حالات زیر، بیشتر میباشد:

۱ ) پنومونی طاعونی

۲ ) لنفادنوپاتی زیر بغلی یا لنفادنوپاتی، در چند نقطه بدن

۳ ) در صورت وجود باسیل طاعون، در اسمیر خون محیطی

۴ ) مثبت بودن کشت خون

۵ ) عدم تجویز آنتی بیوتیک مناسب

 طاعون درمان نشده میتواند باعث ایجاد سقط  و یا مرگ جنین در داخل رحم، بشود ولی در صورت درمان به موقع و مناسب، خطرات جنینی آن به حداقل میرسد.

 کانون های طبیعی طاعون در ایران

کانون های طبیعی طاعون در سال های اخیر درایران گزارش نشده است و ظاهرا کانونهای قبلی و شناخته شده طاعون در این مناطق فعال نبوده است.
 وضعیت بیماری در ایران

جدول موارد ثبت شده و قطعی طاعون ایران

نوع طاعــــــــــــــون

محـــل وقوع

ســـــال

موارد مرگ

طاعون ریوی سامله و سربقاله

طاعون ریوی آق بولاغ مرشد

طاعون غده ای مزیدآباد

طاعون غده ای سپتییمیک گزذر دره

طاعون غده ای سپتیسمیک گاومیشان

طاعون غده ای سپتیسمیک زینل کندی

طاعون غده ای ریوی قادر آباد

طاعون ریوی سرومال

طاعون غده ای سپتیسمیک سیدآباد

کردستان

کردستان

کردستان

کردستان

کردستان

آذربایجان

غربی

کردستان

کردستان

۱۳۲۵

۱۳۲۵

۱۳۳۰

۱۳۳۱

۱۳۳۱

۱۳۳۷

۱۳۳۹

۱۳۴۳

۱۳۴۴

۵۶

۱۷

۲

۴۵

۸

۶

۷

۱۴

۱

 ضمنا یکی از همه گیریهای طاعون درسال ۱۲۵۰ شمسی در نواحی شمال سقز و در شهر بانه، حادث شده و بوسیله اطباء خارجی و ایرانی مورد بررسی قرار گرفته است.

* تاثیر عوامل مساعد کننده بیماری

*  افزایش جمعیت موشهای منطقه

*  نامطلوب بودن شرایط  بهداشتی

*  حساسیت و مقاومت در مقابل بیماری

حساسیت نسبت به طاعون، عمومیت دارد و ایمنی حاصله در افرادی که جان سالمی به در میبرند، نسبی است به طوریکه در مقابل تلقیح تعداد زیادی باسیل، درهم میشکند.

* منابع و مخازن، نحوه انتقال و دوره قابلیت سرایت

مخزن طبیعی عفونت را جوندگان وحشی مثل راسو ،جوندگان اهلی مثل موش و خرگوش اهلی، و گوشتخواران اهلی مانند گربه و سگ تشکیل میدهند.

 * راههای انتقال

۱ ) از طریق تماس با کک آلوده

۲ ) از طریق تماس مستقیم با انسانهای مبتلا به طاعون ریوی

۳ ) در اثر تماس و دستکاری نسوج حیوانات آلوده و محیط  کشت باسیل طاعون

۴ ) در اثر تماس با گربه های آلوده به پنومونی طاعونی

۵ ) در اثر تماس با شپش و کنه آلوده

۶ ) انتشار عمدی از طریق افشانه های آلوده در حملات بیوتروریستی

 انسان، با قرار گرفتن در چرخه انتقال حیوانی طاعون و یا با ورود حیوانات وحشی آلوده یا کک آنها به اجتماعات انسانی، به این بیماری، مبتلا میشود و حیوانات اهلی نیز ممکن است کک آلوده به طاعون جوندگان را به منازل، منتقل کنند.

آلودگی شدید جوندگان شهری، موجب همه گیری حیوانی و انسانی طاعون میشود و انسان، نقش میزبان اتفاقی را ایفاء میکند.

 پستانداران گوشتخوار، نظیر سگ و گربه و بسیاری از گوشتخواران دیگر، در کانونهای بومی و همه گیر طاعون، مثبت هستند و این تغییرات سرمی، در اثر خوردن جوندگان مبتلا به طاعون، حاصل میشود.گربه های اهلی و سگها میتوانند وسیله ای جهت انتقال طاعون، به انسانها به حساب آیند و این حیوانات در اغلب موارد، جوندگان آلوده را به محیط  خانه می آورند. ندرتا سگها و به نحوشایعی گربه ها به دنبال خوردن جوندگان مبتلا به طاعون، بصورت حادی بیمار میشوند و از طریق ترشحات آبسه های زیر پوستی، ترشحات دستگاه تنفسی ناشی  از پنومونی، انتقال مکانیکی بوسیله گازگرفتن و چنگ زدن و ترشحات دهانی حلقی ناشی از کلونیزاسیون یرسینیا پستیس، به طور مستقیم، باعث آلودگی انسان میگردند.

 علل انتشار طاعون بوسیله جوندگان

۱ ) گردش روزمره آنها در جستجوی غذا

۲ ) پراکندگی طبیعی

۳ ) حرکت دسته جمعی در ارتباط  با فقدان منابع غذائی

۴ ) مهاجرت دسته جمعی در نتیجه انگیزه های غریزی یا عوامل غیرطبیعی نظیر سیل ، آتش سوزی ۰۰۰

 یکی از پیش درآمد های طاعون انسانی، وقوع طاعون در بین موش های صحرائی است که باعث مرگ و میر فراوانی در آنها شده کک هائی که از بدن این جوندگان تغذیه می کنند مجبور به ترک میزبان طبیعی خود شده به بدن انسان راه می یابند و باعث بروز طاعون خیارکی و سپتی سمیک میشوند که معمولا بطور مستقیم از انسانی به انسان دیگر سرایت نمی کند ولی تعداد کمی از این بیماران متعاقبا دچار پنومونی ثانویه طاعونی میشوند و بیماری را مستقیما از طریق قطرات تنفسی، به سایر انسان ها منتقل میکنند و باعث بروز پنومونی اولیه طاعونی در آنها میشوند.

 مکانیسم های دوام عامل طاعون درخلال دوره های طولانی خاموشی

۱ ) زنده ماندن ککهای آلوده به مدت بیش از یکسال، حتی بدون دسترسی به میزبان پستاندار زنده و آلوده سازی جوندگانی که جدیدا وارد نقب های زیرزمینی میگردند.

 ۲ ) زنده ماندن عامل طاعون در نسوج یخ زده حیوانات مبتلا به مدت بیش از یک سال و ورود مجدد یرسینیا به سیکل ” جونده ـ  کک”.

 ۳ ) به علت زنده ماندن احتمالی یرسینیا در محیط  خاک (که بعید بنظرمیرسد) ۰

۴ ) عفونت نهفته جوندگان.

علائم بیماری طاعون

×    طاعون خیارکی

طاعون خیارکی شا یعترین چهره بالینی بیماری است پس از طی دوره کمون به دنبال گزش کک آلوده باسیل در غدد لنفاوی منطقه تکثیر پیدا کرده به طور نا گهانی با تب ۴۰-۵/۳۸ درجه سانتی گراد ، لرز، ضعف و سردرد می باشد. معمو لا همزمان باآن و یا چند ساعت پس از آن بیمار  متو جه بر جستگی غدد در ناحیه کشاله ران ، زیر بغل یا گردن می شود این غدد ها دردناک بوده و به قدری حساس است که بیمار از هرگونه حرکتی اجتناب می نماید . این خیارک بصورت تورم بیضی شکل به اندازه ۱۰-۱ سانتی متر ظاهر و با عث کشیدگی پوست و قرمزی آن می گردد. طاعون به علت شروع ناگهانی و برق آسا بودن سیر بالینی می تواند در عرض ۴-۲ روز منجر به مرگ می شود.

×    طاعون سپتی سمیک

علاوه بر خیارک در برخی موارد به علت رشد بی اندازه با سیل در خون سپتی سمیک ایجاد می شود . در برخی موارد بیمار تبدار و بسیار بد حال بوده و به سرعت می میرد بدون این که خیارک ایجاد شود.

×    طاعون ریوی

 یکی از خطر ناکترین عوارض طاعون خیارکی ،پنومونی ثانوی میباشد . عفونت ، تو سط خون از خیارک به ریه رسیده و ایجاد پنومونی میکند  علاوه برمرگ و میر بالا این نوع طاعون شدیدا مسری بوده و انتقال از طریق ذرات   تر شحی معلق در هوا صورت می گیرد.علا ئم مهم طاعون ریوی شامل : تب شدید نا گهانی ، سرفه با خلط خونی ، درد سینه ، لنفاد نوپاتی میباشد.طاعون ریوی میتواند سریعا باعث مرگ بیمار شود و از زمان ابتلا تا مرگ یک روز بطول انجامد. در صورتیکه آنتی بیوتیک بعد از ۲۰ ساعت از شروع طاعون ریوی آغاز شود معمولا بی تا ثیر بوده و طاعون کشنده خواهد بود .

* پیشگیری اولیه به منظور حفظ  افراد سالم

 فرازی از پندارهای ابن سینا در مورد پیش آگهی طاعون

ورم طاعونی از رنگی که ورم دارد نسبت بدی و بدتری خود را نشان می دهد. ورم طاعونی که سرخ بد رنگ است امیدی به معالجه اش هست. در درجه دوم ورم طاعونی زرد رنگ می آید که از ورم سرخ رنگ، بدتر است ولی باز امیدی در معالجه اش هست. اما اگر ورم طاعونی سیاه رنگ باشد، رهایی از آن محال است و شخص ورم زده جواز مسافرت به آن جهان را گرفته است.

۱ -  گزارش تلفنی موارد مشکوک طاعون به سطوح بالاتر

۲  - آموزش مردم در مناطق بومی در مورد راههای انتقال بیماری، نحوه کنترل موش و اهمیت محافظت از گزش کک و از بین بردن ککهای موجود در بدن سگ و گربه، درمناطق بومی.

۳ - کاهش جمعیت موشها با مسموم کردن آنها به منظور تامین بهداشت محیط. کنترل جوندگان

در رابطه با کنترل بیماری تنها زمانی باید به مبارزه با موش های صحرائی و سایر جوندگان و کاهش جمعیت آنها اقدام شود که جهت از بین بردن ککهای جوندگان، ازحشره کش مناسبی استفاده شده باشد زیرا اگر قبل از نابود کردن کک ها اقدام به معدوم کردن جوندگان شود با از بین رفتن این میزبان ها کک آلوده آنها که از موجودات خونگرم تغذیه میکند به بدن انسان هجوم آورده باعث انتقال بیماری میگردد. تنها روش کنترل جوندگان، کاهش یا حذف مواد غذائی و پناهگاه آنهاست و مسلما چنین اقداماتی در مورد جوندگان اهلی و نیمه اهلی، امکان پذیر بوده لیکن در مورد جوندگان وحشی از ارزش کمی برخوردار است. همچنین باید توجه داشته باشیم که نابود کردن جوندگان، بدون کاهش امکانات غذائی و پناهگاه آنها در بهترین شرایط، صرفا یک اقدام موقتی میباشد.

۴  - جلوگیری از تماس جوندگان با مواد غذائی و اماکن انسانی

 در رابطه با جلوگیری از تماس جوندگان با مواد غذائی و اماکن انسانی باید به موارد زیر، توجه داشته باشیم:

۱ ) جلوگیری ازتجمع علوفه وچوب درنزدیکی محل سکونت

۲ ) ازبین بردن علوفه اطراف منازل، انبارها و نواحی گردش و بازی

۳ ) معدوم کردن مواد زائد و فضولات به روش بهداشتی

۴ ) نگهداری غلات در ساختمان ها و انبارهای غیر قابل نفوذ جوندگان در نواحی دور از محل سکونت و بازی کودکان.

 در رابطه با جستجوی کک و دور ساختن آن از بدن حیوانات دست آموز، توصیه شده است حداقل هفته ای یکبار بویژه در گربه ها، بچه گربه ها و توله سگهائی که در ارتباط  با کودکان، قرار دارند این جستجو تکرار شود.

۵  ) جستجوی کک و دور ساختن آن از بدن حیوانات دست آموز

۶  ) واکسیناسیون افراد در معرض خطر نظیر کارکنان آزمایشگاههائی که با باسیل طاعون در تماس میباشند و ساکنین مناطقی که میزان بروز طاعون زیاد است و یاکسانی که به آن مناطق مسافرت مینمایند. واکسن طاعون، نوعی واکسن کشته شده است که بصورت ۲ دوز اولیه به فاصله سه ماه تزریق می شده و سپس  هر شش ماه، یکبار اقدام به تزریق یادآور آن مینموده اند و با توجه به ایمنی کوتاه مدت و محدود ناشی از آن  WHO مصرف این واکسن را تنها در شرایط  زیر، توصیه می نموده است :

۱ ـ  کارکنان آزمایشگاهی که در تماس احتمالی با باسیل طاعون هستند

۲ ـ  کارکنان بهداشتی که در مناطق آندمیک طاعون، فعالیت دارند

ضمنا توصیه شده است از این واکسن صرفا به منظور پیشگیری بیماری، استفاده شود وطی همه گیری ها به منظور کنترل بیماری نباید مورد استفاده، قرار گیرد. تولید واکسن کشته شده طاعون از سال ۱۹۹۹ متوقف شده است.

* اقدام لازم در برخورد با بیماران

۱  استفاده از ماسک جراحی به منظور پیشگیری از انتقال پنومونی طاعونی در تماس یافتگان نزدیک

۲ در صورتیکه کمتر از ۴۸ ساعت از شروع درمان آنتی بیوتیکی در افراد مبتلا به پنومونی طاعونی می گذرد، افرادی که با آنان زندگی می کنند یا در تماس نزدیک با آنها هستند دریافت داروی پیشگیرنده لازم است

۳  از تماس های غیرضروری تا قبل از ۴۸ ساعت از شروع درمان بیماران مبتلا به پنومونی اجتناب شود.

۴ از سایر احتیاطهای تنفسی، نظیر استفاده از گان، دستکش و عینک محافظت کننده نیز استفاده نمایند.

۵  بیماران مبتلا به پنومونی طاعونی طی ۴۸ ساعت اول بعد از شروع آنتی بیوتیک و تا زمان ظهور اولین علائم بهبودی بالینی، همچنان ایزوله باشند ، اطاق های محل بستری شدن این بیماران بایستی پاکسازی نهائی شود  و لباسها و وسایل آغشته به مایعات و ترشحات بیماران باید ضدعفونی گردد.

۶ جسد بیمارانی که به علت طاعون، تلف شده اند تحت شرایط  کاملا بهداشتی بوسیله افراد تعلیم دیده دفن گردد.

۷    جدا سازی بیماران و آغشته کردن البسه و وسایل آنها با حشره کشهای موثر بر ککهای محلی، در مبتلایان به طاعون خیارکی که فاقد سرفه هستند و تصویر رادیوگرافی ریه آنها طبیعی است اجتناب از تماس با ترشحات خیارکها به مدت سه روز بعد از شروع درمان، کافی است. از طرفی مبتلایان به طاعون ریوی بایستی تا ۴۸ ساعت بعد از شروع درمان ویا تازمان منفی شدن کشت خلط، بطور مطلق، ایزوله شوند. لازم به ذکر است که طاعون پنومونیک، از فردی به فرد دیگر از طریق قطرات آلوده، منتقل میشودو لذا در تماسهای خیلی نزدیک یعنی فاصله کمتراز ۲ متر، امکانپذیر است .

۸    در صورت وقوع همه گیری پنومونی طاعونی، کلیه افرادی که دچار تب ۵/۳۸ درجه سانتیگراد یا بالاتر هستند یا جدیدا دچار سرفه شده اند لازم است سریعا تحت پوشش آنتی بیوتیک  قرار گیرند .افراد فاقد علائم بالینی که در تماس خانوادگی یا بیمارستانی یا سایر تماس های نزدیک با افراد مبتلا به پنومونی طاعونی درمان نشده بوده اند نیز لازم است به مدت ۷ روز تحت پوشش پروفیلاکسی داروئی قرار گیرند و از نظر بروز تب و سرفه، تحت نظر باشند .

 پیشگیری ثانویه به منظور اعاده سلامتی افراد بیمار و جلوگیری از بروز عوارض

تست تشخیصی سریعی وجود نداردو لذا توصیه شده است استرپتومایسین به عنوان داروی انتخابی انواع مختلف طاعون به مقدار ۳۰ میلی گرم  /  کیلوگرم  /  روز  /  عضلانی و به مدت ۱۰ روز هرچه سریعتر آغاز شود. پاسخ درمانی بسیار سریع است به طوری که اغلب بیماران به سرعت و در عرض ۳ روز عاری از تب می گردند. شایان ذکر است که در مواردی نظیر حاملگی، سالخوردگی و در زمینه اختلال شنوائی، دوره درمانی با این دارو را باید کاهش داده استرپتومایسین را فقط  تا سه روز بعد از قطع تب ادامه دهیم. ضمنا در صورت وجود حساسیت نسبت به این دارو یا نیاز به درمان خوراکی، تتراسیکلین، جانشین مناسبی است و به مقدار ۴ـ۲ گرم  /  روز /  ۱۰ روز تجویز میگردد.

 پیشگیری ثالثیه، به منظور جلوگیری از پیشرفت عوارض و زمینگیر شدن بیمار  . بیماری معمولا عوارض پایداری ایجاد نمیکند.


 

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:9  توسط HTH  | 

taoon۱.jpg
+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:6  توسط HTH  | 

انگل‌های روده از بدن در برابر آلرژی‌ها حفاظت می‌کنند
محققان در یک پژوهش جدید دریافته‌اند که کرم‌های روده برای محافظت از بدن در برابر آلرژی‌ها مفید هستند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، در این تحقیق که در ویتنام انجام شده،‌ معلوم شد؛ کرم‌های انگلی روده مانند کرم‌های حلقوی می‌توانند به درمان آسم و سایر بیماریهای آلرژیک کمک کنند.

بر اساس این گزارش؛ ابتلا به عفونت‌های کرم‌های حلقوی و سایر کرم‌های انگلی در ویتنام شایع است اما از سوی دیگر نرخ ابتلا به آسم و بیماریهای آلرژیک در این کشور پایین است.

گروهی از دانشمندان انگلیسی و ویتنامی با همکاری یکدیگر تاثیرات قرص‌های دفع کننده انگل را روی ۱۵۰۰ کودک ۶ تا ۱۷ سال بررسی کردند.

این محققان دریافتند: کودکانی که این قرص‌ها را مصرف کردند بیشتر در معرض ابتلا به آلرژی‌های ناشی از گرد و غبار خانگی قرار می‌گیرند. اما از سوی دیگر معلوم شد که این قرص‌ها واقعا روی آسم یا اگزما تاثیرگذار نیستند بلکه مطالعات بیشتر نشان داد؛ تاثیر انگل‌های روده روی سیستم ایمنی بدن انسان به گونه‌ای است که بدن را در برابر آلرژی‌ها مقاوم می‌کند.

دانشمندان امیدوارند؛ این یافته آنها را در جهت کشف شیوه‌های مفید و کارآمدی برای درمان آلرژی‌ها و بهبود واکنش سیستم ایمنی بدن انسان در برابر مواد حساسیت زا و هم چنین کاهش حملات آسم رهنمون شود.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:6  توسط HTH  | 

شاید بسیاری از افراد ناخن را قسمتی کم ارزش در بدن یک انسان تصور کنند اما در واقع نقش بسیار زیادی در زیبایی دست دارد . پزشکان با بررسی ناخن می توانند به تعدادی از بیماریهای سیستمیک در افراد پی ببرند  . همچنین ناخن در کار کرد انگشتان و حفاظت از بافت نرم دست نقش مهمی دارد و از همه مهمتر در صورتی که ناخن دچار بیماری و یا عفونت گردد درد بسیار شدیدی بوجود خواهد آورد که آسایش را از بین می برد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  ناخن نیز مانند هر عضو دیگری از بدن در معرض بسیاری از عوامل بیماری زا قرار دارد: باکتری ها، قارچ ها، ویروسها، عوامل شیمیائی و فیزیکی، …..،   همچنین گاهی یک عامل بیماریزا تنها ناخن را مورد تهاجم قرار میدهد و در آن ایجاد بیماری میکند و گاهی یک بیماری که قسمتهای دیگر بدن را مبتلا کرده، به ناخن نیز گسترش پیدا میکند. با این وجود میتوان گفت به طور کلی بیماری های ناخن خیلی شایع نیستند.

* ساختمان ناخن
ناخن ها از لایه های پروتئینی تشکیل شده اند که کراتین نام دارد. ناخن ها کمک می کنند تا اشیاء را دستکاری کنیم و از بافت حساس نوک انگشتان محافظت می کنند. هر ناخن از چندین بخش تشکیل می شود که عبارتند از:

۱ -صفحه اصلی یا پلاک ناخن، این قسمت همان سطح رویی ناخن را تشکیل می دهد که بیشتر در معرض دید قرار دارد.
۲- چین ناخن، پوستی که از سه طرف ناخن، را احاطه کرده است.
۳- بستر ناخن، پوستی که در زیر صفحه اصلی ناخن قرار دارد.
۴- رکوتیکولCuticle ، بافتی که صفحه ناخن را در قاعده ناخن می پوشاند.
۵- بافت زایشیmatrix ، ناحیه ای است که زیر کوتیکول قرار دارد و رشد ناخن از آن قسمت صورت می گیرد.
۶- لانولاLunula ، قسمت هلال شکل سفیدرنگی که در قاعده ناخن قرار دارد.
ناخن ها به طور متوسط روزانه یک دهم میلی متر رشد می کنند و حدود ۶-۴ ماه طول می کشد که یک ناخن از محل بافت زایشی تا نوک انگشت برسد.در ناخن های انگشتان پا، رشد کندتر صورت گرفته و این زمان به ۱۲-۸ ماه می رسد. رشد ناخن ها در دست مسلط (دستی که بیشتر با آن کار می کنیم)، سریعتر است.

همچنین رشد ناخن به سن، فصل و تغذیه بستگی دارد. آنها در تابستان سریعتر از زمستان رشد می کنند. ناخن ها نفوذپذیرند، یعنی مایعاتی که با ناخن در تماس هستند جذب آن می شوند.
ناهنجاری های ناخن
برخی از علایمی که در ناخن ها دیده می شود نیازمند توجه خاصی نیستند مانند خطوط عمودی که با افزایش سن، گرایش به بدتر شدن دارند یا لکه ها و خطوط سفیدی که معمولا به مرور زمان به سمت بیرون رشد کرده و محو می شوند. نمونه هایی از این دسته تغییرات عبارتند از:
- لکه های سفید:

شایع ترین عارضه در ناخن هاست که معمولا در اثر ضربه های ضعیف مانند کوبیدن ناخن ها روی میز و یا جاهای دیگر ایجاد می شوند. بیشتر در کسانی دیده می شود که کار یدی انجام می دهند. نیاز به درمان ندارد. این لکه ها به مرور زمان به سمت بیرون رشد می کنند.
- شیارهای عمودی:

افزایش سن و قرار دادن ناخن ها در آب، آنها را مستعد نازک تر شدن و نرم تر شدن می کند. نازک شدن ناخن ها موجب ایجاد شیارهای عمودی در روی آنها می شود، استفاده از منابع غذایی حاوی آهن و روی می تواند موجب سفت تر شدن ناخن ها شده و از بروز چنین علایمی جلوگیری کند. ماساژ دادن ناخن ها با روغن بادام نیز موجب سفت تر شدن ناخن و حفاظت از آنها می شود. 

سیاه شدن ناخن ها یا کبودی زیرناخن:

خون مردگی هایی که در زیر ناخن مشاهده می شود معمولا در اثر کوبیده شدن یا فشرده شدن ناخن در لای در یا اشیای دیگر ایجاد می شود. این کبودی ها به مرور زمان از بین می روند و گاهی نیز ممکن است در اثر شدت ضربه و آسیب، ناخن ضربه دیده بیفتد اما جای نگرانی نیست چون ناخن جدید جایگزین می شود.
برخی دیگر از ناهنجاری های ناخن نیازمند توجه و پیگیری درمان هستند که به طور عمده به سه دسته موضعی، مادرزادی یا ژنتیک و ناهنجاری های همراه با بیماری های پوستی یا بیماری های سیستمیک، تقسیم می شوند. مانند:
*  Paranychia

- یک عفونت باکتریایی، قارچی یا ویروسی است که بافت اطراف ناخن را درگیر کرده و موجب احساس درد، تورم، زق زق و قرمزی در این نواحی می شود. در چنین وضعیتی عامل ایجادکننده عفونت شناسایی شده و درمان مناسب با داروهای ضدقارچ، باکتری یا ویروس انتخاب می شود.

*  Onychomycosis

- یک عفونت قارچی ناخن است که ریشه کن کردن آن آسان نیست، عفونت رایجی که اغلب (حدود ۴۰درصد موارد) با یک بیماری قارچی در قسمت دیگری از بدن همراه است. در این نوع عفونت، معمولا داروهای ضدقارچ خوراکی به مدت حداقل ۶ هفته برای ناخن های انگشتان دست و ۱۲هفته برای ناخن های انگشتان پا تجویز می شود.

شکل دیگری از درمان نیز توصیه می شود و آن تجویز دارو با مقدار بیشتر برای هفت روز در هر ماه به مدت ۳-۲ ماه است. درمان های موضعی نیز به عنوان شیوه های جدیدتر درمان در دسترس  هستند.
- جدا شدن ناخن از بستر ناخن :

(Onycholysis) در این حالت صفحه ناخن از بستر خود جدا می شود. شایع ترین علت بیماری، پسوریازیس و یا تماس بیش از حد با شوینده ها است، این مشکل با عوامل دیگری نیز مانند ضربه یا گیر کردن ناخن به جایی، واکنش های دارویی، بیماری های قارچی و واکنش به سفت های ناخن یا ناخن های مصنوعی ارتباط دارد. تایپ کردن و کار با صفحه کلید به مدت طولانی هم ممکن است موجب بروز چنین مشکلی شود.
بد نیست که بدانیم حدود ۵۰درصد از بزرگسالانی که مبتلا به بیماری پوستی پسوریازیس هستند از ناهنجاری های ناخن رنج می برند.

- سندروم ناخن زرد:

 تورم در دست ها و یا وضعیت تنفسی شخص از قبیل برونشیت مزمن ممکن است باعث شود تا در یک یا چند ناخن رنگ های زرد و یا سبز مشاهده شود. این علامت معمولا با رشد آهسته تر ناخن ها همراه است به طوری که کوتاه کردن ناخن ها به هر از چندماه یکبار به تعویق می افتد.
- سوراخ سوراخ شدن :

(Pitting) در این حالت ناخن کمی شبیه به انگشتانه خیاطی می شود. این حالت ممکن است در اثر ضربه ایجاد شود یا ممکن است از عوارض بیماری هایی نظیر پسوریازیس، اگزما یا آرتریت باشد.
- ضخیم شدن ناخن ها:

اصلی ترین دلیل این ناهنجاری، عفونت های قارچی و پسوریازیس است. ضربه و کهولت سن نیز ممکن است دلیل دیگری باشد. معمولا با درمان مشکل اصلی وضعیت ناخن به حالت عادی برمی گردد.
- تیرگی ناخن:

در این حالت ناخن ها مات و کدر بوده و در نوک آنها نوار تیره رنگی دیده می شود. این علامت ممکن است نشانی از یک بیماری جدی مانند سرطان، نارسایی های احتقانی قلب و یا دیابت باشد. این علامت ممکن است ناشی از کهولت سن نیز باشد.
- چماقی شدن ناخن ها:

در این حالت ناخن ها به دور انگشتان خمیده می شود. این حالت ممکن است مادرزادی بوده و یا ناشی از کمبود اکسیژن باشد که در بیماری های ریوی دیده می شود. 
 
 
  

- شیارهای عرضی :

(Beauشs lines) شیارهایی که در عرض ناخن مشاهده می شود. این مشکل می تواند از مانیکور کردن غلط ناشی شود. در مواقعی که رشد ناخن به دلیل بیماری هایی مانند حمله قلبی، سرخک، سینه پهلو یا تب، از بافت زایشی متوقف می شود نیز این شیارها مشاهده می شوند.

- خطوط هلالی شکل :

(meeشs lines) خط های هلالی شکلی هستند که در امتداد لانولا دیده می شوند. این خطوط، سفیدرنگ بوده و در مسمومیت با آرسنیک بروز می کنند.

- ناخن های قاشقی شکل:

در این حالت ناخن ها، نرم، فرورفته و قاشقی شکل هستند. فرورفتگی روی ناخن ها معمولا به حدی است که می تواند یک قطره از مایع را در خود نگه دارد. این ناهنجاری در کم خونی های ناشی از فقر آهن دیده می شود.

با این مشخصات و علایمی که مطرح شد اگر حدس می زنید و یا مشکوک هستید که مشکلی دارید یا نه، سعی کنید با یک پزشک عمومی یا یک متخصص پوست مشورت کنید تا با انجام مشاهدات و آزمایشات لازم، تشخیص مناسب را ارایه کند. فراموش نکنید وقتی به دیدن پزشک خود می روید لاک های روی ناخن خود را پاک کنید تا بشود ناخن را دید.
به یاد داشته باشید که مهمترین مسأله در بحث مراقبت از ناخن ها این است که از استفاده نادرست از ناخن ها پرهیز کنید. از آنها به عنوان یک وسیله استفاده نکنید. آنها را نجوید و یا پوست اطراف آن را نکنید. معمولا موقع مرتب کردن ناخن ها، پوست انتهای ناخن(cuticle) را از ناخن جدا کرده یا آنرا می چینند که این کار نیز درست نیست.

بهتر است از محلول ها و موادی که برای نرم کردن پوست استفاده می کنید به ناخن ها نیز بمالید. بریدگی های کوچک در کناره های ناخن می تواند راهی برای ورود باکتری ها یا قارچ ها باشد و ایجاد عفونت کند (عفونت نسوج نرم مجاور ناخن.(paronychia ناخن ها به کندی رشد می کنند و علایم آسیب دیدگی تا ماه ها روی ناخن ها باقی می ماند.
اگر ناخن های شما خشک و شکننده است یا اینکه ورق ورق شده و می شکند، موقع استفاده از آب، صابون و دیگر شوینده ها، از دستکش های پلاستیکی یا دستکش های ظرفشویی با آستر کتانی استفاده کنید و به طور مرتب دست ها و ناخن های خود را با مرطوب کننده ها مرطوب نگه دارید. روش هایی برای سفت تر شدن ناخن ها و

حفاظت از آنها:
- ناخن های خود را کوتاه نگه دارید و نوک آن را کمی گرد کنید.
- از سفت  کننده های ناخن استفاده کنید اما از محصولاتی که در آنها از فرمالدئید و تولوئن سولفا نامید، استفاده شده باشد بپرهیزید. زیرا این مواد شیمیایی ممکن است موجب خارش، قرمزی و تحریک پوست شود.
- هر وقت دستهایتان را شست و شو می دهید، پس از شست وشو از یک مرطوب کننده برای مرطوب نگه داشتن دستها استفاده کنید.
- موقع خواب ناخن ها و پوست اطراف آن را با مرطوب کننده ها، مرطوب کرده و یک دستکش پنبه ای بپوشید.
- از پاک کننده های لاک ناخن، بیش از دوبار در ماه استفاده نکنید. اگر نیاز به پاک کردن لاک از روی ناخن ها دارید از پاک کننده هایی که حاوی استون هستند استفاده نکنید زیرا ممکن است ناخن ها را خشک کند.
- ناخن های حساس و شکننده را بعد از حمام کردن یا پس از خیساندن در آب ولرم به مدت ۲۰-۱۵ دقیقه مرتب کنید و پس از مرتب کردن از مرطوب کننده ها استفاده کنید.
- بریدگی ها و شکاف های ناخن را با چسب ناخن یا با یک لاک بی رنگ ترمیم کنید.

* پارونیشی Paronychia

عفونت چین پوستی اطراف یک ناخن است که منجر به یک تورم دردناک میشود.

نحوه زندگی: فرو بردن مکرر دستها در آب یک عامل خطر است.

سن، جنس، ژنتیک: عوامل خطرمهمی نیستند.

عفونت چین پوستی احاطه کننده ناخنهای دست یا پا (چین ناخنی) پارونیشی نام دارد. عفونت باعث درد و تورم میشود، که ممکن است بسته به علت زمینه ای به صورت ناگهانی (پارونیشی حاد) یا تدریجی طی ماهها (پارونیشی مزمن) به وجود آید. یک یا تعداد بیشتری ناخن ممکن است مبتلا شوند.
علل بیماری:
پارونیشی حاد معمولاً به علت یک عفونت باکتریایی است که از طریق یک بریدگی یا شکاف در پوست، وارد چین ناخنی شده است. پارونیشی مزمن در بین افرادی همچون آشپزها که مکرراً دستهایشان را در آب فرو می کنند، شایع است. پوست اطراف ناخن از آن جدا و نرم شده و معمولاً توسط یک ارگانیسم مخمری، عفونی می گردد. ممکن است یک عفونت باکتریایی ثانویه سوار شود و یک پارونیشی حاد به وجود آید. بعضی از افراد با مقاومت کاهش یافته در برابر عفونت، مثل مبتلایان به مرض قند، در معرض خطر افزایش یافته پارونیشی میباشند.
علایم بیماری:
معمولاً علایم پارونیشی حاد در عرض ۲۴ ساعت پس از عفونت ظاهر میشوند و عبارتند از:
- درد وتورم در یک طرف چین ناخنی
- تشکیل چرک در اطراف ناخن
در صورتیکه پارونیشی حاد درمان نشود، ممکن است ناخن از بستر خود جدا شده، و نهایتاً بیفتد. علایم پارونیشی مزمن طی چندین ماه به وجود می آیند. این وضعیت ممکن است باعث مقداری ناراحتی و تورم شود، اما معمولاً تکشیل چرک، وجود ندارد. نهایتاً ناخن مبتلا مختصری ضخیم شده، ستیغهای افقی تشکیل گردیده و تغییر رنگ قهوه ای ایجاد میشود.
درمان بیماری: پزشک ممکن استف برای پارونیشی حاد، آنتی بیوتیک خوراکی تجویز کند، در موارد شدید، احتمال دارد، چرک تحت بی حسی موضعی تخلیه شود. پارونیشی مزمن، ممکن است توسط یک کرم حاوی داروی ضدقارچ درمان گردد. اما اگر یک عفونت ثانویه وجود داشته باشد، پزشک ممکن است داروهای ضدقارچی قویتر و آنتی بیوتیک خوراکی تجویز نماید. پارونیشی حاد، در عرض چند روز پس از درمان بهبود می یابد. در مورد پارونیشی مزمن ممکن است چندین هفته وقت صرف شود.

جهت پیشگیری از پارونیشی مزمن، باید دستهایتان را پس از شستن، کاملاً خشک کنید و هنگامی که دستهایتان در آب است، دستکش پلاستیکی با آستر پنبه ای بپوشید.

درمان ناخن فرورفته پا
 
 

ناخن فرورفته پا (ingrown toenail) ، هنگامی رخ می‌دهد که ناخن پا به درون پوست رشد می‌کند.
 این عارضه ممکن است کاملا دردناک باشد و عفونی شود، بنابراین مهم است که به محض تشخیص ناخن فرورفته مراقبت فوری از آن به عمل آید.
 
این اقدامات را برای درمان ناخن فرورفته انجام دهید:

سه تا چهار بار در روز پا را در آب گرم بخیسانید.
 هنگامی پا را نخیسانده‌اید،‌ پنجه پا را پاک و خشک نگهدارید.
در هنگامی که این عارضه در حال بهبود یافتن است، صندل‌های جلو باز بپوشید. اگر حتما باید کفش بپوشید،‌کفش راحتی را انتخاب کنید که به پنجه پایتان فشار نیاورد.
به دقت یک برش از یک تکه کوچک از پنبه پاک یا نخ دندان موم‌دار را بین پوست و ناخن پا قرار دهید. هر روز این پانسمان را عوض کنید.
از یک مسکن معمول مانند ایبوپروفن یا استامینوفن برای تخفیف درد استفاده کنید.
 معمولا در طول دو یا سه روز باید علائم بهبودی را مشاهده کنید. در غیر اینصورت با دکترتان تماس بگیرید.

* ناخنک( Ingrown Nail ) :

رشد   و   نفوذ ناخن به گوشت و بافت نرم زیرین این حالت را ایجاد میکند، که در شسث پا   بیشتر دیده میشود. کفش تنگ و اصلاح نا مناسب ناخن از علل آن هستند. این  بیماری دردناک است و احتمال عفونت در آن بالا است.

* خونریزی رگه ای Splinter Hemorrhages  : 

در اثر پارگی مویرگهای بستر ناخن ایجاد میشوند. شایعترین   علت ایجاد آن ضربه هایی است که در طول روز و در اثر رفتار نامناسب با ناخنها و طی  کارهای روزانه به ناخن وارد میشوند. اهمیت بالینی چندانی ندارند، بلکه صرفا موجب   نمای نازیبا میشوند.
* عفونتهای قارچی Onychomycosis :

قارچها نزدیک  به نیمی از بیماریهای ناخن را ایجاد میکنند و درمانشان آسان نیست. در این موارد ذراتی debris به رنگهای مختلف در زیر ناخن پدید می آیند که ضمن جدا کردن ناخن از بستر آن (onycholysis)، بسته به نوع قارچ موجب تغییر رنگ ناخن عمدتا به رنگهای سفید، زرد، قهوهای یا مشکی میشوند. با رشد بیشتر قارچ، بافت و نمای ظاهری ناخن تغییر میکند. در صورت عدم درمان و با تجمع بیشتر debris صفحه ناخن به تریج خرد شده، کاملا از بستر ناخن جدا میشود.
رعایت نکردن بهداشت فردی و پدیکور یا مانیکور نامناسب ازعلل مستعد کننده ابتلا میباشند.Onychomycosis در انگشتان پا تا چهار برابر بیشتر دیده میشود.

 پیشگیری بسیار آسانتر از درمان است. برای پیشگیری لازم است ناخنها همیشه خشک و تمیز نگاه داشته شوند. جورابها را باید مرتب تعویض نمود. همچنین باید از آسیب به پوست و بافت اطراف ناخن جدا پرهیز شود. در هنگام پدیکوریا مانیکور نباید کوتیکول را برداشت.

* زگیل (wart)  : 

در حقیقت یک تومور خوشخیم  پوستی است که بدلیل عفونت ویروسی ایجاد میشود و میتواند پوست زیرین و یا   اطراف ناخن را درگیر کرده، نتیجتا موجب تغییر شکل ویا انهدام صفحه ناخن  میشود. این بیماری در بسیاری از موارد دردناک است.
* عفونت میکروبی ناخن   Paronychia:

این بیماری در اثر ورود باکتری به بافت نرم اطراف ناخن   پدید می آید. پوستی که قسمت قاعده و طرفین ناخن را میپوش اند نقش محافظتی در   برابر   نفوذ باکتری ها ، قارچها، … دارد. هر عاملی که به این پوست آسیب بزند  از   قبیل ضربه ها،جویدن ناخن ویا برداشتن  کوتیکول میتواند منجر به نفوذ باکتری   ها   و ایجاد عفونت در بافت آن محل شود.  در   صورت بروز   عفونت   قرمزی،   درد،   تورم و گرما در بافت دور   ناخنی دیده میشود.

* عفونت  سودومونا   Pseudomonas : 

 سودومونا نوعی باکتری است که میتواند به ناخن تهاجم کند. این باکتری ممکن است   در ناخن طبیعی و یا مابین ناخن طبیعی و مصنوعی ( کاشته شده) رشد کند. وجود   رطوبت به نفوذ و رشد باکتری کمک میکند. مشخصه بارز این عفونت تغییر رنگ ناخن  به رنگ سبز است. با افزایش شدت بیماری رنگ سبز نیز پررنگ تر میشود و ممکن   است صفحه ناخن از بستر خود جدا شود.

* پسوریازیس   Psoriasis: 

 یک بیماری مزمن و گسترده پوستی   است که ممکن است به   ناخن نیز گسترش یابد. در این صورت سطح ناخن ناهموار، موج دار و دارای  فرورفتگی های ریز فراوان میشود. تغییر رنگ ناخن به زرد تا قرمز قهوه ای و یا   جداشدن ناخن از بستر نیز ممکن است دیده شود.
۸ جویدن  ناخن:  

ترک این عادت بسیار مشکل است. در کودکان شیوع بیشتری دارد که اکثرا با   افزایش سن بر طرف میشود. اما وجود این عادت دربالغین با بیماریهای اضطرابی  مرتبط است. جویدن ناخنها نه تنها نمای ظاهری ناخن را تغییرمیدهد، بلکه موجب   انتقال باکتری ها از دست به دهان و بر عکس میشود. همچنین با آسیب پوست اطراف   ناخن، امکان نفوذ و گسترش باکتری ها به داخل آن فراهم می آید.

* ناخن ضخیم و پیچ دار Onychogryposis :

 به ناخن ضخیم شده گفته میشود که به درون   و   زیر خود   پیچ خورده باشد. به خودی خود یک بیماری نیست بلکه عمدتا در اثر سن بالا، ضربه  به ناخن، عفونت قارچی و برخی بیماری ها از قبیل دیابت ایجاد میشود.
* Onychatrophia:

در حقیقت همان   تحلیل رفتن   ناخن است. در این   حالت رشد ناخن بسیار کند است به طوری که  لبه آزاد ناخن نیز وجود ندارد.   همچنین ناخن جلای خود را از دست داده،کدر میشود. در برخی موارد ناخن خرد شده  و کاملا می افتد. علت این حالت آسیب دیدن  ماتریکس میباشد که معمولا در طی   برخی بیماری های شدید رخ میدهد.
* Onychauxis:

 به   ضخیم شدن بیش از حد ناخن اطلاق می شود که معمولا در اثر سن بالا، ضربه به ناخن، عفونت قارچی و برخی بیماری ها از قبیل دیابت ایجاد میشود.
* خطوط بیو Beau’s Lines:

 همانطور که میدانید ناخن در ماتریکس   ساخته میشود. برخی عوامل از قبیل تروما، سوء تغذیه، شیمی درمانی و اصولا هر   رخداد و بیماری شدید جسمی یا روحی  میتوانند  موجب اختلال در ساخت ناخن توسط ماتریکس  میشوند.   نتیجتا ناخنی که در طول بیماری ساخته میشود از نظر ظاهر، بافت   و ترکیبات متفاوت است. به همین دلیل به شکل یک خط عرضی، کمی تیره تر و نیز  فرورفته دیده میشود، که به آن خط بیو گفته میشود. از آنجایی که این ناخن ناقص   قبلا تولید شده و شکل گرفته، نمیتوان آنرا به حالت اصلی و سالم در آورد، بلکه   با رشد ناخن به بیرون رانده میشود. اما آنچه مهم است علت بوجود آورنده آن است   که لازم است با مراجعه به پزشک مورد برسی قرار گیرد. 
* ناخن قا شقی شکل Koilonychia: 

 ناخنهایی   نازک، با لبه های برجسته میباشند که به حالت مقعر میباشند. کمبود آهن از عللی   است که موجب این تغییر شکل میشود.
۸ خطوط تیره ناخنی   Melanonychia   :

 خطوطی عمودی هستند که به رنگهای خاکستری، قهوه   ای یا سیاه دیده میشوند. در اثر افزایش فعالیت و یا تعداد سلولهای رنگدانه ای  ماتریکس ایجاد میشوند. در صورت مشاهده باید بلافاصله به پزشک مراجعه کرد.
* خونمردگی Hematoma: 

وارد شدن ضربه به ناخن موجب پارگی   مویرگهای بستر ناخن میشود. خون حاصل ما بین صفحه ناخن و بستر آن به دام افتاده، خونمردگی (هماتوم ) تشکیل میشود. هماتوم میتواند موجب جداشدن و افتادن   ناخن شود. همچنین ممکن است موجب عفونت شود، زیرا بافت هماتوم برای رشد باکتری   ها و قارچها مناسب است. جذب شدن خودبخود هماتوم ممکن است مدتی   طول بکشد   و گاهی موجب تغییر شکل ناخن میشود

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:4  توسط HTH  | 

پیشنهاداتی برای مهار استرس
 

استرس می‌تواند تاثیرات مهمی روی سلامت جسم و روان و احساسات افراد داشته باشد و به همین خاطر کنترل آن مهارت مهمی به شمار می آید. علائم استرس به صورت ذهنی، فیزیکی و ظاهری بروز می­کنند؛ که شامل خستگی، کاهش یا افزایش اشتها، سردرد، گریه، خواب­آلودگی و خوابیدن بیش از حد است. روی آوردن به الکل یا سایر داروهای انرژی زا یا رفتارهای مشابه از علائم وجود استرس است. احساس ناامیدی، هراس یا بی­علاقگی نیز می­تواند با استرس ایجاد شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  در سه دهه گذشته استرس یک لغت معمولی و قابل استفاده برای عموم گردیده است . در این دیدگاه استرس اغلب به عنوان یک شاخص همیشگی از احساس ناراحتی و نارضایتی افراد به کارگرفته می شود به عنوان مثال رئیس اداره استرس را به عنوان تنش یا ناکامی می شناسد و یا برنامه ریز کامپیوتر آنرا مشکل درتمرکز و … مطرح می نماید . بدیهی است که افراد درباره استرس نگران بوده و آنرا بر اساس کار و شغل خود به نوعی متفاوت تبیین می نمایند.

تعریفهای رسمی استرس با آنچه در نزد عموم مطرح می گردد تفاوت دارد . لغتنامه بین المللی وبستر ( WEBSTER ) استرس را بعنوان یک حالت ناخوشایند یا عامل فیزیکی یا شیمیایی یا هیجانی می داند که فرد در تطابق رضایتمندانه با آن شکست می خورد و باعث تنشهای فیزیولوژیک می گردد که می تواند درایجاد بیماری سهیم باشد و … در لغت نامه پزشکی دورلند ( DORLADN 28thed ) استرس به عنوان مجموعه واکنشهای بیولوژیک به هرگونه محرک متناقض ( اعم از فیزیکی ، روانی ، هیجانی ، داخلی یا خارجی ) تعریف شده که باعث از هم پاشیدگی تعادل ارگانیزم می گردد . لذا واکنشهای جبرانی نامناسب و نامتناسب می تواند منجر به اختلالات گردد . بطور خلاصه استرس حداقل به سه طریق عمده به کار برده شده است :
(۱) استرس بعنوان عامل استرس زا :

استرس اغلب به عنوان یک یا چند عامل استرس زا که باعث ایجاد حالت تنش ، اضطراب یا بهم خوردن تعادل می گردد ، مطرح گردیده بر همین اساس عوامل استرس زا از منابع خارجی ( مانند : جنگ ، درگیری ، تصادف و … ) و یا افکارو احساسات درونی (مانند : احساس گناه ، توقعات ارضاء نشده و … ) نشات می گیرند .
(۲) استرس به عنوان ناراحتی :

استرس ممکن است به احساس نگرانی ، تنش یا اضطراب درونی ایجاد شده توسط عوامل استرس زا اطلاق شود . لذا وضعیت شناختی فرد عامل مهمی در تشخیص استرس قلمداد شده و چنانچه یک عامل باعث نگرانی و تشویش گردد به آن استرس اطلاق میگردد.
(۳) استرس به عنوان یک پاسخ بیولوژیکی :

بعضی از دانشمندان و پزشکان به اثرات بیولوژیکی که استرس ایجاد می نماید توجه کرده اند ، لذا وجود استرس در صورت مشاهده پاسخهای قابل پیش بینی در ضربان قلب ، فشار خون ، هورمونها ، تغییر در سیستم ایمنی و سایر پارامترهای فیزیولوژیکی محقق می گردد . در عین حال بایستی توجه کرد که سنجش و ثبت تغییرات بیولوژیکی ایجاد شده توسط استرس خصوصا در حالت استرس مزمن کاری مشکل است و از طرفی ممکن است به علت تطابق فیزولوژیکی این علائم تغییر پیدا نماید .
بطور کلی استرس پاسخ فیزولوژیکی ، هیجانی و روانشناختی به تقاضاها و استرسورها می باشد که بر اساس نقش آن در برهم زدن تعادل و هماهنگی قابل بررسی می باشد .تقسیم بندیهای متعددی از عوامل استرس زا ارائه شده است به عنوان مثال عوامل مذکور می توانند به صورت زیر دسته بندی شوند :
۱- فیزیکی ، هیجانی یا هر دو
۲- ناگهانی ، مزمن یا هر دو
۳- تک عامل یا چند عاملی
۴- از گذشته ، زمان حال یا آینده
۵- انکار شده اعتراف شده
۶- هوشیار یا نا هوشیار
۷- خفیف ، متوسط یا شدید 

 
استرس می‌تواند اثر قابل‌توجهی بر سلامت جسمی و عاطفی شما داشته باشد. این توصیه‌ها به شما کمک می‌کند تا استرس‌تان را تحت کنترل نگهدارید:

از مصرف سیگار اجتناب کنید و یک رژیم غذایی سالم را رعایت کنید.

کارهایی را که بیش از حد توان شماست، به عهده نگیرید، و از گفتن مودبانه “نه”ٰ به تقاضاهای هر کسی پرهیز نکنید.
 ورزش یک عامل مهم کاهنده استرس است و به شما کمک می‌کند احساس بهتری داشته باشید.
 روزانه از شیوه‌های آرامش‌بخشی (relaxation) استفاده کنید.
 کارهای‌تان را سازماندهی کنید و کنترل زندگی‌تان را به عهده بگیرید. آن چیزهایی را که می‌توانید انجام دهید، و چیزهایی را که نمی‌توانید بر آنها کنترل داشته باشید، شناسایی کنید.
سعی کنید چیزهایی را که باعث استرس‌تان می‌شود را شناسایی کنید و آنها را به حداقل برسانید.
در آنچه می‌توانید به آن برسید واقع‌گرا باشید، و بپذیرید که نمی‌توانید هر کاری را انجام دهید. به خودتان کارهایی را که به خوبی می‌توانید انجام دهید، یادآوری کنید.

همچنین متخصصان کلینیک کلیولند برای افزودن به مهارت کنترل استرس و کمک به افراد در زندگی پرتنش امروزی چندین توصیه کارآمد ارائه کرده اند که در پی می‌آید.

این متخصصان تاکید می کنند که سیگار و الکل را ترک کنید و به یک رژیم غذایی سالم روی بیاورید.

بیش از توان خود کاری را به عهده نگیرید و از “نه” گفتن به دیگران نترسید مهم نیست چه کسی از شما تقاضا می‌کند اگر نمی‌توانید کار او را انجام دهید مودبانه تقاضای او را رد کنید.

نکته سوم این که ورزش یکی از مهمترین ابزار تسکین دهنده و کاهش دهنده استرس است که به شما کمک می کند احساس بهتری داشته باشد.

به علاوه تکنیک‌های روزانه آرام سازی یا به اصطلاح ریلکسیشن را نیز تمرین کنید.

زندگی خود را سازماندهی کرده و روی آن کنترل داشته باشید. چیزهایی را که از کنترل شما خارج هستند شناسایی کرده و فقط کارهای را که در توانتان است انجام دهید. سعی کنید عواملی را که در شما باعث بروز استرس می شوند شناسایی کرده و به حداقل برسانید. واقع بین باشید و بپذیرید که نباید همه کارها را انجام دهید بلکه در عوض کارهایی را که خوب انجام می دهید به یاد بیاورید تا آرامش بیابید.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:3  توسط HTH  | 

افزایش غیر طبیعی دفعات اجابت مزاج که معمولاً با تغییر در قوام و حجم مدفوع همراه است، اسهال نامیده می‌شود که می‌تواند به دو صورت حاد یا مزمن بروز کند.

اسهال می‌تواند در اثر ابتلاء به عفونتهای میکروبی و یا ویروسی، بیماریها (نظیر التهاب‌های روده‌ای و ایدز)، ناسازگاریهای غذایی، حساسیت به الکل یا مسمومیتها، بروز نماید.

اصولاً اسهال خفیفی که با سایر علائم (تب، دفع خون و …) همراه نباشد، خودبخود بهبود می‌یابد، اما در صورتیکه جنبه آزاردهنده‌ای به خود بگیرد، می‌توان از فرآورده‌های ضد اسهال بهره گرفت. این فرآورده‌ها نیز تنها در درمان شرایط موقت و گذرا توصیه می‌شوند.

**هشدار: در صورتیکه اسهال بیش از دو روز بطول بیانجامد یا با تب بالا، از دست دادن %۵ کل آب بدن یا دفع خون همراه شود، هرگز خوددرمانی نکنید و فوراً با پزشک تماس بگیرید.

ممکن است اسهال به از دست دادن مقدار زیادی از آب و املاح بدن منجر شود. در این شرایط، دهان خشک شده و چشمها گود می‌افتند. ضعف، کاهش میزان دفع ادرار و سرگیجه نیز از علائم دیگر این عارضه هستند. بنابراین جایگزینی آب از دست رفته برای افراد مبتلا به اسهال و خصوصاً در اطفال، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در اینگونه موارد می‌توان با نوشیدن انواع مایعات و یا استفاده از محلولهای خوراکی نظیر ا-آر-اس (رجوع به تک‌نگار این دارو)، آب و املاح از دست رفته را باز گرداند.

در صورت عدم دسترسی به پودر بسته بندی شده ا-آر-اس، می‌توانید از فرمول زیر برای تهیه آن استفاده نمائید:

۲ قاشق مرباخوری شکر
۱ قاشق چایخوری نمک
۱/۲ قاشق چایخوری جوش شیرین
+ ۴ لیوان آب جوشیده سرد شده و یا آب میوه

*توجه: استفاده از محلولهای تزریقی وریدی (انواع سرم) در این موارد، تنها در صورتی ضرورت می‌یابد که بیش از %۱۰ کل آب بدن از دست رفته باشد و تشخیص آن نیز بر عهده پزشک است.

از جمله روشهای غیر داروئی دیگری که می‌توانند به رفع علائم اسهال کمک کنند عبارتند از استراحت، رژیم غذایی مناسب (مصرف مایعا- غذاهای کم حجم ولی مقوی و پرهیز از مصرف سبزیجات و میوه‌جات خام) و خودداری از مصرف فرآورده‌های ملین.
ضمناً در مورد شیرخوارانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند بهیچ عنوان نباید شیر مادر را قطع نمود اما برای کودکانی که با شیر خشک تغذیه می‌شوند، طبق تجویز پزشک نوع مناسب‌تری از شیرخشک توصیه می‌شود.

درمان داروئی اسهال

فرآورده‌های ضد اسهال، علائم آزاردهنده اسهال را بهبود می‌بخشند. مانند سایر داروها، در صورتیکه مصرف کننده سایر داروهای OTC (بدون نسخه) و یا نسخه‌ای می‌باشید، در مصرف این فرآورده‌ها احتیاط نمائید. فرآورده‌های ضد اسهال تنها برای درمان شرایط موقت و گذرا توصیه می‌شوند، بنابراین اگر اسهال برای مدت دو روز ادامه یابد و یا با تب بالا، کاهش بیش از %۵ کل آب بدن و یا دفع خون همراه شود، حتماً باید با پزشک تماس بگیرید.

اسهال می‌تواند در اثر ابتلاء به عفونتهای میکروبی و یا ویروسی، بیماریها (نظیر التهاب‌های روده‌ای و ایدز)، ناسازگاریهای غذایی، حساسیت به الکل یا مسمومیتها، بروز نماید.

اصولاً اسهال خفیفی که با سایر علائم (تب، دفع خون و …) همراه نباشد، خودبخود بهبود می‌یابد، اما در صورتیکه جنبه آزاردهنده‌ای به خود بگیرد، می‌توان از فرآورده‌های ضد اسهال بهره گرفت. این فرآورده‌ها نیز تنها در درمان شرایط موقت و گذرا توصیه می‌شوند.

**هشدار: در صورتیکه اسهال بیش از دو روز بطول بیانجامد یا با تب بالا، از دست دادن %۵ کل آب بدن یا دفع خون همراه شود، هرگز خوددرمانی نکنید و فوراً با پزشک تماس بگیرید.

ممکن است اسهال به از دست دادن مقدار زیادی از آب و املاح بدن منجر شود. در این شرایط، دهان خشک شده و چشمها گود می‌افتند. ضعف، کاهش میزان دفع ادرار و سرگیجه نیز از علائم دیگر این عارضه هستند. بنابراین جایگزینی آب از دست رفته برای افراد مبتلا به اسهال و خصوصاً در اطفال، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در اینگونه موارد می‌توان با نوشیدن انواع مایعات و یا استفاده از محلولهای خوراکی نظیر ا-آر-اس (رجوع به تک‌نگار این دارو)، آب و املاح از دست رفته را باز گرداند.

در صورت عدم دسترسی به پودر بسته بندی شده ا-آر-اس، می‌توانید از فرمول زیر برای تهیه آن استفاده نمائید:

۲ قاشق مرباخوری شکر
۱ قاشق چایخوری نمک
۱/۲ قاشق چایخوری جوش شیرین
+ ۴ لیوان آب جوشیده سرد شده و یا آب میوه

*توجه: استفاده از محلولهای تزریقی وریدی (انواع سرم) در این موارد، تنها در صورتی ضرورت می‌یابد که بیش از %۱۰ کل آب بدن از دست رفته باشد و تشخیص آن نیز بر عهده پزشک است.

از جمله روشهای غیر داروئی دیگری که می‌توانند به رفع علائم اسهال کمک کنند عبارتند از استراحت، رژیم غذایی مناسب (مصرف مایعا- غذاهای کم حجم ولی مقوی و پرهیز از مصرف سبزیجات و میوه‌جات خام) و خودداری از مصرف فرآورده‌های ملین.
ضمناً در مورد شیرخوارانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند بهیچ عنوان نباید شیر مادر را قطع نمود اما برای کودکانی که با شیر خشک تغذیه می‌شوند، طبق تجویز پزشک نوع مناسب‌تری از شیرخشک توصیه می‌شود.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 16:0  توسط HTH  | 

آبله‌ مرغان‌ عبارت‌ است‌ از یک‌ بیماری‌ خفیف‌ و بسیار مسری‌ که‌ توسط‌ ویروس‌ هرپس‌ زوستر ایجاد می‌شود. این‌ بیماری‌ می‌تواند در سنی‌ رخ‌ دهد اما در کودکان‌ شایع‌تر است‌. بیماری آبله مرغان یک بیماری ویروسی شایع در میان کودکان می باشد .درمناطق معتدل ۹۰% موارد این بیماری درکودکان زیر۱۰ سال رخ می دهد ولی درمناطق حاره ای آبله مرغان بیماری سنین نوجوانی است . گاه شدت بیماری آنقدرخیف است که کسی متوجه آن نشده وفرد در برابر بیماری ایمنی پیدا کرده وباتماس مجدد نیزدچار آن نمی شود . دوره نهفته بیماری حدود دوهفته است .

بقیه توضیحات در ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 15:59  توسط HTH  | 

گلودرد  یکی از  شایع بیماری های دوران کودکی است .
گلودرد معمولاً نشان دهنده ی عفونت دستگاه تنفسی است. از آنجایی که یک بچه کوچک نمی تواند احساس گلودرد را به خوبی بیان کند. باید متوجه دشواری وی در بلعیدن غذا باشید. گلودرد می تواند به علت التهاب لوزه ها (تونزیلیت) که توسط نوعی میکروب به نام استافیلوکوک ایجاد می شود، یا در بیشتر موارد به علت یک ویروس مثل ویروس سرماخوردگی یا آنفلوانزا ایجاد شود.

در مواردی که عفونت در جای دیگری غیر از گلو باشد مثل لارنژیت (التهاب و عفونت حنجره) ممکن است کودک در گلو هم احساس درد و ناراحتی داشته باشد. همچنین در مواردی که غدد لنفاوی یا بزاقی موجود در گردن ملتهب می شوند (مثل اوریون) باز هم ممکن است احساس درد و ناراحتی در گلو وجود داشته باشد.
گلودرد در اغلب موارد جدی نیست اما در صورتی که یک عفونت استرپتوکوکی در حلق وجود داشته باشد باید حتماً با پنی سیلین درمان شود زیرا در صورت عدم درمان ، بعدها ممکن است عوارضی مثل درگیری کلیه ها و یا تب روماتیسمی داشته باشد.
نخستین اقداماتی که شما می توانید انجام دهید:
۱-  اگر کودک از گلودرد شاکی است یا در بلعیدن غذا مشکل دارد و اشتهای خود را از دست داده است، گلوی وی را در نور مناسب معاینه کنید. به این ترتیب که از کودک بخواهید دهان خود را باز کرده و بگوید آآآ… در همین زمان زبان را با دسته یک قاشق تمیز به پایین ببرید و ته حلق را نگاه کنید تا متوجه هر نوع  عفونت چرکی یا تورم و قرمزی لوزه ها بشوید!
۲- با کمک نوک انگشتان غدد لنفاوی زیر گردن را معاینه کنید تا متوجه بزرگی احتمالی آنها بشوید؛
۳- درجه حرارت بدن کودک را اندازه بگیرید تا از وجود تب مطلع شوید؛
۴- در صورت وجود گلودرد و بدحالی عمومی، تا زمان مراجعه به پزشک از فرستادن کودک به مدرسه خودداری کنید؛
۵-  در صورت وجود گلودرد و سایر علائم عفونت مثل تب و بی حالی به پزشک مراجعه کنید. گلودرد استرپتوکوکی باید برای پیشگیری از بروز عوارض حتماً درمان شود.
اقداماتی که پزشک انجام می دهد:
دکتر برای تشخیص علت گلودرد، کودک را به دقت معاینه کرده و در صورت تشخیص عفونت استرپتوکوکی از آنتی بیوتیک (اغلب پنی سیلین) استفاده می کند. عفونت های ویروسی گلو احتیاج به درمان آنتی بیوتیکی ندارند.
 
 
 
اقداماتی که شما می توانید برای کمک به کودک خود انجام دهید:
-   برای کاهش درد کودک از شربت استامینوفن استفاده کنید؛
-   استفاده از مایعات خنک ، شدت گلودرد را کاهش می دهد؛
-   مقادیر زیادی مایعات به کودک بدهید. در صورتی که کودک به علت گلودرد از خوردن غذا امتناع کند از غذاهای مایع مثل سوپ و آش استفاده کنید؛
-   در صورت شکایت کودک از درد گوش (با کشیدن گوش در بچه های کوچکتر) گوش را بررسی کنید تا از وجود ترشح و چرک در گوش مطلع شوید؛
-   مقدار زیادی مایعات خنک به کودک بدهید تا درد گلو کمتر شود؛
اقداماتی که پزشک انجام می دهد:
-  در صورت احتمال وجود یک عفونت باکتریایی در گلو، ممکن است پزشک آنتی بیوتیک تجویز کند اما برای عفونت های ویروسی ( که شایعتر هستند) درمان مشخصی وجود ندارد؛
-   پزشک گوش کودک را معاینه می کند تا از وجود احتمالی عفونت و چرک در گوش مطلع شده و در صورت وجود عفونت ، آنتی بیوتیک تجویز کند؛
-   اگر کودک از حملات مکرر تونزیلیت ( لوزه ها ) شاکی است و یا بزرگی ادنوئید (لوزه سوم) سبب عفونت های مکرر گوش میانی می شود، ممکن است لازم باشد به یک متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنید تا در صورت لزوم لوزه ها و ادنوئید را عمل کند. شرایطی که در عمل برداشتن لوزه ها باید در نظر گرفته شوند عبارت اند از:
الف – عمل جراحی معمولاً قبل از ۴ سالگی انجام می شود؛
ب – زمان شروع تونزیلیت و طول مدتی که کودک از حملات مکرر تونزیلیت شاکی بوده مهم است. اغلب پزشکان پیش از تصمیم گیری برای عمل دو سال صبر می کنند؛
ج – در صورتی که حملات تونزیلیت آن قدر در طول سال تکرار می شوند که در تحصیل کودک ایجاد اشکال می کنند و یا باعث ایجاد اشکال در تغذیه کودک می شوند، عمل لوزه توصیه می شود.
 
اقداماتی که شما می توانید برای کمک  به کودک انجام دهید:
-  در صورت تب از شربت استامینوفن و پاشویه استفاده کنید و کودک را در یک اتاق گرم نگه دارید؛
-  مایعات فراوان به کودک بدهید؛
-  از غذاهای مایع مثل سوپ و آش که فرو دادن آن راحت است استفاده کنید؛
-   طبق آخرین تحقیقات غـِرغـِره آب نمک، احتمال انتقال عفونت از حلق به گوش میانی را بیشتر می کند. بنابراین امروزه توصیه می شود که کودک را وادار به غرغره نکنید.
التهاب لوزه ها (تونزیلیت)
تونزیلیت ، به التهاب حاد لوزه ها است که اغلب بر اثر یک عفونت ویروسی ایجاد می شود. لوزه ها در انتهای حلق و در خلف زبان قرار گرفته اند و نخستین سد دفاعی بدن در مقابل میکروب ها هستند که میکروب ها را به دام انداخته و نابود می کنند و مانع ورود آنها به دستگاه تنفس می شوند. در طی این روند خود لوزه ها نیز ممکن است عفونی و ملتهب شوند و علائمی مثل گلودرد، تب و تورم غدد لنفاوی گردن را ایجاد کنند. ادنوئید (لوزه سوم) که در عقب بینی قرار گرفته است نیز تقریباً اغلب در سنین مدرسه و هنگامی که لوزه های بزرگ برای نخستین بار با عفونت مواجه می شوند، دیده می شود. به تدریج که کودک بزرگتر می شود مقاومت وی در مقابل عفونت بیشتر شده و لوزه ها کوچکتر می شوند، بنابراین میزان بروز تونزیلیت کاهش می یابد.
تونزیلیت در اغلب موارد بیماری مهمی محسوب نمی شود مگر این که همراه با اوتیت مدیا ( عفونت گوش میانی ) باشد و یا عامل ایجاد کننده آن استرپتوکوک باشد زیرا همان طور که قبلاً گفته شد عفونت استرپتوکوکی می تواند همراه با عوارضی مثل نفریت (درگیری کلیه ها) یا تب روماتیسمی باشد.
علائم احتمالی:
- گلودرد گاه می تواند سبب مشکل در بلع شود؛
- لوزه های قرمز و متورم که ممکن است با لکه های زرد چرک پوشیده شده باشد.
-  درجه حرارت بالای ۳۸ درجه سانتیگراد
- غدد لنفاوی متورم در گردن، تنفس دهانی،
- خرخر کردن هنگام خواب و صدای تودماغی در صورت بزرگی ادنوئیدها،
- بوی بد دهان.
نخستین اقداماتی که شما می توانید انجام دهید:
۱-  همان طور که قبلاً توضیح داده شد، در صورت شکایت کودک از گلودرد و یا مشاهده مشکل در بلغ غذا، انتهای گلو را به کمک دسته یک قاشق تمیز و در نور مناسب بررسی کنید، ممکن است لوزه ها قرمز، متورم یا پوشیده از نقاط چرکی زرد رنگ باشند؛
۲-     برای اطمینان از وجود یا عدم وجود تب ، درجه حرارت بدن کودک را اندازه بگیرید؛
۳-     با کمک انگشتان ، غدد لنفاوی گردن و زیر چانه را معاینه کنید تا در صورت وجود تورم و درد متوجه شوید.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 15:54  توسط HTH  | 

بیماری وبا یکی از قدیمی ترین و شناخته شده ترین بیماری های مسری در طول تاریخ به شمارمی رود.وعده کثیری از انسان ها رابه هلاکت رسانده است و به عنوان یکی از معضلات مهم بهداشتی در سراسرجهان به قوت خود باقی مانده است.
وبا(کلرا)نوعی بیماری حاداسهالی است که این بیماری دراثرتولیدوتجمع سم میکروب وبادر روده باریک ایجاد می شود ودراکثر موارد باعث از دست رفتن سریع آب و الکترولیت های بدن از طریق روده می گردد و در صورتی که درمان نشود باعث شوک وسرانجام منجر به مرگ می شود.
درحدود۸۰%بیماران مبتلا به وبا بدون علامت هستندو فقط۲۰% افراد مبتلا به وبا دچار اسهال حاد آبکی  می شوند.واز این تعداد ۱۰تا ۲۰% دچاراسهال آبکی شدید همراه با استفراغ می شوند.
میزان کشندگی بیماری در بیماران درمان نشده ممکن است به ۳۰تا۵۰ درصد برسد. که با درمان درست و به موقع می توان میزان کشندگی را در زیر ۱% نگاه داشت.
وبا معمولاً از طریق آلودگی آب و غذا به مواد مدفوعی منتقل می شودو یک خطر همیشگی برای بسیاری از کشورهای جهان است.

اماکن و جوامع پر جمعیت از جمله اردوگاه های پناهندگا ن به دلیل کوتاه بودن دوره کمون بیماری وبا (۲ ساعت الی ۵ روز ) بیشتر از همه در معرض خطر قرار دارندو تعداد موارد بیماری به سرعت می تواند افزایش یابد.
جلوگیری از ورود وبا به یک منطقه غیر ممکن است، ولی می توان با انجام اقدامات مراقبتی به موقع از گسترش آن جلوگیری کرد. یک طرح و برنامه جامع آمادگی مقابله با طغیان وبا در کشور ودر مناطقی که در آنها وقوع فصلی بیماری انتظار می رود بهترین وسیله مقابله با طغیان است.
بهترین راه پیشگیری از وبا و سایر بیماری های اسهالی در دراز مدت ، بهبود و تامین آب  آشامیدنی سالم، بهسازی محیط ، سلامت غذا و آمادگی و هوشیاری جامعه می باشد.
در مرحله حاد بیماری تعداد میکروب وبای موجود در هر میلی لیتر مدفوع بیش از یک میلیون عدد می باشد و هر بیمار مبتلا به وبا ممکن است طی بیماری خود ۱تا ۶۰ لیتر و به طور متوسط بیش از ۱۰تا ۲۰ لیتر مدفوع آبکی دفع نماید.و اگر بیمار مبتلادر اسرع وقت درمان نشود…؟؟؟
البته بیماران مبتلا به وبای متوسط و شدید قادر به دور شدن از محیط خود نیستندوبه همین علت بیشتر باعث آلودگی محل سکونت خود می شوند.
بیماران مبتلا به وبای خفیف به علت توانایی حرکت  وجا به جایی ونقل و مکان سهم بیشتری در انتشار عامل بیماری دارند.و همین طور مبتلایان بدون علامت خطرناکند ونقش بارز تری در انتشار عفونت دارند .
میکرب وبادر مقابل عوامل محیطی نظیرگرما و خشکی مقاومت ندارد و در عرض چند ساعت حیات خود را از دست می دهند. مثلاًدر دمای ۵۵ درجه سانتی گراد در عرض ۱۵ دقیقه از بین می رود.

چه افرادی بیشتر به وبا مبتلا می شوند؟
۱- افرادی که کاهش اسیدیته معده در اثر بیماری مزمن معده واستفاده از آنتی اسید دارند بیشتر و شدید تر به وبا مبتلا می شوند.
۲- افرادی که وضع تغذیه مناسبی نداشته و از سوء تغذیه رنج می برند استعداد بیشتری برای ابتلابه وبا دارند. ۳- افرادی که گروه خونی O دارند ۲تا ۳ برابر بیشتر از سایر گروه های خونی مبتلا می شوند.
دوره کمون وسرایت بیماری: دوره کمون بیماری چند ساعت تاچند روزو به طور معمول در حدود ۳-۲ روز است. بعد از طی دوره کمون ۱۲ساعته تا ۶ روزه،اکثر موارد وبا بصورت بدون علامت یا با علایم بالینی مختصری تظاهر می نماید.
به طوری که به ازای هریک مورد بیمار مبتلا به وبای التوردارای علامت در حدود ۱۰۰-۲۰ مورد بدون علامت حادث می گردد.
سیر طبیعی بیماری با شدت دهیدراتاسیون در ارتباط می باشد به طوری که موارد خفیف بیماری در عرض یک هفته خود به خود بهبود می یابند.
مبتلایان به وبا برای مدت طولانی عفونت زا باقی نمی مانند. به طوری که ۷۰% درپایان هفته اول ، ۹۰% در پایان هفته دوم و ۹۸% در پایان هفته سوم دیگر باسیل دفع نمی کنند.واین امر در مورد افراد بدون علامت نیز صدق می کند.
عفونت ناشی از میکروب وبای التور طولانی ترازا نواع دیگر می باشد و موارد خفیف و بدون  علامت بیشتری ایجاد می کند و در تماس های خانوادگی موارد کمتری را ایجاد می کند.
 
راه های انتقال بیماری وبا :
انتقال بیماری از طرق مستقیم و غیر مستقیم صورت می گیرد.
۱- از طریق تماس مستقیم دست با مدفوع و استفراغ فرد بیمارو یا جابجایی وسایل و لوازم آلوده بیماروبایی
۲- از طریق تماس غیر مستقیم:
- خوردن آب و غذای آلوده
- خوردن سبزی ومیوه که با آب آلوده شسته شده اند.
- شستشوی لباس و ظروف غذا در آب های الوده
- استحمام و شنا در آب های آلوده
 علائم و نشانه های بیماری:
- افزایش حرکات دودی روده که اولین علامت بیماری است وبیمارآن را بصورت احساس پری و سروصدا(غرغر) در شکم بیان می نماید.
- مدفوع شل و آبکی که بعد از چند باردفع مدفوع آبکی،مواد دفعی نمای سوپ برنج به خود
 می گیرد و بوی ماهی پیدا می کند.
- استفراغ بدون حالت تهوع قبلی واُق زدن
- نداشتن تب، دل درد و دل پیچه
- عطش و تشنگی شدید
- افزایش ضربان قلب،کاهش فشار خون و غیر قابل لمس بودن نبض مچ دست،
 در این مرحله بدن بیمار بویژه دست وپای او سردو نوک انگشتان ،زبان ولب ها کبودمی باشد.
- دردهای کرامپی اندام ها و گاهی درد ماهیچه های شکم بدنبال از دست دادن مقادیر زیاد املاح بدن
راه های پیشگیری از بیماری وبا :
رعایت نکات زیربرای پیشگیری از بیماری‏های قابل انتقال به وسیله آب و موادغذایی از جمله بیماری‏های اسهالی و حفظ سلامت خود و اطرافیان درمنزل، تفریحگاه‏ها، پارک‏ها و… لازم وضروری است.
۱- استفاده از آب لوله‏کشی تصفیه شده درتمام مواقع و چنانچه از سلامت آب در دسترس اطمینان ندارید، ابتدا آن را جوشانده و پس از سرد کردن مصرف کنید.
۲-شستن دقیق وصحیح دست‏های خود با آب و صابون قبل ازدست زدن به مواد غذایی و خوراکی وهمچنین قبل از غذا خوردن و بعد از رفتن به توالت.
۳-شستن دست ها با آب و صابون قبل از تهیه و دادن غذا یا شیردادن به کودک وبعد از تعویض کهنه یا تمیز کردن کودک.
۴-اجتناب از آشامیدن آب های مشکوک در پارک‏ها، باغ‌ها ، فضای سبز،اماکن و فضاهای عمومی.
۵-  خودداری از مصرف موادغذایی، آبمیوه و آب هویج، معجون و دیگر مواد خوراکی و نوشیدنی‏هایی که توسط فروشندگان دوره‏گرد عرضه می‏شود.
۶- استفاده از غذاهای طبخ شده در منزل تا آنجا که ممکن است.
۷- نگهداری مواد خوراکی در ظروف سربسته، دور ازدسترس مگس و حشرات.
۸- نگهداری زباله در کیسه‏های مخصوص زباله و دفع در محل مناسب .
۹- نگهداری غذاها ی فاسد شدنی تازه به تازه و به اندازه نیاز در یخچال .
۱۰- خودداری از قرار دادن سبزی ومیوه‏جات شسته نشده در یخچال.
۱۱- استفاده همیشه از شیر و فرآورده های لبنی پاستوریزه یاجوشاندن شیر به مدت ۲۰ دقیقه قبل از مصرف.
۱۲-  قرار ندادن اقلامی مثل نان را که قابل شست‏وشو و پختن مجدد نیستند درموقع خرید و حمل موادغذایی در کنار میوه‏ و سبزیجات شسته نشده و گوشت خام.
۱۳- به همراه داشتن آب و غذای سالم هنگام سفر یا استفاده از نوشیدنی ها و غذاهای با بسته بندی مطمئن . روش سالم سازی میوه ها و سبزیجات
     برای جلوگیری از ابتلا به بیماری های انگلی و روده ای مانند وبا، حصبه،اسهال خونی و …  بایستی میوه و سبزی را قبل از خوردن در ۴ مرحله سالم سازی نمود:
مرحله اوّل : پاک سازی
در این مرحله میوه ها یا سبزی ها را با دقت وبه خوبی پاک نموده تا گل ولای و مواد زاید و الیاف خراب و قسمت های گندیده آن به طورکامل برطرف شود و سپس در آب تمیز و سالم شستشو می دهیم.
مرحله دوّم : انگل زدایی
در این مرحله در یک ظرف با توجه به مقدار و حجم میوه یا سبزی پاک شده آب ریخته وسپس به ازای هر یک لیتر آب ۳ تا ۵ قطره مایع ظرف شویی اضافه نموده و به هم می زنیم و به مدت ۵ دقیقه میوه وسبزی را به طور کامل درکفاب قرار داده و دوباره میوه ها یاسبزی ها را باآب تمیز و سالم شستشو داده تا تخم انگل ها جدا شود.
مرحله سوّم : ضدعفونی
 بعد از انگل زدایی، میکروب های بیماری زا را با مواد و محلول های ضد عفونی مورد تائید وزرات بهداشت بایداز بین برد. در این مرحله برای از بین بردن میکروب های بیماری زا، به ازای هر ۵ لیتر آب به مقدار یک گرم پودر پرکلرین درظرف آب ریخته وصبر می کنیم تا خوب حل شود و سپس به مدت ۵ دقیقه میوه یا سبزی های انگل زدایی شده را درآن قرارمی دهیم.
مرحله چهارم : آبکشی یا شستشوی نهایی
دراین مرحله پس ازانجام ضدعفونی میوه ها یا سبزیجات، آن ها را دوباره در ظرف آب تمیز و سالم ریخته تا باقی مانده محلول پرکلرین یا مواد ضدعفونی از میوه یا سبزی ها جدا شود.
پس از شستشوی نهایی با اطمینان می توان میوه ها یا سبزی ها را میل نمود.
درمان :
بیماری وبا قابل درمان است .وهدف از درمان ، جبران وجایگزینی آب و الکترولیت های از دست رفته از طریق اسهال و استفراغ می باشد. آب و الکترولیت ۸۰ تا ۹۰ درصد بیماران وبایی را تنها با محلول خوراکی ORS می توان جبران کرد.در موارد دهیدراتاسیون شدید، آب و الکترولیت را می بایست با سرعت از طریق محلول های وریدی جبران کرد.و در طی تجویز وریدی مایعات و پس از آن به محض این که بیمار بتواند مایعات بنوشد باید از ORS استفاده کرد.
بررسی های مقاومت آنتی بیوتیکی ویبروکلرا در ایران نشان می دهد که سروتیپ های التور مقاوم  به کوتریموکسازول و فورازولیدون می باشند.

آنتی بیوتیک انتخابی برای درمان بیماری وبا داکسی سایکلین به صورت تک دز به میزان  mg300  (۳ کپسول )می باشد ودراطفال کمتراز ۷ سال می توان از داروی اریترو مایسین به میزان mg/kg 5/12 ، ۴ نوبت در روز به مدت ۳ روز،یااز آزیترومایسین به صورت تک دوزبه میزانmg/kg 20نیز می توان استفاده کرد.

درزنان حامله اریترومایسین به مدت ۳ روز،و در بالغین از سیپروفلوکساسین به صورت تک دوز به میزان ۱ گرم(۲ قرصmg500 ) نیز می توان استفاده کرد.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 15:53  توسط HTH  | 

تب خال ویروسی چیست ؟


تب خال عبارت است از یک عفونت ویروسی مسری و شایع (ویروس هرپس سیمپلکس یا HSV-1 ). تب خال گاهی با زرد زخم اشتباه گرفته می شود.

در این بیماری ، معمولاً لب ها، لثه ها و ناحیه دهان ، ندرتاً قرنیه ، و گاهی ناحیه تناسلی گرفتار می شوند.
علایم شایع
پیدایش تاول های بسیار کوچک و دردناک معمولاً در اطراف دهان ، و گاهی روز ناحیه تناسلی . این تاول ها گروهی ظاهر می شوند و در اطراف هر کدام یک حلقه قرمز وجود دارد. داخل این تاول ها مایع وجود دارد اما پس از مدتی تاول ها خشک شده و ناپدید می شوند.
اگر چشم نیز دچار عفونت شود، علایمی چون درد و قرمزی چشم ، احساس این که در چشم چیزی وجود دارد، حساسیت به نور، و اشک ریزش بروز می کنند.
علل
عفونت با ویروس هرپس که به پوست تهاجم می کند و غالباً پیش از ایجاد عفونت فعال ، تا ماه ها یا سال ها در آنجا باقی می ماند. اغلب افراد پادتن هایی را بر علیه ویروس تولید می کنند که موجب کنترل ویروس می شوند مگر این که عوامل خطر وجود داشته باشند.
ویروس از طریق تماس فرد تماس فرد به فرد یا تماس با ترشحات بزاقی ، چشمی ، ادرار یا مدفوع انتقال می یابد. تاول ها و زخم های تب خال تا زمانی که بهبود نیافته باشند مسری هستند، چه در موقع اولین بروز تب خال و چه در شعله ور شدن های مجدد آن
عوامل افزایش دهنده خطر
در نوزادان : در کودکانی که اگزما دارند.
استرس فیزیکی یا عاطفی
وجود یک بیماری که مقاومت بدن را کاهش داده باشد، حتی سرماخوردگی ، ناراحتی خفیف گوارشی ، یا تب به هر علت
زیاد قرار گرفتن در معرض آفتاب
دوره خونریزی قاعدگی
مراجعه به دندانپزشکی که معمولاً دهان حین انجام کار بیش از حد معمول باز می شود.
مصرف داروهای سرکوب کنده ایمنی
پیشگیری
از تماس فیزیکی با افرادی که ضایعات فعال دارند خودداری کنید.
به هنگام تب خال ، برای جلوگیری از انتقال ویروس ، دستان خود را مرتب بشویید. با مالیدن روزانه داروی آسیکلوویر شاید بتوان جلوی بروز آن را گرفت .
عواقب مورد انتظار
بهبود خود به خودی در عرض چند روز تا یک هفته و گاهی بیشتر. عود تب خال امری معمول است . ویروس برای تمام عمر در بدن باقی می ماند اما معمولاً در حالت خفته قرار دارد. هم اکنون تحقیقات در زمینه تولید واکسن آن ادامه دارد.
عوارض احتمالی
اختلال دایمی بینایی ، در صورتی که عفونت چشمی هرپس درمان نشود.
عفونت شدید و گسترش در بیماران اگزمایی
ندرتاً مننژیت (عفونت یا التهاب پرده های مغز) یا آنسفالیت (عفونت یا التهاب خود مغز)
درمان

اصول کلی
ظاهر ضایعات پوستی معمولاً برای تشخیص کافی است ، اما در عین حال می توان مایع موجود در تاول را برای تأیید تشخیص مورد آزمایش قرار داد.
مایعات خنک بنوشید یا بستنی یخی بجوید تا ناراحتی کمتر شود.
در ۲۴ ساعت اول پس ظاهر شدن ضایعات پوستی ، یک تکه یخ را تا حدود یک ساعت روی محل قرار دهید. این کار ممکن است باعث تسریع بهبودی شود.
به هیچ وجه چشم دچار عفونت هرپسی را نمالید یا نخارانید.
برای پیشگیری از شعله ور شدن مجدد بیماری ، زمانی که قرار است مدت زیادی را در بیرون از خانه بگذارنید، روی لب های خود پماد اکسید روی یا کرم ضدآفتاب بمالید.
داروها
استامینوفن برای درد خفیف . از آسپیرین استفاده نکنید، به خصوص در کودکان و نوجوانان . مصرف آسپیرین در بعضی از بیماری های ویروسی می تواند موجب نشانگان رای شود که نوعی التهاب مغز است .
سعی نکنید چشم دچار عفونت با ویروس هرپس را خود درمانی کنید، به خصوص با پماد یا قطره کورتیزونی . ترکیبات کورتیزونی باعث رشد بیشتر ویروس هرپس در قرنیه می شوند.
امکان دارد داروی موضعی یا خوراکی ضدویروس ، و در مواردی که عفونت باکتریایی ثانویه ایجاد شده باشد، پماد آنتی بیوتیکی تجویز شود.
امکان دارد مصرف مداوم داروهای خوراکی برای پیشگیری از عود مکرر بیماری توصیه شود.
فعالیت
محدودیتی برای آن وجود ندارد. تنها باید از تماس نزدیک ، به خصوص بوسیدن خودداری شود تا موقعی که ضایعات کاملاً بهبود یابند.
از تماس با نوزادان یا بیمارانی که داروهای سرکوب کننده ایمنی مصرف می کنند خوداری کنید (استعداد ابتلای آنها به عفونت زیادتر است ).
رژیم غذایی
رژیم خاصی توصیه نمی شود.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر یکی از موارد زیر همراه با تب خال رخ دهد: علایم عفونت باکتریایی ثانویه ، مثل تب ، وجود چرک به جای مایع روشن در داخل تاول ها، سردرد، و درد عضلانی
ظاهر شدن ضایعاتی روی پوست ناحیه تناسلی ، شبیه آنچه در اطراف دهان زده است .
اگر دچارعلایم جدید و بدون توجیه . داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 15:53  توسط HTH  | 

مهم ترین و متداول ترین بیماری های قابل انتقال بین حیوان و انسان در کشور ایران هاری ، کیست هیداتیک ، تب مالت ، سیاه زخم و … است که می توان به آنها اشاره کرد. البته بیماری هایی همچون جنون گاوی ، تب کریمه کنگو و آنفلوآنزای پرندگان را نیز نباید نادیده بگیریم ، چرا که خطر ورود و شیوع آنها همواره ما را تهدید می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، تا کنون ۸۵۰ بیماری قابل انتقال بین حیوان و انسان شناسایی شده است . تعجب نکنید این رقمی است که مطمئناً در سال های بعد بیشتر و بیشتر خواهد شد.

با توجه به اهمیت این بیماری ها، اطلاع رسانی و ارتقای سطح آگاهی جامعه در این زمینه از اهمیت ویژه ای برخوردار است . اغلب کارشناسان و متخصصان دامپزشکی با بیان این مطلب که هر روز بر تعداد افرادی که به نگهداری حیوانات خانگی رو می آورند، اضافه می شود، تأکید می کنند: در تمام جوامع مهم ترین مشکلی که در این زمینه مطرح می شود، مسئله ی بیماری های مشترک بین حیوان و انسان است .

به هر حال نگهداری حیوان در منزل بیشتر از آنکه نفع داشته باشد، ضرر دارد. اصولا زندگی انسان و حیوان در کنار یکدیگر با توجه به مسائل بهداشتی نمی تواند ایده ای مناسب باشد. بسیاری از بیماری ها بین انسان و حیوان مشترک هستند و به راحتی از حیوان به انسان سرایت می کند.

در بعضی از موارد بیماری خاصی در حیوان می تواند انسان را از پا در آورد. موارد دیگری نیز وجود دارد که ثابت می کند، حیوان نمی تواند در محیطی زندگی کند که انسان در آن قدم گذاشته است . به عنوان مثال ریزش موی گربه می تواند حساسیتی خطرناک را در انسان به همراه داشته باشد.

فراموش نکنیم انسان و حیوان وجه مشترکی در بهداشت ندارند، چون حیوان فاقد شعور و درک است و برایش فرقی نمی کند که در ظرف غذای اجابت مزاج کند یا در توالت دستشویی .

* مهم ترین بیماری های قابل انتقال از حیوان به انسان در کشور ما عبارتند از:

* هاری :
بسیاری از مردم بر این باورند که انسان تنها از طریق گاز گرفتن سگ هار به بیماری هاری مبتلا می شود، در حالی که گاز گرفتن حیواناتی همچون گربه ، خفاش ، موش و گرگ نیز می تواند منجر به هاری شود. به تازگی در شمال ایران راکون های زیادی مشاهده شده اند که از طریق کشورهای همسایه ی شمالی وارد جنگل های ایران شده اند و خود اینها به عنوان یک مخزن هاری به حساب می آیند.

در مورد هاری بهترین راه پیشگیری واکسیناسیون حیوانات خانگی است . البته در سال های اخیر برای واکسینه کردن حیوانات وحشی مانند سگ های ولگرد که به صورت دسته جمعی در اطراف شهرها دیده می شوند نیز اقداماتی صورت گرفته است . به هر حال اگر انسانی توسط حیوانی مشکوک گاز گرفته شد، باید بلافاصله از سرم ضد هاری استفاده شود و به یاد داشته باشید که تزریق به موقع این سرم می تواند از مرگ فرد جلوگیری کند.

* کیست هیداتیک :
ایجاد کیست هیداتیک در اثر ورود تخم های انگل اکینوکوکوس (موجود در مدفوع سگ ) به دستگاه گوارش انسان صورت می گیرد. این کیست ها بسته به اینکه در ریه ، کبد، مغز یا هر بافت دیگری ایجاد شده باشند، قادر به بروز عوارض مختلفی هستند و برای برداشتن آنها نیاز به عمل جراحی است .

درمان ضد انگل دوره ای حیوان خانگی (سگ )، رعایت بهداشت فردی و نیز ضدعفونی کردن سبزیجات مصرفی از موارد پیشگیری است .

* توکسوپلاسموز(toxoplasmosis) :
انگل خونی توکسوپلاسموز در اکثر گربه های ولگرد مشاهده می شود و در صورت خارج شدن گربه ی خانگی از منزل و معاشرت با گربه های ولگرد احتمال آلوده شدن آن بسیار است . چنین گربه ای باید به صورت دوره ای تحت درمان باشد. اگر چه در انسان عوارض آن خفیف است ، ولی در خانم های باردار می تواند منجر به سقط جنین شود.

*بیماری خراش پنجه ی گربه :
به طور معمول، زیر ناخن گربه یک سری میکروب وجود دارد که در صورت چنگ زدن گربه، این میکروب ها از طریق خراش وارد بدن شده و باعث بروز این بیماری می شوند. دراین بیماری انسان تا ۳ روز متوالی تب می کند و گاهی نیز دچار تهوع و سردرد می شود.

*سل و تب مالت:
سل و تب مالت(بروسلوز) دو بیماری خطرناک و از جمله بیماری هایی هستند که برای سازمان دامپزشکی در صدر مهار بیماری ها قرار گرفته اند. این بیماری ها از طریق دام آلوده (خصوصاً گاو و گوسفند) به انسان منتقل می شوند. سل قابلیت انتقال از انسان به انسان (در انواع مختلف ) را دارد و باکتری بروسلا باعث ایجاد تب مالت در انسان می شود.

واکسینه کردن دام ها علیه این دو بیماری یک طرح ملی است . استفاده از شیر و لبنیات پاستوریزه مهم ترین راه پیشگیری است . اما اگر در جایی ناگریز به استفاده از شیر غیر پاستوریزه باشیم ، عمل جوشاندن دقیق شیر کمک زیادی به ما خواهد کرد. فراموش نکنید در فصل تابستان موارد ابتلا به تب مالت بر اثر مصرف بستنی های غیرپاستوریزه ، افزایش می یابد.

*تب طوطی :
تب طوطی نوعی بیماری است که از طریق پرندگان گروه منقار طوطی ها به انسان منتقل می شود. البته دیگر پرندگان نیز در صورت ابتلا به تب روده (به خصوص در تابستان )، با دفع باکتری “سالمونلا” از طریق مدفوع می توانند موجب به خطر افتادن سلامتی انسان ها، خصوصا افراد ضعیف و بچه ها شوند.

خوشبختانه این بیماری درمان پذیر است و بیشتر در اثر عدم رعایت بهداشت در اماکنی همچون رستوران ها به انسان منتقل می شود.

*طاعون و انواع بیماری های انگلی :
موش ها، عوامل باکتریایی و انگلی بسیاری را به انسان منتقل می کنند و باعث ایجاد بیماری های بعضاً کشنده می شوند و تنها کشتار دسته جمعی این حیوانات به پیشگیری از این بیماری ها کمک می کند.

از زمان قدیم انسان هر جا مواد غذایی را نگهداری می کرد، همواره با موش ها درگیر بوده است . هرگاه ادرار و مدفوع آلوده ی موش با مواد غذایی مورد استفاده ی انسان تماس پیدا کند، موجب ابتلا شخص به بیماری های مختلف می شود.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 15:50  توسط HTH  | 

خال یا melanocytic nevus  لکه ها یا زایده های رنگی در اندازه و شکل های مختلف هستند و معمولاً به رنگ قهوه ای ، قهوه ای تیره و یا مشکی دیده می شوند . رنگ خال به دلیل وجود سلولهای مخصوصی است که با تولید رنگ دانه ، رنگ ویژه ی خال را به وجود می آورند . خال ها در هر جایی از بدن و به شکل ها و اندازه های مختلف ،‌ گروهی یا منفرد می توانند دیده شوند . یکی از انواع خال  که شایعتر می باشد ، خال های ملانوسیتی است  در واقع یک تومور خوش خیم حاصل از تکثیر سلولهای رنگ دانه ساز ملانوسیتی است که در واقع یک تومور خوش خیم حاصل از تکثیر سلولهای رنگ دانه ساز ( ملانوسیت ) محسوب می شود .
زمان بروز خال :
خال ها اغلب در طول ۲۰ سال اول زندگی  به وجود می آیند ؛ ولی ممکن است تا ۴۰ سالگی ویا بیشتر هم ظاهرشدنشان ادامه یابد . به این نوع خال ها ، خال های اکتسابی می گویند و بیشتر اشخاص تعدای از این خال ها را روی بدن خود دارند ( گاهی اوقات ۴۰ عدد یا بیشتر ) . در موارد نادری نیز خال ها از زمان تولد وجود دارند که به آن ها ،  خال های مادرزادی گفته می شود و در حدود یک درصد نوزادان هنگام تولد به این خال ها مبتلا هستند .

تغییرات خال ها :
خال ها مسطح ، پهن و نرم و همان گونه که گفته شد به رنگ قهوه ای و یا سیاه هستند ( شبیه کک و مک ) ؛ اما به مرور زمان بزرگ تر شده و روی بعضی از آنها ممکن است مو ظاهر شود .

تغییر شکل خال کاملاً تدریجی و کند است و خال هایی که زمانی مسطح و تیره رنگ بوده اند ، به تدریج گوشتی ، گنبدی شکل و کم رنگ می شوند ؛‌ ولی ، بعضی از آن ها به هیچ وجه تغییر نمی کنند ( مثل خال های کف دست و پا که مسطح و تیره باقی می مانند و در نهایت بسیاری از انها به تدریج از بین می روند ) و یا برخی برجسته و گوشتی شده و به وسیله ی پایه ای باریک ، مانند زایده ای گوشتی آویزان می مانند ، سیر تغییرات گفته شده در مورد خال بسیار کند است و شاید حدود ۵۰ سال طول بکشد .
چه نوع خالی احتمال بدخیمی دارد ؟
شانس سرطانی شدن خال های معمولی بسیار اندک است ؛ اما این خطر در مورد بعضی از خال ها بیشتر است . خال های مادرزادی : این خال ها شانس بیشتری برای تبدیل شدن به سرطان بدخیم نوع ملانوما را دارند . بیشترین خطر سرطانی مربوط به خال های مادرزای بزرگ با قطر بیشتر از ۲۰ سانتیمتر است .
خال های دیس پلاستیک :

این  خال ها معمولاً بزرگ تر از خال های معمولی هستند و از نظر ظاهری نامنظم و رنگ غیریکنواخت دارند . ( مثلاً قسمتی از خال قهوه ای تیره و اطراف آن روشن است ) که معمولاً زمینه ی خانوادگی و ارثی دارند . کسانی که از این نوع خال دارند ۱۰ برابر بیشتر دچار سرطان نوع ملانومای بدخیم می شوند . اگر فکر می کنید خال شما از نوع دیس پلاستیک و غیرعادی است با متخصص مشورت کنید .

خال های آبی : به شکل یک برجستگی آبی رنگ با سطح صاف و کمی برجسته هستند ، که معمولاً قطری کم تر از یک سانتیمتر دارند . شایع ترین مناطق درگیری ، اندام ها ، باسن و صورت است . اگر چه رشد پیش رونده و سرطانی این خال نادر است ، ولی احتمال آن کمی بیشتر از خال های معمولی است .
علائم هشدار دهنده در مورد خال ها :
اگر در خال های صورت و یا بدن به یکی از علائم زیر برخورد کردید به متخصص مراجعه کنید .
۱ – عدم تقارن :‌خال های غیرسرطانی معمولاً شکل مدور ، گرد و یا بیضی شکل دارند ، اما ، نامتقارن بودن در خال های سرطانی شایع تر است .
۲ – نامنظم بودن لبه ی خال : مضرس و دندانه دار بودن لبه ی خال نیز یکی دیگر از علائم مطرح کننده ی سرطان است .

۳- غیریکنواخت بودن رنگ خال : وجود سایه روشن های رنگ در یک خال به شکلی که مثلاً قسمتی از خال قهوه ای تیره ، سیاه و قسمت های دیگر قهوه ای روشن ، قرمز ، یا رنگ های دیگر باشد نیر ، نیازمند توجه است .

۴ – اندازه خال :  خال های سرطانی معمولاً بزرگ تر از خال های معمولی هستند . ابعاد بالاتر از ۶ میلی متر یکی دیگر از علائم مطرح کننده ی سرطانی بودن خال است .

۵ – پیدایش تغییرات : تغییرات کاملاً مشخص و سریع در اندازه ، شکل و رنگ خال ها و پیدایش علایمی مانند خارش ، سوزش ، برجسته شدن ( سریع ) سفت شدن یا نرم شدن خال ، رنگ آبی مایل به سیاه ،‌ تورم ، دلمه ، ترشح ، خون ریزی و زخم مطرح کننده ی سرطان پوست از نوع ملانوم است . که باید هر چه سریع تر درمان شود .

هر شخصی باید نسبت به خال های بدن خود آشنایی کامل داشته باشد تا در صورت پیدایش تغییرات ذکر شده به سرعت متوجه شود و اقدام به درمان کند . این نکته به خصوص در افرادی که مبتلا به خال های دیس پلاستیک ( غیرعادی ) هستند و آنهایی که خالهای مادرزادی با قطر بزرگ تر از ۲۰ سانتی متر دارند ، و هم چنین آن هایی که خود یا عضوی از اعضای خانواده شان مبتلا به سرطان پوست بوده اند ، اهمیت بیشتری دارد .
نکته :
وجود خال در مناطقی که مرتب تحریک می شوند ، منجر به سرطانی شدن خال نمی شود . مثلاً تراشیدن مکرر صورت و تحریک خال در مردانی که در ناحیه ی صورت خال دارند ، باعث سرطانی شدن خال نمی شود .

ظاهر شدن مو روی خال به هیچ وجه نشانه ای از سرطانی شدن خال نیست .
پیدایش خال های جدید ، تعدد آنها و محل بروز خال ها، تحت کنترل ژن های فرد بوده و قابل پیشگیری نیست . زاد و ولد و تکثیر در مورد خال ها معنی ندارد ، بنابراین خال های بزرگتر و قدیمی تر نمی توانند خال های جدید ایجاد کنند و اصطلاح خال دختر و خال مادر بی معنی است .
جراحی کردن خال های معمولی هیچ وقت باعث سرطانی شدن خال نمی شود .
درمان خال ها از نظر زیبایی یا پیشگیری از سرطانی شدن آنها چه موقع ضرورت می یابد ؟
در اصل درمان خال ها جراحی است و چون جراحی خال معمولاً با به جا ماندن جای زخم همراه است ؛ لذا باید در مورد برداشتن خال زمانی تصمیم گرفت که جای زخم جراحی آن از خود خال کم تر جلب توجه کند . روش های دیگری هم برای برداشتن خال نظیر سوزاندن ، تراشیدن ، لیزر و مالیدن اسیدهای سوزاننده بر روی خال مرسوم است که از نظر علمی خالی از اشکال نیستند

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 15:49  توسط HTH  | 

سالک یک بیماری پوستی مشترک بین انسان و حیوان از جمله جوندگان است که از طریق نیش پشه خاکی آلوده به انگل به هنگام تغذیه خون بیمار به انسان سالم منتقل می شود.

علائم سالک :

زخم های متعدد یا بعلت گزش یا در بیشتر موارد بعلت خاراندن زخم و انتقال انگل به قسمت های سالم پوست بروز می کند.

زخم های سالک به شکل های متفاوت ، از جمله شکل خشک (نوع شهری ) و شکل مرطوب ( نوع روستایی ) بروز می کند.

در تمام شکلهای زخم ، پس از ورود انگل به درون پوست از طریق نیش پشه خاکی ، ا بتدا برآمدگی کوچک و قرمز رنگی ظاهر می شود.

در نوع خشک ، زخم مرطوب ایجاد نمی شود . اما در شکل مرطوب ، وسط ضایعه زخم شده و حاشیه پیشرفت می کند.

زخم های مرطوب بین شش تا نه ماه و زخم های خشک حدود یک سال ( سالک یعنی کمتر از یکسال ) دوام یافته، پس از آن بهبود می یابد و جای آن به صورت جوش گاه فرو رفته و پایدار برای تمام عمر باقی می ماند که ممکن است به زیبایی فرد نیز لطمه بزند.

در بیشتر موارد ، عفونت های ثانویه باکتریایی و قارچی باعث تشدید علائم و دوام بیشتر زخم می شود.

عامل سالک :

عامل سالک انگل تک یاخته ای بنام لیشمانیا است که درون سلول های بیگانه خوار ( ماکروفاژها ) پوست تکثیر می یابد. این تکه یاخته در پوست انسان ، سگ و جوندگان آلوده بصورت کروی یا بیضوی و بدون تاژک است . پس از خون خواری پشه خاکی از زخم های سالک این انگل به شکل دراز و کشیده و تاژک دار در روده پشه خاکی تکثیر یافته و پس از خون خواری مجدد پشه خاکی ، به پوست فرد سالم راه می یابد و دوباره به شکل کروی یا بیضوی تبدیل می شود.

ناقل سالک :

ناقل سالک (لیشمانیا ) پشه خاکی از جنس فلبوتوموس است. پشه خاکی در اندازه دو تا سه میلی متری ، موقع نشستن ، بال های خود را به شکل عدد ۷ نگه می دارد و بصورت جهشی پرواز می کند. پشه خاکی ها از سطح پوست خون خواری می کنند. در زمان خون خواری از زخم سالک انگل را می خورند و پس از یک هفته از طریق نیش ، و خون خواری ، آن را به فرد سالم انتقال می دهند.

مخزن سالک :

درشکل مرطوب ( نوع روستایی ) برخی جوندگان وحشی مانند موش های صحرایی و در شکل خشک (نوع شهری ) انسان ، سگ و گاهی شغال و روباه نقش مخزن را ایفا می کنند.

محل زندگی پشه خاکی :

پشه خاکی فقط هنگام غروب و ساعت های اولیه شب ، خون خواری و تغذیه می کند. این حشره در طول روز در پناهگاههای گرم ، تاریک و مرطوب ، نظیر شکافهای عمیق دیوارها ، اماکن متروکه و مخروبه ، اسطبل ها ، اطراف توده های زباله و کودهای حیوانی ، لانه جوندگان ، کنده درختان ، حاشیه جویبارها ، پشت لوازم ثابت منزل ( مانند کمد و قاب عکس ) استراحت و تخم ریزی می کند.

روش های پیش گیری از سالک :

۱٫رعایت بهداشت محیط :

گرد آوری و دفع بهداشتی و مستمر زباله با استفاده از سطل دردار :

گرد آوری فضولات حیوانی و جلوگیری از انباشته شدن آنها .

۲٫ بهسازی محیط :

ترمیم شکاف ها و حفره های موجود در دیوارها و سایر قسمت های مناطق مسکونی انسان و دام :

تخریب و تسطیح اماکن مخروبه .

۳ . دوری از محل زندگی پشه خاکی و مناطق آلوده به سالک ، به ویژه هنگام غروب و اوایل شب .

۴ . محافظت بدن در برابر نیش زدن پشه خاکی :

پوشاندن قسمت های باز بدن :

نصب توری فلزی با منافذ ریز به در و پنجره ها :

استفاده از پمادها و مواد دورکننده حشرات به هنگام کار و خواب :

محافظت از زخم سالک و پوشاندن آن با گاز استریل .

مبارزه با جوندگان و سگ های ولگرد.

با اقدام های حفاظتی نظیر نصب توری ظریف به در و پنجره ها ، و خوابیدن در پشه بند ، از ابتلا به سالک پیش گیری کنیم. با دفع صحیح و بموقع زباله و جلوگیری از انباشته شدن آن از ابتلا به سالک پیش گیری کنیم .

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 15:48  توسط HTH  | 

زردی چشمانتان را جدی بگیرید
آیا تاکنون هپاتیت گرفته‌اید یا کسی را در اطرافیانتان می‌شناسید که دچار این بیماری شده باشد؟! چه کسانی بیشتر در معرض این بیماری هستند و رفتار شما با این افراد چگونه است و چطور می‌توانید خود را از سرایت این بیماری ایمن کنید؟!
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از جام جم آنلاین  ،شاید باور نکنید اگر بگوییم هپاتیتA یکی از بیماری‌های شایعی است که بیش از ۹۰ درصد مردم به آن مبتلا می‌شوند.
بله آمار بالایی است ولی برای راحت کردن خیال شما باید گفت که این نوع از هپاتیت ، بیماری خود محدود شونده‌ای است که خود به خود با گرفتن زردی مختصر و بدون مصرف دارویی بهبود می‌یابد و به دلیل مزمن نبودنش جای هیچ گونه نگرانی باقی نمی‌گذارد.
برای آشنایی بیشتر با این بیماری، دکتر محمد کعبه‌منور، متخصص بیماری‌های عفونی و عضو هیات علمی دانشگاه، به سوالات  پاسخ می‌دهد.
هپاتیت به معنی التهاب بافت کبد است که این التهاب می‌تواند از علل مختلفی نشأت بگیرد ولی آنچه که به صورت عام مورد توجه است التهاب ویروسی بافت کبد است که عاملش ویروس‌ها هستند.
دکتر کعبه‌منور با اشاره به این که داروها، بیماری‌های عروقی و باکتری‌ها نیز می‌توانند کبد را دچار التهاب کنند، هپاتیت را به چند بخشA ،B ،C ،D ،E ،F و G تقسیم می‌کند.
● هپاتیت A و B
هپاتیت نوع A با خوردن غذا یا نوشیدن آبی که با ترشحات انسانی آلوده شده باشد، ایجاد می‌شود. گفته می‌شود ویروس هپاتیت A و E معمولا از طریق آب‌های آلوده و غذا وارد بدن می‌شوند، دکتر کعبه‌منور دراین‌باره می‌گوید: این نوع هپاتیت از طریق دهان انتقال می‌یابد و خودمحدودشونده است که با رعایت اصول بهداشتی می‌توان از این بیماری مصون ماند (تنها مورد خطر این نوع هپاتیت در زنان باردار مشهود است)‌.
وی همچنین خاطرنشان می‌کند: در هپاتیت نوعB بیشترین راه انتقال از طریق انتقال خون (مادر به جنین)‌ و سرسوزن‌های آلوده صورت می‌گیرد که خوشبختانه با اجرای طرح واکسیناسیون اجباری این واکسن، آمار بالای ۴ درصدی مبتلایان به ۲ درصد کاهش یافته است.
گفتنی است، می‌توان با غربالگری مادران باردار تا حد زیادی از این بیماری پیشگیری کرد و حتی با تجویز دارو پس از تولد نوزاد، از پیشرفت این بیماری در مادر و کودک جلوگیری به عمل آورد.
● هپاتیت C
انتقال خون، سرنگ و سوزن‌های مشترک و تماس‌های جنسی از راه‌های انتقال این نوع از هپاتیت است که متاسفانه بیشترین آمار از هپاتیتC به افرادی که اعتیاد تزریقی دارند یا با سوزن‌های مشترک، اقدام به خالکوبی می‌کنند، اختصاص دارد.
این عضو هیات علمی دانشگاه با اعلام این مطلب، رعایت بهداشت، بیماریابی و درمان بیماری را از راه‌های جلوگیری و پیشرفت بیماری ذکر کرده و اظهار می‌کند: از میان هپاتیت‌ها، انواعD ،E ،F وG از شیوع کمتری برخوردارند.
آمار نشان می‌دهد که ۹۰ درصد از افراد، قبل از این که به ۱۸ سالگی برسند، هپاتیت‌هایA وB را بدون این که از آن مطلع شوند، تجربه کرده‌اند و اکنون با توجه به وضعیت بهداشتی، این روند روبه کاهش است.
● هپاتیت D
این نوع از هپاتیت همزمان با هپاتیتB منتقل می‌شود و فردی که دچار هپاتیتB است و بیماری وی از کنترل خارج شده است، مستعد هپاتیتD می‌شود.
این پزشک متخصص با بیان این مطلب می‌افزاید: علائم بیماری بسته به شرایط متفاوت است و در صورتی که بیماری به صورت حاد تظاهر کند، شروعش با بی‌اشتهایی، آبریزش، کوفتگی بدن و علائمی شبیه سرماخوردگی است که پس از گذشت چند روز ادرار پررنگ می‌شود و ناحیه سمت راست قسمت فوقانی شکم دردناک و فرد دچار تهوع و گاه زردی سفیده چشم می‌شود.
● عوارض بیمار
تحقیقات نشان می‌دهد که از هر چند هزار نفر فرد مبتلا یک نفر دچار کمای کبدی و اغما و تظاهرات خونریزی‌دهنده و تهوع می‌شود.
دکتر کعبه‌منور می‌افزاید: آنچه در هپاتیت‌ها خطرناک است، «مزمن» شدن آنهاست که بیشتر در هپاتیت نوعC مشهود است؛ در صورتی که عامه مردم بر این تدبیر اشتباهند که هپاتیت نوعB این حالت را به وجود می‌آورد.
وی در ادامه ابراز می‌کند؛ تقریبا ۶۰ درصد از مبتلایان به هپاتیت نوعC به سمت مزمن شدن می‌روند که با علائم درگیری کبدی به صورت کوچک شدن کبد، بزرگ شدن طحال و آب آوردن شکم و بدون اطلاع از بیماری با مزمن شدن هپاتیت به پزشک مراجعه می‌کنند.
● هپاتیت B یا سرطان کبد؟!
درمان بیماری بستگی به درجه و نوع آن دارد؛ ولی معمولا وقتی هپاتیت مزمن شده باشد، با تکه‌برداری از کبد و با توجه به شدت بیماری، مراحل درمان آغاز می‌شود.
به گفته این عضو هیات علمی دانشگاه، اکثر مردم بر این اندیشه‌اند که با ابتلا به هپاتیتB ، دچار سرطان کبد شده‌اند؛ در صورتی که در ۹۰ درصد مواقع افراد مبتلا به این نوع از هپاتیت، درمان می‌شوند و فقط ۱۰ درصد از بیماران به سوی مزمن شدن می‌روند که از این آمار نیز ۳ درصد (۳ نفر از مبتلایان)‌ دچار هپاتیت مزمن و «سیروز کبدی» می‌شوند.
هپاتیتC نیز همانند سایر انواع بیماری درمان‌های خاص خود را دارد و این در شرایطی است که فرد در مراحل انتهایی بیماری مراجعه نکرده باشد؛ ولی اگر نسج کبد از بین رفته و علائم سیروز ظاهر شود، دیگر کاری جهت درمان نمی‌توان انجام داد.
به گفته این متخصص عفونی، سیروز به مرحله انتهایی بیماری کبدی گفته می‌شود که سطح کبد چروک و نهایتا از بین می‌رود.
● خود را در برابر هپاتیت واکسینه کنید
در حال حاضر واکسنی که در کشور ما مورد استفاده است، واکسن هپاتیت نوعB است که طی ۳ نوبت (حال، یک ماه بعد و ۶ ماه بعد)‌ تزریق می‌شود که در صورت لزوم فرد ۱۰ سال بعد احتیاج به تزریق مجدد آن دارد.
دکتر کعبه منور با اشاره به این که ۹۸ درصد از افراد با این واکسیناسیون ایمن خواهند شد، در پایان یادآور می‌شود؛ افراد با رعایت نکات بهداشتی، عدم مصرف آب و غذای آلوده و عدم استفاده از سرنگ مشترک در خالکوبی‌ها و سایر مواردی که باعث خونریزی می‌شوند، هیچ‌گاه دچار بیماری مهلک هپاتیت نخواهند شد.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 15:44  توسط HTH  | 

در مهبل باکتریهای غیر بیماری زای طبیعی وجود دارنـد کـه وجـودشـان از بـروز عفونتهای باکتریایی و قارچی ممانعت بعمل می آورد. ترشحات طبیعی مهبل شفاف و یا سفید،رقیق و یا غلیظ بوده اما بی بو و ایجاد سوزش و خارش نمیکند .  با رعایت برخی نکات بهداشتی می توانید به میزان زیادی از بروز عفونت های مجاری ادراری و مهبـلی جـلوگـیری بعمل آورید . تــرشحات طبیعی مهبل برای سلامت مهبل ضروری می باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، عفونتهای باکتریایی، قارچی، انگلی و عفونتهای ادراری معمولا در زنان شایع است بطور مختصر با با علایم این بیماریها آشنا شوید:
۱) عفونت قارچی(کلامیدیا): ترشحات سفید و پنیری شکل مهبل-تورم و درد در نواحی تناسلی-خارش شدید-مقاربت دردناک.
۲) عفونت باکتریایی:ترشحات سفید، خاکستری و زرد-بوی نامطبوع ماهی-خارش و سوزش-التهاب و تورم خفیف مهبل.
۳) عفونت انگلی(تریکومونا): خارش، سوزش و تورم شدید مهبل-ترشحات کف آلود خاکستری، زرد و یا سبز-بوی نامطبوع ماهی-درد حین ادرار و یا مقاربت جنسی.
۴) عفونت مجاری ادرار: احساس سوزش حین ادرار-وجود خون در ادرار-ادرار با بوی تند و تیره رنگ-اضطرار فراوان برای ادرار کردن حتی زمانی که مثانه نیمه پر باشد-قطره قطره آمدن ادرار-تکرار ادرار.

* نکات بهداشتی ویژه دختران و زنان:

۱) پس از ادرار کردن و اجابت مزاج همیشه از سمت جلو بطرف عقب خود را بشویید. این کار از رانده شدن باکتریهای نواحی مقعد به مهبل جلوگیری میکند.
۲) در طی روز لباسهای زیر با جنس الیاف نخی بتن کنید. از پوشیدن لباسهای بدون تهویه مانند لباسهای نایلونی و ساخته شده ازسایر الیاف مصنوعی خودداری کنید. تا آنجا که ممکن است شبها بدون لباس زیر بخوابید تا مهبل با جریان هوا در تماس باشد.

۳) از پوشیدن لباسهای تنگ مانند شلوار جین، جوراب شلواری و مایو به مدت طولانی اجتناب کنید. لباسهای گشاد و راحت بتن کنید.
۴) برای شستشوی لباسهای زیر خود از شوینده های غیر معطر و ملایم استفاده کنید.
۵) از وان آب داغ و جکوزی استفاده نکنید.
۶) کاندومها و دیافراگمهای از جنس لاتکس و ژلهای اسپرم کش در برخی از زنان ایجاد تحریک میکنند که باید از سایر روشهای جلوگیری از باردار استفاده گردد.
۷) حین مقاربت جنسی از لغزنده کننده های (لوبریکیشن) پایه آب (محلول در آب) و غیر معطر استفاده کنید. از وازلین و لوبریکیشنهای حاوی سیلیکون استفاده نکنید.

  لباسهای زیر خود را حداقل هر دو روز در میان عوض کنید.
۹) حتما قبل و پس از آمیزش جنسی ادرار کنید.
۱۰) از پودر تالک در اطراف مهبل استفاده نکنید زیرا که پودر تالک رطوبت را در خود نگه میدارد.
۱۱) در صورتی که از تامپون در دوران قاعدگی استفاده میکنید حداکثر آن را هر ۴-۳ ساعت یکبار عوض کنید. پیش از گذاشتن تامپون دستهای خود را کاملا بشویید. در طی خواب شبانه هیچگاه از تامپون استفاده نکنید و جای آن از پد های بهداشتی استفاده کنید.
۱۲) نوار بهداشتی (پد) را میبایست هر ۶-۴ ساعت یکبار (حداکثر ۸ ساعت) عوض کرد. پیش از گذاشتن پد نیز دستهای خود را با آب و صابون بشویید.
۱۳) از تامپون، نوارهای بهداشتی و دستمال توالت معطر استفاده نکنید.
۱۴) همیشه مهبل و اطراف آن را خشک و تمیز نگه دارید. رطوبت رشد میکروبها و قارچها را سرعت میبخشد.
۱۵) بطور منظم سطح خارجی مهبل را با آب ولرم شستشو دهید. برای شستن مهبل نیازی به استفاده از صابون نمیباشد.
۱۶) حین استحمام از صابون و شامپوهای غیر معطر و ملایم استقاده کنید. از وان کف صابون نیز استفاده نکنید.
۱۷) هیچگاه لباسهای خیس و مرطوب را بتن نکنید. چنانچه لباسهایتان خیس شد فورا آن را عوض کنید.
۱۸) هنگام شامپو کردن و آب کشیدن موها حین استحمام سر خود را بسمت جلو خم کنید تا شامپو با مهبل و ناحیه تناسلی تماس نیابد.
۱۹) پس از استحمام با یک حوله نرم ناحیه تناسلی را به ملایمت خشک کنید. برای این کار میتوانید از سشوار (با درجه باد سرد ) نیز استفاده کنید.
۲۰) هیچگاه ادرار خود را نگه ندارید.

۲۱) از دوش مهبل استفاده نکنید. چراکه این عمل ترشحات و باکتریهای طبیعی و محافظ مهبل را میشوید.
۲۲) پس از استحمام ادرار کنید.
۲۳) از روابط جنسی پر خطر اجتناب کنید.
۲۴) در طی روز آب فراوان بنوشید. استرس و وزن خود را نیز کاهش دهید.
۲۵) مصرف روزانه ماست از بروز عفونتهای قارچی مهبل جلوگیری میکند.
۲۶) مصرف بی رویه و سر خود آنتی بیوتیکها میکروبهای مفید و طبیعی مهبل را از میان برده و زمینه ابتلا به عفونتهای قارچی را افزایش میدهد.

۲۷) خانمهای که در دوران حاملگی، شیر دهی ویائسگی میباشند و همچنین خانمهایی که از قرصهای ضد بارداری استفاده میکنند از آنجایی که سطوح هورمونهای بدن آنها دستخوش تغییر میشود میبایست بیشتر بهداشت فردی خود را رعایت کنند .

* پاسخ به پرسش های شما در رابطه با عفونت های ادراری در زنان :

عفونت چه بخش هایی از مجاری ادراری را بیشتر درگیر می کند؟

- عفونت های ادراری را به دو گروه عفونت های سطحی و عفونت های عمقی تقسیم می کنند. عفونت های سطحی پوشش سطحی داخل سیستم ادراری یا مخاط را درگیر می کند و بیش از نود درصد عفونت های این دستگاه را شامل می شود. درحالی که عفونت های عمقی درگیری بافت های عمقی کلیه ها، پروستات و بیضه را باعث می شوند. در عفونت های عمقی، بیماران معمولاً تب شدید و حال عمومی بدی دارند.

- آیا شیوع عفونت های ادراری در زنان و مردان یکسان است؟
خیر. در سنین زیر سه ماهگی، عفونت های ادراری در پسرها بیشتر از دختران است، و پس از آن، شیوع عفونت در زنان سی تا پنجاه برابر مردان است. علت آن کوتاه و مستقیم بودن مجرای ادرار در زنان است که در نتیجة آن، میکروب ها به سادگی با عبور از مجرا به مثانه می رسند و عفونت سطحی ایجاد می کنند.

- بی توجهی به عفونت های ادراری چه پیامدهایی به دنبال دارد؟
جواب: اهمیت عفونت های ادراری در آن است که اگر دیر تشخیص داده شوند یا بد درمان شوند، عوارضی در بیمار ایجاد می کنند که در بعضی مواقع منجر به از کار افتادن کلیه ها می شوند، به طوری که تعداد زیادی از بیماران همودیالیزی ثانویه در نتیجة عفونت به این روز افتاده اند. البته عفونت های ادراری سطحی و بدون تب آسیب جدی به کلیه ها نمی رسانند، ولی عفونت های عمقی مخصوصاً به همراه بیماری های زمینه ای دیگر مانند سنگ، انسداد مادرزادی در مسیر ادراری، مثانه عصبی، و برگشت ادرار از مثانه به کلیه ها قادر به تخریب کلیه ها و نارسایی کامل آنها هستند.

- به طور کلی میکروارگانیسم ها چگونه وارد دستگاه ادراری می شوند؟
جواب: در نود درصد مواردِ عفونت های ادراری، میکروب ها از راه مستقیم و عبور از مجرای خروجی ادرار به مثانه می رسند و عامل آن میکروب های روده ای هستند که در ناحیة اطراف مجرا وجود دارند و ندرتاً ممکن است از مثانه به کلیه برسند و ایجاد عفونت عمقی کلیه (پیلونفریت) بکنند. در موارد دیگر، میکروارگانیسم ها از یک کانون عفونی به خون وارد می شوند، سپس به کلیه ها، پروستات یا بیضه ها می رسند و ایجاد عفونت می کنند. در موارد بسیار نادری، عفونت از طریق سیستم لنفاتیک منتقل می شود.

- عفونت های ادراری با چه علائمی همراه است؟
جواب: اصولاً علائم شامل دو دسته هستند: علائم ناشی از تحریک و التهاب سیستم ادراری که بر حسب محل عفونت متفاوت است، و علائم عمومی عفونت در بدن که شامل بی اشتهایی، تهوع، استفراغ و غیره است. در ضمن، علائم در کودکان و بزرگسالان متفاوت است؛ ولی علائم مشترکی در عفونت های ادراری وجود دارد که باید همة افراد به آن آگاه باشند، این علائم عبارت اند از:
۱٫ سوزش ادرار و تکرر ادرار که به علت تحریک مثانه در اثر عفونت و التهاب ایجاد می شود، همچنین تحمل کم مثانه که در کودکان و گاهی بزرگسالان ممکن است منجر به بی اختیاری ادراری شود.
۲٫ تغییر رنگ ادرار به صورت کدر یا خونی شدن ادرار که معمولاً بیماران را به وحشت می اندازد؛ درصورتی که عفونت سطحی و سادة مثانه نیز ممکن است در اثر التهاب مخاطی باعث پاره شدن مویرگ خونی شود و ادرار کاملاً قرمز و خونی بشود که با درمان عفونت بلافاصله بهبود می یابد.
۳٫ تب و لرز و تهوع و استفراغ که در عفونت های ادراری افراد زیر یک سال و همچنین عفونت های عمقی کلیه ها، پروستات و بیضه ها در افراد بزرگسال شایع است.
۴٫ کاهش و توقف رشد در کودکان. مادران در صورت وجود چنین علامتی باید برای بررسی عفونت ادراری به پزشک مراجعه کنند.
۵٫ درد پهلوها که در عفونت های عمقی کلیه ها بسیار شدید و همراه با تب و لرز و تهوع و استفراغ است.
۶٫ اشکال در ادرار کردن و احتباس ادراری که در عفونت های مثانه و پروستات و مجرا ممکن است دیده شود.

- با توجه به علائمی که به آنها اشاره کردید، اگر فردی دچار درد پهلو و ناحیة کمر شد، حتماً دچار بیماری کلیوی شده است؟
جواب: سؤال خوبی مطرح کردید، چون بیماران زیادی با درد پهلو، که در اثر سرما تشدید می شود، به ما مراجعه می کنند و نگران کلیه های خود هستند. در جامعه این طور جاافتاده که درد پهلو مساوی با درد کلیه هاست، درحالی که همین جا به عرض خوانندگان می رسانم که درد کلیوی به هر علتی، مثلاً عفونت، سنگ و تومور ایجاد شود، یک درد نسبتاً دائمی است و با تغییر حالت بدن، مثلاً نشستن، بلند شدن، راه رفتن، سرپا ایستادن و کارکردن، شدت آن عوض نمی شود و معمولاً چنین دردهایی کمتر منشأ اسپاسم عضلانی هستند. اکثر مردم به دلیل نداشتن اطلاعات کافی پزشکی فکر می کنند در هوای سرد دچار سرماخوردگی و عفونت می شوند؛ درحالی که ۲۵ درصد خون قلب وارد کلیه ها می شود و کلیه ها همیشه گرم هستند و سرمای محیط اطراف هیچ تأثیری روی کلیه ها که در عمق عضلات پهلو قرار دارند نمی گذارد.

- با توجه به اختلافات آناتومیک بدن زنان و مردان، در دو جنس علائم عفونت های ادراری چه تفاوت هایی با یکدیگر دارند؟
جواب: در زنان، دستگاه تناسلی رحم و تخمدان هاست که سیستمی مستقل و کاملاً مجزا از سیستم ادراری است، درصورتی که در مردان، سیستم ادراری ـ تناسلی یک مجموعة کاملاً مرتبط با هم است؛ به همین دلیل، علائم عفونت ادراری در زنان و مردان با هم تفاوت دارد. البته سوزش ادرار، تکرر ادرار، تحمل کم مثانه و ادرار خونی در هر دو جنس مشترک دیده می شود؛ درحالی که عفونت مجرای ادرار در مردان همراه با خروج ترشح چرکی از مجراست به علاوه میکروب از طریق مجرا ممکن است به پروستات و از آنجا به بیضه ها برسد و در این نواحی عفونت حاد ایجاد بکند.
از طرف دیگر، به علت کوتاه بودن طول مجرای زنان، امکان رسیدن میکروب از خارج به مثانه بسیار زیاد و به همین دلیل عفونت های ادراری در زنان ۳۰ تا ۵۰ برابر شایع تر از مردان است.

- واژه هایی مانند سیستیت و پیلونفریت در بحث عفونت های ادراری چه معنایی دارند؟
جواب: اگر عفونت در ناحیة کلیه باشد به آن (پیلونفریت) گفته می شود که از نوع حاد یا مزمن است.
اگر عفونت فقط در مثانه باشد به آن (سیستیت) می گویند که آن هم از نوع حاد یا مزمن است.
اگر عفونت در مجرای خروجی ادرار باشد به آن (اورتریت) می گویند و معمولاً در مردان دیده می شود.
به طورکلی برحسب محل عفونت، نوع آنتی بیوتیک تجویزی و دورة درمانی متفاوت است.

- چه عواملی افراد را مستعد ابتلا به عفونت های ادراری می کند؟
جواب: به طورکلی در هر فردی که به هر علتی ـ شیمی درمانی، بیماری قند، ایدز،… ـ سیستم ایمنی بدنش تضعیف شده باشد، عامل مساعد کننده ای برای رشد میکروب ها و ایجاد عفونت وجود دارد. از عوامل مؤثر دیگر در ایجاد عفونت ادراری عادات بد بهداشتی در زنان است، مثل وقتی که به دستشویی می روند و آب را با فشار به خود می گیرند و یا برای خشک کردن دستمال کاغذی را با فشار به بدن خود می کشند و باعث انتقال میکروب های این نواحی به داخل مجرای ادرار می شوند. از طرفی دیگر، هرگاه در دستگاه ادراری توقف و رکود در مسیر جریان ادرار به وجود بیاید شیوع عفونت بالا می رود؛ مثلاً تنگی مادرزادی محل اتصال کلیه به حالب، تنگی محل حالب به مثانه، برگشت ادرار مثانه به کلیه ها، وجود (دیورتیکول) در هر نقطه ای از سیستم ادراری، مثانه عصبی، تنگی مجرا و بودن جسم خارجی مثل سوند در سیستم ادراری. در این موارد معمولاً پس از قطع آنتی بیوتیک بلافاصله عفونت عود می کند.
یک گروه از سنگ ها به نام سنگ های عفونی هستند که در داخل آنها میکروب لانه می کند و آنتی بیوتیک قادر به از بین بردن آنها نیست و بلافاصله با قطع درمان، عفونت عود می کند. عامل دیگر فیستول ادراری است.
فیستول ادراری عبارت است از ارتباط سیستم ادراری با یک سیستم دیگر، مثلاً لولة گوارش با رحم و واژن در خانم ها. این مجرای فیستول محل عبور میکروب به داخل سیستم ادراری است که منجر به عفونت دائمی می شود. تنها راه درمان، برداشتن مجرای فیستول از طریق جراحی است.

- افتادگی مثانه در زنان عفونت ادراری ایجاد می کند؟
جواب: در نوع خفیف آن تأثیر چندانی ندارد، ولی در نوع شدید که باعث تخلیه نشدن کامل مثانه می شود، باقی ماندن ادرار شیوع عفونت را در زنان افزایش می دهد.

- عفونت ادراری موجب سقط جنین و یا آسیب به جنین در زنان باردار می شود؟
جواب: درصورتی که عفونت ادراری فعالیت کلیه ها را کم کند و اورة خون را بالا ببرد ممکن است منجر به سقط جنین شود؛ ولی به طورکلی عفونت کلیه (پیلونفریت) در دوران بارداری باعث کاهش وزن جنین می شود و طبعاً نوزادی که وزنش در موقع تولد از وزن استاندارد کمتر است در معرض خطر ابتلا به بیماری های مختلف قرار می گیرد. به همین خاطر ما، در زنان باردارِ دچار عفونت ادراری، پس از درمان کامل عفونت، پیشگیری از عفونت را به صورت مصرف دوز پایین آنتی بیوتیک، تا آخر زمان حاملگی ادامه می دهیم. درحالی که در عفونت های سطحی ادراری خانم های غیرباردار درمان کوتاه مدت سه تا پنج روزه و حتی تجویز یک دوز واحد کافی است. درحالی که بعضی همکاران غیرمتخصص برای چنین عفونت های ساده ای تعداد زیادی آنتی بیوتیک تزریقی برای بیمار تجویز می کنند که می تواند برای کلیه سم بوده و باعث تخریب و کاهش کار کلیه بشود.

- در درمان عفونت های ادراری، به چه نکاتی باید توجه کرد؟
جواب: در مورد درمان، هدف از بین بردن میکروب درون سیستم ادراری است که باید با آنتی بیوتیک مناسب و دورة درمان کافی صورت پذیرد ولی برای ریشه کن کردن و جلوگیری از عود عفونت در صورت وجود بیماری زمینه ای یا ناهنجاری های مادرزادی سیستم ادراری که باعث افزایش شیوع و عود عفونت می شود، باید پس از تشخیص این عوامل با درمان طبی یا جراحی اقدام به حذف و درمان بیماری های مساعدکننده و زمینه ساز عفونت کرد. طول درمان برحسب سن، جنس و محل عفونت در افراد متفاوت است.
در کودک سه ماهه، چون در یک سوم موارد، عفونت ادراری همراه با عفونت خونی است باید درمان کامل عفونت خونی، که شامل درمان تزریقی و بستری کردن نوزاد است، صورت بگیرد.
در کودک سه ماهه تا سه ساله معمولاً عفونت خونی همراه عفونت ادراری نادر است و دورة درمان ۱۰ تا ۱۴ روزه برای کنترل عفونت کافی است.
در کودک ۳ تا ۱۲ سال، اگر عفونت، سطحی و بدون تب باشد، درمان ۳ تا ۵ روزه کافی است و اگر عفونت عمقی و همراه تب و لرز باشد باید درمان دو هفته ای انجام شود.
در مورد زنان هم برحسب باردار بودن یا نبودن، درمان متفاوت است که قبلاً شرح آن داده شد.

- برای جلوگیری از آسیب های ناشی از عفونت های دستگاه ادراری چه توصیه ای دارید؟
جواب: کلیه از اعضای حیاتی بدن انسان است. کسانی که کلیه های خود را از دست می دهند و تحت درمان دیالیز قرار می گیرند در زندگی با مشکلات زیادی مواجه می شوند که نه تنها خود آنها بلکه خانواده و اطرافیان را نیز درگیر می کند. همان طور که اشاره شد عفونت ادراری در صورت عدم تشخیص به موقع و درمان کامل، قادر به تخریب کلیه ها می باشد. البته باز هم تأکید می کنم که عفونت های سطحی مثانه که شایع ترین حالت عفونت ادراری است هیچ اثر سوئی روی کلیه ها ندارد ولی توصیه می کنم با دیدن هر علامتی از عفونت ادراری به پزشک متخصص مراجعه کنید و با انجام آزمایش ادرار و حداکثر سونوگرافی، در صورت تشخیص عفونت یا سایر بیماری های کلیه، با درمان کامل از عارضه های بعدی جلوگیری کنید

* آشنایی با تعدادی از این بیماریها :

اغلب خانمها حداقل یک بار در طول عمر خود عفونت مهبل را تجربه می کنند . واژینیت یک بیماری بسیار شایع می باشد ولی نه همیشه به فرم بسیار جدی نمی باشد . علل و به تبع آن درمانهای متفاوتی برای این بیماری وجود دارد .

* واژینیت چیست ؟

واژینیت یک التهاب داخل مهبل ( vagina ) بوده که علائم آن شامل خارش – و سوزش مجرا است . یک مهبل طبیعی به طور دائم دارای ترشحاتی روشن و حتی کدر و دارای بوی خاص می باشد که خارش و سوزش ندارد . در مهبل طبیعی تعادلی از ارگانیسمهای متفاوت وجود دارد مثل باکتری ها و قارچها . هنگامیکه شخص دارای مهبل سالم می باشد این باکتریهای غیربیماریزا و جریان ترشحات طبیعی مهبل را در مقابل عفونتها محافظت می کنند ، اگر این محیط مناسب به هم بخورد یا باکتریهای بیماریزا وارد مهبل شوند ممکن است مهبل طبیعی به سمت عفونی شدن و التهاب پیش رود . هنگامیکه مهبل عفونی شود افزایش ترشحات غلیظ به همراه بوی نامطبوع و خارش و سوزش و تورم مشاهده می شود .

علل زیر می توانند محیط طبیعی دفاعی مهبل را تغییردهند :

۱ – آنتی بیوتیکها

۲ – تغییر در سطوح طبیعی هورمونهای بدن که در حاملگی ، شیردهی و یائسگی رخ می دهد .

۳ – شستشوی مهبل ، دئودورانتهای مهبل و صابونها

۴ – مواد اسپرم کش

۵ – نزدیکی جنسی

۶ – بیماریهای منتقله از طریق جنسی

۷ – تحریک

۸ – مواد خارجی مثل نوارهای بهداشتی

* علائم :

هر خانمی نمای خاصی از ترشح طبیعی مهبل برای خودش دارد و تغییر در آن بایستی شخص را متوجه واژینیت کند . ولی نبایستی شخصاً تشخیص واژینیت را بگذارید چون ممکن است علامتی از یک بیماری بسیار جدی و خطرناک مثل سوزاک باشد .

تستها و تشخیص : در هنگام معاینه پزشک شرح حال شما را بررسی می کند . سپس نیاز به معاینه مهبل و اندامهای تناسلی شما بوده و پس از آن از ترشحات مهبل شما نمونه جمع آوری کرده و جهت بررسی میکروسکوپی به آزمایشگاه می فرستند . به خاطر داشته باشید ۲ روز قبل از معاینه دوش واژن یا اسپری مهبل و هر درمان مهبلی بایستی قطع شده و هیچگونه دستکاری طی دو روز نبایستی انجام پذیرد .

* انواع واژینیت

سه نوع واژینیت خانمها را درگیر می کند :

۱ – قارچی : افزایش رشد قارجها در مهبل به علت تغییرات هورمونی یا قند خون بالا یا کاهش مقاومت در مقابل بیماری اتفاق می افتد که علائم آن شامل :

الف – سوزش و خارش حتی هنگام ادرار کردن یا مقاربت

ب – ترشحات سفید متراکم

ج – بوی خفیف

بوده و درمان آن شامل کرمها یا شیافهای مهبلی ضدقارج می باشد .

۲ – تریکوموناسی : تریکومونا نوعی انگل تک یاخته ای که از طریق مقاربت جنسی از شخصی به شخص دیگر منتقل می شود علائم آن شامل :

الف – خارش و سوزش و تورم شدید مهبل

ب – ترشحات کف آلود خاکستری یا زرد – سبز

ج – بوی نامطبوع ماهی

د – درد حین ادرار کردن یا مقاربت جنسی

بوده و برای درمان آن نیاز به تجویز آنتی بیوتیک خوراکی وجود دارد . اغلب بیماران با یک دوز دارو درمان می شوند . همسر شخص مبتلا هم بایستی درمان شود و تا درمان وی بایستی از مقاربت اجتناب شود چون باعث آلودگی مجدد می شود .

۳- باکتریایی : که باعث واژینوز باکتریایی می شوند که ناشی از رشد شدید باکتریها در مهبل می باشد که می تواند با علت ناشناخته باشد یا از طریق مقاربت جنسی انتقال یابد . علائم آن شامل :

۱ – خارش ، سوزش و تورم مهبل

۲ – ترشحات آبکی خاکستری

۳ – بوی نامطبوع ماهی

۴ – درد حین ادرار کردن یا مقاربت

درمان آن شامل آنتی بیوتیک خوراکی یا روشهای دیگر می باشد. همسر بیمار هم بایستی همزمان درمان شود . تا پایان درمان از مقاربت اجتناب شود .

* پیشگیری : بستگی به تغییر در عادات و پوشش و سبک زندگی دارد :

۱ – از صابونهای ملایم استفاده کنید و هنگام حمام کردن از تحریک مهبل اجتناب نمائید .

۲ – سطح خارجی مهبل را روزانه شستشو داده و خشک نمائید .

۳ – هنگام شستشو پس از اجابت مزاج سطح خارجی مهبل را از سمت جلو به طرف عقب شستشو نمائید تا میکروبهای مدفوع به سمت مهبل رانده نشوند .

۴ – از دوش مهبلی و اسپری مهبلی و مواد مانند آنها اجتناب نمائید .

۵ – در طی دوره قاعدگی مرتباً نوارهای بهداشتی خود را عوض نمائید .

۶ – هنگام استفاده از مواد یا سواپهای اسپرم کش دقت لازم را مبذول دارید تا عفونتی را به مهبل انتقال ندهید .

۷ – از لباس زیر مرطوب استفاده نکنید .

۸ – از لباسهای زیر غیرکتانی استفاده نکنید .

۹ – رعایت مسائل اخلاقی واجتناب از ارتباطهای نامشروع

۱۰- اگر چاق هستید وزن خود را کاهش دهید

۱۱ – خواب و استراحت کافی داشته باشید .

۱۲ – به اندازه کافی ورزش نموده و از استرسها پرهیز کنید .

* vaginitis candidal واژینیت‌ کاندیدیانی‌
واژینیت‌ کاندیدیانی‌ عبارت‌ است‌ از عفونت‌ یا التهاب‌ مهبل‌ به‌وسیله‌ قارچی‌ مخمری‌شکل‌ (معمولاً کاندیدا آلبیکنس‌ ).
علایم‌ شایع‌
شدت‌ علایم‌ بین‌ زنان‌ مختلف‌ و از زمانی‌ تا زمانی‌ دیگر در یک‌ زن‌ فرق‌ می‌کند.
ترشح‌ سفید و «شیری‌رنگ‌» از مهبل‌ (شبیه‌ تکه‌های‌ پنیر). بوی‌ آن‌ ممکن‌ است‌ نامطبوع‌ باشد ولی‌ چرکین‌ نیست‌.
تورم‌، قرمزی‌، حساسیت‌ به‌ لمس‌ و خارش‌ لب‌های‌ مهبل‌ و پوست‌ اطراف‌ آن‌
سوزش‌ در هنگام‌ ادرار کردن‌
تغییر رنگ‌ مهبل‌ از صورتی‌ کم‌رنگ‌ به‌ قرمز
درد در حین‌ مقاربت‌ جنسی‌ (دیس‌پارونی‌)
علل‌
قارچ‌ کاندیدا به‌ تعداد کم‌ در مهبل‌، مقعد و دهان‌ سالم‌ زندگی‌ می‌کند. وقتی‌ تعادل‌ هورمونی‌ و pH مهبل‌ مختل‌ شود، ارگانیسم‌ها تکثیر یافته‌، باعث‌ ایجاد عفونت‌ می‌گردند. واژینیت‌ تمایل‌ دارد که‌ قبل‌ از دوره‌های‌ قاعدگی‌ ظاهر شود و با شروع‌ دوره‌ها فروکش‌ می‌کند.
عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر
بارداری‌
دیابت‌ شیرین‌
درمان‌ با آنتی‌بیوتیک‌
قرص‌ ضد بارداری‌ خوراکی‌ (احتمالاً)
مصرف‌ کربوهیدرات‌ فراوان‌ به‌ویژه‌ شکر و الکل‌
آب‌ و هوای‌ داغ‌ و یا لباس‌های‌ بدون‌ تهویه‌ که‌ رطوبت‌، گرمی‌، تاریکی‌ و رشد قارچ‌ را افزایش‌ می‌دهند.
سرکوب‌ ایمنی‌ ناشی‌ از داروها یا بیماری‌
پیشگیری‌
ناحیه‌ تناسلی‌ را تمیز نگه‌ دارید.
از صابون‌ ساده‌ بدون‌ بو استفاده‌ کنید.
از زیرشلواری‌های‌ نخی‌ یا جوراب‌ شلواری‌های‌ دارای‌ فاق‌ نخی‌ استفاده‌ کنید.
با لباس‌ مرطوب‌ به‌ویژه‌ حوله‌ حمام‌ مرطوب‌ ننشینید.
از دوش‌ مهبل‌، خوشبوکننده‌ مهبل‌، خوشبوکننده‌ حمام‌ و کاغذ توالت‌ رنگی‌ یا معطر پرهیز کنید.
مصرف‌ شیرینی‌ را محدود کنید.
بعد از ادرار کردن‌ یا اجابت‌ مزاج‌، با خشک‌ کردن‌ یا شستن‌ از جلو تا عقب‌ (مهبل‌ تا مقعد) خود را پاک‌ کنید.
اگر چاق‌ هستید، وزن‌ خود را کم‌ کنید.
اگر دیابت‌ دارید، به‌ برنامه‌ درمانی‌ خود کاملاً پایبند باشید.
مگر در صورت‌ تجویز از طرف‌ پزشک‌، از مصرف‌ آنتی‌بیوتیک‌ها پرهیز کنید.
عواقب‌ مورد انتظار
معمولاً پس‌ از ۲-۱ هفته‌ درمان‌ (گاهی‌ کمتر) علاج‌ می‌گردد.
عوارض‌ احتمالی‌
عفونت‌های‌ باکتریایی‌ ثانویه‌ مهبل‌ و سایر اعضای‌ لگن‌
در برخی‌ موارد، واژینیت‌ مزمن‌ می‌شود.
درمان‌

اصول‌ کلی‌
آزمون‌های‌ تشخیصی‌ می‌توانند شامل‌ بررسی‌های‌ آزمایشگاهی‌ ترشحات‌ مهبل‌، پاپ‌اسمیر و معاینه‌ لگن‌ باشند.
دارودرمانی‌ متوجه‌ ارگانیسم‌ خاص‌ خواهد بود. ممکن‌ است‌ درمان‌ برای‌ همسر شما نیز توصیه‌ گردد. تا زمان‌ مشخص‌ شدن‌ علت‌ اختصاصی‌ بهتر است‌ برای‌ این‌ اختلال‌ مراقبت‌ توسط‌ خود شخص‌ انجام‌ نگیرد.
از دوش‌ مهبل‌ استفاده‌ نکنید مگر برای‌ شما تجویز شده‌ باشد.
اگر ادرار کردن‌ باعث‌ سوزش‌ می‌شود، از طریق‌ یک‌ دستگاه‌ لوله‌ای‌ مثل‌ رول‌ کاغذ توالت‌ یا فنجان‌ پلاستیکی‌ بدون‌ ته‌ ادرار کنید یا در هنگام‌ ادرار کردن‌ یک‌ فنجان‌ آب‌ گرم‌ روی‌ ناحیه‌ تناسلی‌ بریزید.
داروها
ممکن‌ است‌ داروهای‌ ضد قارچ‌ چه‌ از نوع‌ خوراکی‌ (به‌ ندرت‌) و چه‌ از نوع‌ کرم‌ یا شیاف‌ مهبل‌ (معمولاً) تجویز شوند. کرم‌ یا شیاف‌ را در یخچال‌ نگه‌ دارید. بعد از درمان‌ می‌توانید مقداری‌ داروی‌ اضافی‌ نگه‌ دارید تا بتوانید در صورت‌ عود عفونت‌، درمان‌ را فوراً شروع‌ کنید. از دستورالعمل‌ها به‌ دقت‌ پیروی‌ کنید.
فعالیت‌
از فعالیت‌ بیش‌ از حد، گرما و تعریق‌ بیش‌ از حد پرهیز کنید. تا زمان‌ رفع‌ علایم‌، روابط‌ جنسی‌ را به‌ تأخیر بیندازید.
رژیم‌ غذایی‌
مصرف‌ ماست‌، کره‌ یا خامه‌ ترش‌ را افزایش‌ دهید. از مصرف‌ شکر بکاهید.
در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید
اگر خود یا عضوی‌ از خانواده‌تان‌ علایم‌ واژینیت‌ کاندیدیایی‌ را داشته‌ باشد.
اگر علی‌رغم‌ درمان‌، علایم‌ بدتر شوند یا بیش‌ از یک‌ هفته‌ باقی‌ بمانند.
اگر خونریزی‌ یا تورم‌ غیرطبیعی‌ مهبل‌ ایجاد گردد.
اگر پس‌ از درمان‌ علایم‌ عود کنند

* سوزاک

سوزاک‌ عبارت‌ است‌ از یک‌ بیماری‌ عفونی‌ در دستگاه‌ تناسلی‌ که‌ از راه‌ آمیزشی‌ منتقل‌ می‌شود. در مردان‌، این‌ عفونت‌ در پیشابراه‌ رخ‌ می‌دهد، در زنان‌، در پیشابراه‌ (مجرایی‌ که‌ ادرار را از مثانه‌ به‌ بیرون‌ هدایت‌ می‌کند) و نیز دستگاه‌ تولید مثل‌، و در هر دو جنس‌ ممکن‌ است‌ راست‌روده‌، گلو، مفاصل‌، یا چشم‌ها نیز درگیر شوند. این‌ عفونت‌ در تمام‌ سنین‌ رخ‌ دهد (حتی‌ کودکان‌ کم‌ سن‌ و سن‌ سال‌ که‌ مورد تجاوز قرار می‌گیرند). حداکثر شیوع‌ این‌ عفونت‌ بین‌ ۳۰-۲۰ سالگی‌ است‌. دوره‌ کمون‌ بیماری‌ (از زمان‌ ورود میکرب‌ تا بروز علایم‌) ۱۰-۲ روز است‌.
علایم‌ شایع‌
زنان‌ معمولاً علایم‌ کمی‌ دارند یا اصلاً علامتی‌ ندارند. اما علایم‌ در مردان‌ معمولاً برجسته‌تر هستند.
سوزش‌ به‌ هنگام‌ ادرار
ترشحات‌ ضخیم‌ به‌ رنگ‌ سبز ـ زرد از آلت‌ تناسلی‌ مردان‌ یا مجرای‌ تناسلی‌ زنان‌
تب‌ خفیف‌ یا بدون‌ تب‌
گاهی‌ درد به‌ هنگام‌ مقاربت‌
درد مفاصل‌
بثورات‌، خصوصاً روی‌ کف‌ دست‌
گاهی‌ گلو درد خفیف‌
علل‌
عفونت‌ ناشی‌ از باکتری‌های‌ گنوکک‌ که‌ در بافت‌ نرم‌ و مرطوب‌ به‌ خوبی‌ رشد می‌کنند. باکتری‌ها معمولاً از راه‌ آمیزشی‌ انتقال‌ می‌یابند، اما در بعضی‌ از موارد منشأ عفونت‌ مشخص‌ نیست‌. در صورت‌ مقاربت‌های‌ غیرطبیعی‌، ممکن‌ است‌ راست‌روده‌ یا دهان‌ نیز دچار عفونت‌ شوند.
عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر
داشتن‌ شرکای‌ جنسی‌ متعدد
خودفروشی‌
سوءاستفاده‌ جنسی‌ از کودکان‌
عبور نوزاد از کانال‌ زایمانی‌ مادری‌ که‌ دچار عفونت‌ است‌.
پیشگیری‌
از بی‌بند و باری‌ جنسی‌ خودداری‌ کنید.
از کاندوم‌ استفاده‌ کنید.
موارد این‌ عفونت‌ باید گزارش‌ شود تا از گسترش‌ آن‌ جلوگیری‌ شود. این‌ عفونت‌ گاهی‌ همزمان‌ با سیفلیس‌ و عفونت‌ کلامیدیایی‌ رخ‌ می‌دهد. توجه‌ داشته‌ باشید که‌ همکاری‌ مناسب‌ اهمیت‌ زیادی‌ دارد و مطمئن‌ باشید که‌ هویت‌ محرمانه‌ خواهد ماند.
عواقب‌ مورد انتظار
با درمان‌ معمولاً در ۲-۱ هفته‌ خوب‌ می‌شود.
عوارض‌ احتمالی‌
عفونت‌ گنوککی‌ چشم‌. این‌ عفونت‌ می‌تواند باعث‌ نابینایی‌ در کودکان‌ شود.
مسمومیت‌ خون‌ (سپتی‌ سمی‌ گنوککی‌)
آرتریت‌ عفونی‌ (عفونت‌ مفصل‌)
بیماری‌ التهابی‌ لگن‌ (منظور عفونت‌ احشای‌ تناسلی‌ در زنان‌)
آندوکاردیت‌
در صورت‌ عدم‌ درمان‌، گاهی‌ در مردان‌ ناتوانی‌ جنسی‌ رخ‌ می‌دهد.
ناباروری‌ در زنان‌
درمان‌

اصول‌ کلی‌
آزمایش‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ عبارت‌ باشند از: آزمایش‌ خون‌، کشت‌ ترشحات‌ یا خون‌، و تجزیه‌ و تحلیل‌ میکروسکپی‌ ترشحات‌ دستگاه‌ تناسلی‌، راست‌ روده‌، یا گلو
درمان‌ با آنتی‌بیوتیک‌ است‌. در کشت‌های‌ بعدی‌ بهبودی‌ تأیید خواهد شد.
بیماران‌ حتماً باید از نظر سایر بیماری‌های‌ آمیزشی‌ مورد آزمایش‌ قرار گیرند.
به‌ هنگام‌ درمان‌ از ملحفه‌ و روانداز مجزا یا در صورت‌ لزوم‌، از قاشق‌ و چنگال‌ مجزا استفاده‌ شود.
دستان‌ خود را مرتباً بشویید، خصوصاً پس‌ از ادرار و اجابت‌ مزاج‌
به‌ چشمان‌ خود دست‌ نزنید.
داروها
آنتی‌بیوتیک‌ها برای‌ مبارزه‌ با عفونت‌
برای‌ تخفیف‌ ناراحتی‌ و درد می‌توان‌ از استامینوفن‌ یا آسپیرین‌ استفاده‌ کرد اما این‌ داروها جای‌ آنتی‌بیوتیک‌ را نمی‌گیرند. درمان‌های‌ خانگی‌ یا سنتی‌ نیز تأثیری‌ ندارند.
فعالیت‌
محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد، تنها باید از مقاربت‌ تا زمانی‌ که‌ در کشت‌ مشخص‌ شود که‌ عفونت‌ معالجه‌ شده‌ است‌ خودداری‌ شود. توجه‌ داشته‌ باشید که‌ گاهی‌ ممکن‌ است‌ درمان‌ با شکست‌ مواجه‌ شود یا مقاومت‌ به‌ آنتی‌بیوتیک‌ها به‌ وجود آید.
رژیم‌ غذایی‌
رژیم‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود.
در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید
اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده تان‌ علایم‌ سوزاک‌ را دارید.
اگر قبل‌ از درمان‌ یا به‌ هنگام‌ درمان‌، مشکلاتی‌ چون‌ تب‌ و لرز، درد شکمی‌، زخ‌ در ناحیه‌ تناسلی‌ یا درد مفاصل‌ به‌ وجود آیند.
اگر دچار علایم‌ جدید و غیرقابل توجیه شده اید‌. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 15:43  توسط HTH  | 

* ویتامین A:

بافت های محافظ پوست را تقویت کرده و به آنها استحکام می بخشد و از بروز جوش ها جلوگیری می کند.
    *میزان توصیه شده برای مقابله با جوش: IU د۱۰۰۰۰ (واحد بین المللی) تولید چربی در غدد چربی را کاهش می دهد.
    *ماده هایی ضروری و لازم برای ترمیم و احیای بافت ها که پوست نیز از آنها ساخته شده است.
    *آنتی اکسیدانی قوی که رادیکال های آزاد و سمومی را که باعث ایجاد چین و چروک در پوست شما می شوند را از بدن شما پاک کرده و شست وشو می دهد.

* ویتامین B
    *به ترمیم و احیای رنگ پوست شما کمک می کند. همچنین در تسکین استرس و نگرانی مفید می باشد.
    *با جوش ها مقابله می کند.
    *برای سلامت پوست شما ضروری و لازم می باشد چون باعث افزایش جریان خون و متابولیسم بدن شما می شود و در فعال نمودن سیستم ایمنی و افزایش تولید گلبول های سفید بسیار اهمیت دارد.

* ویتامین C:

به عنوان یک آنتی اکسیدان عمل می کند و در درمان و شفای زخم ها و جراحت ها لازم و ضروری می باشد. زیرا میزان کولاژن را در پوست شما تثبیت کرده و به حالت موازنه در می آورد.
    *برای حفظ ظاهر شما لازم است چون به شما طراوت و شادابی می دهد.
    *اگر برای مشکل موضعی بر روی پوست به کار برده شود می تواند چین و چروک ها و خطوط ریزی که بر روی پوست به وجود آمده اند را کم کند. ممکن است که شدت آفتاب سوختگی ها را نیز بکاهد.

 * ویتامین E:

یک آنتی اکسیدان دیگر که ممکن است تاثیرات ضد التهابی نیز بر روی پوست شما داشته باشد. وقتی به طور موضعی استفاده شود خاصیت مرطوب کنندگی و آبرسانی از خود نشان می دهد و به پوست نرمی و لطافت داده و همچنین در برابر تشعشات مضر خورشید نیز از پوست محافظت می کند.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 15:36  توسط HTH  | 

****استمنا یا اونانیسم یا ماستور باسیون یا خود ارضایی :

استمنا یا اونانیسم یا ماستور باسیون یا خود ارضایی یا به اصطلاح عوام جلق عبارت است از سکس با خود تا سر حد ارضاء شدن که بیشتر توام با خیال بافی صورت می گیرد . خود ارضایی در قبل از ازدواج یک امر طبیعی و بدلیل کمبود رابطه جنسی میباشد و در نزد هر دو جنس شایع است . نوجوان و جوان مدتی بعد از بلوغ کم کم تحت فشار جسمی قرار خواهد گرفت و حتی در صورت عدم اقدام به این مورد در هنگام خواب  تخلیه و ارگاسم صورت خواهد گرفت . لازم به ذکر است زمان اولین خود ارضایی در افراد مختلف گوناگون است و حتی خود ارضایی در کودک ۲ ساله نیز گزارش شده است . انسان تنها موجودی نیست که خود ارضایی می کند، و  در میمونها نیز این مورد مشاهده شده است .

بقیه در ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 15:30  توسط HTH  | 

 

HIV چيست ؟

 

 HIV مخفف ""Human Immunodeficiency Virus  به معني "ويروس نقص ايمني انسان" مي‌باشد.  ويروس ، يك ذره زنده خيلي كوچك است كه مي‌تواند تكثير و پخش شود اما براي زندگي نياز به موجود زندة ديگري دارد. وقتي ويروس، سلولي را آلوده كند شروع به تكثير در داخل آن سلول مي‌كند كه در نهايت منجر به آسيب آن سلول مي‌شود. 

انسان مي‌تواند توسط فرد ديگري كه به HIV مبتلا است آلوده شود و او نيز مي‌تواند بقيه افراد را آلوده كند و بر اين اساس HIV منتشر مي‌شود.

به فردي كه به HIV آلوده است HIV)  +HIV مثبت)  اطلاق مي‌شود.

(سيستم ايمني، گروهي ازسلولها و ارگانها هستند كه بدن را در برابر ويروسها و عفونتها محفاظت مي‌كنند.)

 

 

 

چرا HIV خطرناك است ؟

 

اگر سيستم ايمني بدن به ويروسها حمله مي‌كند و آنها را مي‌كشد پس مشكل چيست ؟

ويروسهاي مختلف به سلولها و بافتهای مختلفي از بدن حمله مي‌كنند. برخي ويروسها به پوست، برخي به دستگاه تنفسی و … حمله مي‌كنند. چيزي كه HIV را اين چنين خطرناك كرده اين است كه HIV به خود سيستم ايمني حمله مي‌كند. سيستم ايمني، گروهي ازسلولها هستند كه بدن را در برابر انواع عفونتها محفاظت مي‌كند و بدون آنها٬ توانايي بدن براي مبارزه با نواع عفونتها تضعيف مي‌شود. لذا وقتی ويروس HIV وارد بدن فردی شود به تدريج قدرت دفاعی بدن وی ضعيف می شود و اين فرد در برابر انواع بيماريها و عفونتها حتی آنهايی که در حالت عادی بيماريزا نيستند آسيب پذير میگردد.

اين روند قابل رؤيت نيست و راهي وجود ندارد تا با نگاه كردن به افراد بگوئيم كه آيا به HIV مبتلا هستند يا خير٬  ولي آزمايش خون مي‌تواند پس از چند ماه از اولين تماس، ويروس را در خون آشكار كند.

افراد آلوده به HIV ممكن است سالها كاملاً سالم بمانند و حتي خودشان ندانند كه آلوده هستند.

 

 

 

 

ايدز چيست ؟
 ايدز (AIDS) مخفف Acquired Immune Deficiency Syndrome به معني سندرم نقص ايمني اكتسابي مي‌باشد.

وقتی سيستم ايمني آسيب ببيند، نه تنها در برابر ويروس HIV (كه در آغاز به آن صدمه زده) بلكه به نسبت به بقيه عفونتها هم آسيب پذير مي‌شود و ديگر قادر به كشتن ميکربها و ويروسهايي كه قبلاً برايش مشكلي ايجاد نمي‌كردند نيست و لذا با گذشت زمان، افراد آلوده به HIV بيشتر و بيشتر بيمار مي‌شوند و معمولاً سالها پس از آلودگي به يكي از بيماريهاي خاص٬ شديداً مبتلا مي‌شوند و در اين زمان گفته مي‌شود كه آنها به ايدز مبتلا شده‌اند. بنابراين  زماني كه فرد آلوده به ويروس HIV براي اولين بار به يك بيماري جدي مبتلا شود و يا وقتي كه تعداد سلولهاي ايمني باقيمانده در بدن او از حد معيني كمتر شود، مبتلا به بيماری ايدز در نظر گرفته می شود.

 

ايدز يك مرحله كاملاً جدي است كه بدن، دفاع بسيار كمي در برابر انواع عفونتها دارد. در واقع هر فرد آلوده به ويروس HIV ، الزاما مبتلا به ايدز نمی باشد اما در طول مدت آلودگی خود، می تواند ديگران را آلوده کند.

 

 

 

 

 

چه مدت طول مي‌كشد تا HIV به ايدز تبديل شود؟

بدون درمان دارويي، بطور متوسط طي 10 سال آلودگی به ويروس HIV به سمت ايدز پيش مي‌رود که البته اين مدت 10 سال براي فردي است كه تغذيه مناسبی دارد. اما فردي كه در منقطه فقيرنشين است  و بخوبي تغذيه نمي‌شود ممكن است بسيار سريعتر به سمت ايدز و نهايتاً مرگ پيش برود.

درمان دارويی ضد ويروس مي‌تواند مدت زمان بين آلودگي با HIV و شروع ايدز را طولاني تر كند. داروهاي جديدي بوليد شده‌اند که با مصرف آنها، فرد آلوده به HIV  مي‌تواند مدت زمان طولاني قبل از ايجاد ايدز زندگي كند. اما اين دارو‌ها بسيار گران و کمياب بوده و در بسياري از كشورهاي فقير در دسترس نیست و آلوده شدگان در این کشورها٬ سریعتر به سمت مرگ پيش مي‌روند.

 

 

 

 

 

 

HIV    >> چگونه منتقل مي‌شود؟  <<    

 

HIV در خون و ترشحات جنسي فرد مبتلا  و نيز شير پستان زن آلوده، يافت مي‌شود.

HIV‌ هنگامي منتقل مي‌شود كه مقدار كافي از اين ترشحات به بدن فردي برسد

 

 

راههاي مختلفي كه فرد مي‌تواند به HIV مبتلا گردد عبارتند از:

 

 

1 -  رابطه جنسي بدون محافظت با فرد آلوده

 

رابطه جنسي بدون كاندوم خطرناك است چراکه ويروسي كه در ترشحات جنسي فرد آلوده وجود دارد مي‌تواند بطور مستقيم به بدن شريك جنسي‌اش منتقل گردد. اين موضوع در مورد تماس مقعدی ((anal sex هم صادق است.

(Oral sex)تماس جنسی دهانیخطر كمتري دارند ولي اگر يك شريك جنسي خونريزي لثه يا زخم باز هر چند كوچك در دهانش داشته باشد و كاندوم استفاده نشود HIV مي‌تواند منتقل شود

 

 

 

 

2 – تماس با خون فرد آلوده

اگر خون به ميزان كافي از فرد آلوده به بدن فرد غير آلوده وارد شود مي‌تواند ويروس را به او منتقل كند.

 

 

 

3- سرايت از مادر حامله آلوده به جنين در داخل رحم و يا از شیرمادر آلوده به كودك
ويروس HIV از مادر آلوده به كودك ممكن است در دوران حاملگی، هنگام وضع حمل يا كمی بعد از زايمان انتقال يابد.

HIV مي‌تواند در شير پستان زن آلوده وجود داشته باشد و به نوزادش منتقل شود اما با وجود داروهاي خاص٬ شانس اين انتقال بسيار كاهش مي‌يابد هر چند در بسياري از كشورهاي در حال پيشرفت و فقير، چنين داروهايي در دسترس نيست.

 

 

 

 

4 – استفاده از محصولات خوني آلوده

در گذشته بسياري از افراد از طريق انتقال خون و فرآورده‌هاي خوني آلوده٬ به HIV مبتلا مي‌شدند در حال حاضر در اكثر نقاط جهان خونهاي اهدايي، آزمايش مي‌شوند و خطري در اين زمينه وجود ندارد.

 

 

 

 

5 – داروهاي تزريقي

 

افرادي كه بصورت غير قانوني داروي تزريقي استفاده مي‌كنند نيز نسبت به عفونت HIV آسيب پذير هستند  (مثل معتادان تزريقي، كه بصورت مخفيانه و غير قانوني عمل كرده و معمولاً سرنگي براي تزريق در دسترس ندارند و از سرنگ مشترك استفاده مي‌كنند.)

 

 

 

 

 

افسانة ها وپندارهای غلط درباره HIV :

 

در اقسا نقاط جهان افسانه‌هاي گوناگوني دربارة HIV و ايدز وجود دارد كه تعدادي از آنها در ذيل آورده شده‌اند.

 

« داشتن رابطه جنسي با دختر باكره مي‌تواند HIV را شفا دهد!»

اين افسانه در بخشهايي از آفريقا متداول است و كاملاً غلط است اين اسطوره سبب تجاوز به بسياري از دختران جوان و كودكان توسط مردان HIV مثبت شده است كه اغلب آنها را هم آلوده ساخته است.

تجاوز هيچ بيماري را درمان نمي‌كند و اين مسئله يك جنايت جدي در سراسر جهان است.

 

« HIV مختص مردان همجنس باز، سياهپوستان، افراد جوان و … است ! »

اين افسانه هم غلط است ، اغلب كساني كه به HIV آلوده شوند حتي تصور اينكه ممكن است آنها آلوده شوند را هم نداشتند.  كه البته اشتباه فكر مي‌كردند.

 

« HIV مي‌تواند از طريق لاتكس كاندوم عبور كند ….»

…. برخي تصور مي‌كنند كه چون ويروس بسيار كوچك است مي‌تواند از طريق سوراخهاي موجود در لاتكس استفاده شده در كاندوم عبور كند لازم به ذكر است اين تصور اشتباه مي‌باشد. لاتكس موجود در كاندوم، HIV را مسدود مي‌كند همانطور كه اسپرم را مسدود مي‌نمايد و مانع از حاملگي مي‌شود.

 

 

 

 

رابطه جنسي ايمن (safe sex) يعني چه ؟
رابطه جنسي ايمن اشاره به فعاليت جنسي دارد كه سبب انتقال خون يا ترشحات جنسي از يك شريك جنسي به طرف مقابل  نشود. اگر 2 نفر رابطه جنسي ايمن داشته باشند حتي اگر يكي از آنها آلوده باشد، احتمال اينكه فرد ديگر مبتلا شود وجود ندارد از نمونه‌هاي رابطه جنسي ايمن مثلاً :

1- نداشتن رابطه جنسي كه اصطلاحاً پرهيز جنسي (abstinence) ناميده مي‌شود

2- پرهيز جنسي تا زمان ازدواج  و پايبند باقی ماندن نسبت به همسر٬ پس از ازدواج . (كه البته اين روش خوبي براي اجتناب از آلودگي با HIV است به شرطی که همسر آنها هم وفادرا باشند و آنها را آلوده نكند.)

 

 

 

 
رابطه جنسي ايمن‌تر  (safer sex) يعني چه ؟
رابطه جنسي ايمن‌تر به فعاليتهاي جنسي اطلاق مي‌شود كه ريسك كمي از عفونت با HIV‌ دارند.

رابطه جنسي ايمن‌تر اغلب به معناي استفاده از كاندوم حين رابطه جنسي است.

وقتي كاندوم بطور صحيح استفاده شود بعنوان سد فيزيكي عمل مي‌كند و از انتقال ترشحات آلوده به جريان خون فرد ديگر جلوگيري مي‌‌كند.

 

 

 

آيا بوسيدن خطرناك است ؟
بوسيدن گونهٴ فرد مقابل٬ كه بعنوان بوسيدن متداول اجتماعي شناخته مي‌شود هيچ خطري براي انتقال HIV ندارد. بوسة عميق يا همان بوسه با دهان باز (French kiss) ريسك بسيار پائين در انتقال HIV دارد بخاطر اينكه HIV در بزاق وجود دارد ولي در ميزان كم به تنهائي منجر به عفونت HIV نمي‌شود.

 

 

 آيا چيزي مي‌تواند HIV ايجاد كند ؟

 

خير؛ HIV خلق نمیشود. بعنوان مثال٬ رابطه جنسي بدون محافظ تنها در صورتي خطرناكست كه يك شريك جنسي با ويروس آلوده باشد. اگر شريك جنسي شما HIV منفي است هر نوع رابطه و فعاليت جنسي بين شما نمي‌تواند سبب آلودگي شما به HIV گردد، بعنوان مثال داشتن رابطه تماس مقعدی  (anal sex) نمي‌تواند HIV خلق كند و يا بعنوان مثال شما بوسيلة masturbation (استمنا) به HIV آلوده نخواهيد شد.

 خطر در تماس های جنسی بيشتر درعدم شناخت کافی سوابق خونی شريک جنسی شماست. در هر صورت برای اطمينان از کاندوم استفاده کنيد. مگر تا زمانی که مطمئن باشيد که هيچ کدام از شما شريک جنسی ديگری ندارد و قبلاً آلوده به ويروس نشده است.

 

 

 

 

 

 

 

علائم بيماری چگونه ظاهر می شود؟

 

با کاهش قدرت سيستم دفاعی٬ به مرور زمان بدن آمادهٴ ابتلا به عفونتها و سرطانهايی می شود که به طور معمول در مردم عادی ديده نمی شوند ، اين بيماريها بصورت بيماريهاي ريوی ، اسهالهاي شديد و مزمن ،‌ تبهای طولانی ، کاهش وزن ،‌ اختلالات شخصيتی ،‌ بيماريهاي مغزی و پوستی خود را نشان مي دهند که درنهايت منجر به مرگ فرد مبتلا خواهد شد.
 

علائم آلودگی با HIV بسیار پیچیده است و دارای مراحل چندی است كه الزاماً همه آنها در افراد آلوده مشاهده نمی شود.
این مراحل عبارتند از: ‪
 

 

مرحله عفونت اوليه HIV : (مرحله اول)

اين مرحله چند هفته طول مي‌كشد و معمولاً با يك حالت شبيه سرماخوردگي كه بلافاصله بعد از عفونت رخ مي‌هد همراه است اين حالت شبيه سرماخوردگي گاهي اوقات تحت عنوان حالت seroconversion  ياد مي‌شود. (علائمی نظیر تب، گلودرد، بزرگی غدد لنفاوی، درد مفاصل و عضلات ، سر درد، ضعف و بی حالی، بی اشتهایی ، تهوع و استفراغ، كاهش وزن، اسهال و گاهی دانه های جلدی و یا تظاهرات عصبی)

در حدود 20% موارد علائم به گونه‌اي است كه فرد به پزشك مراجعه مي‌كند ولي معمولاً تشخيص داده نمي‌شود و حتي اگر تست HIV آنتي بادي در اين موقع انجام شود ممكن است هنوز مثبت نباشد.

طي اين مرحله مقدار زيادي HIV در خون محيطي فرد وجود دارد و سيستم ايمني با توليد پادتن ها (آنتي بادي ها)، و لنفوسيتهاي سلول كش (لنفوسیتهای سيتوتوكسيك) شروع به پاسخ در برابر ويروس مي‌كنند.

از هنگام ورود ویروس ایدز تا مثبت شدن نتیجه آزمایشگاهی كه نشانگر آلودگی فرد است حدود 2 تا 12 هفته و گاهی تا 6 ماه طول می كشد.

 

درصد فراوانی علایم اصلی مرحله حاد آلودگی اولیه با HIV در جدول زیر آورده شده است:

 
 فراوانی
 نشانه
 
80%
 تب
 
51%
 دانه های پوستی (راش)
 
37%
 زخمهای دهان
 
54%
 درد مفاصل
 
44%
 التهاب گلو (فارنژیت)
 
54%
 بی اشتهایی
 
32%
 کاهش وزن بیشتر از 2.5 کیلوگرم
 
68%
 کسالت و بی حالی
 
49%
 دردهای عضلانی
 
46%
 تب و راش پوستی
 

 
 

 

 

تنها راه مطمئن جهت تعيين آلودگي با HIV انجام تست آنتي بادي HIV مي‌باشد و از روي علائم باليني نمي‌توان آلودگي با HV را تعيين كرد.

 

 

مرحله بدون علامت باليني (مرحله دوم)

اين مرحله بطور متوسط 10 سال طول مي‌كشد و همانطور كه از نام اين مرحله پيدا است، خالي از هر علامتي است هرچند ممكن است غدد متورم لنفاوي هم وجود داشته باشند (لنفادنوپاتي). سطح HIV در خون محيطي به سطح بسيار پائيني كاهش مي‌يابد ولي بیماری همچنان مسري است و آنتي بادي HIV در خون قابل ارزيابي است.

تحقيقات اخير نشان داده است كه HIV طي اين مرحله غير فعال نيست و در غدد لنفاوي بسيار فعال است. تعداد زيادي از سلولهاي T- helper آلوده شده و مي‌ميرند و ويروس فراواني توليد مي‌شود.

تست آزمايشگاهي جديدي وجود دارد كه مقدار ناچيز HIV كه از غدد لنفاوي آزاد مي‌شود را اندازه مي‌گيرد اين تست HIV-RNA را اندازه مي‌گيرد (RNA ماده ژنتيكي HIV مي‌باشد) این تست را تست بارگيري ويروس (viral load test) مي‌گويند که نقش بسيار مهمي در درمان آلودگی با HIV دارد.

 

 

 

 

مرحله علامتدار عفونت HIV (مرحله سوم)

با گذشت زمان، سيستم ايمني توان خود را از دست مي‌هد كه به 3 دليل عمده زير است.

1 – بافتها و غدد لنفاوي بدليل سالها فعاليت، آسيب مي‌بينند 

2 –  و HIV جهش پيدا مي‌كند و آلوده كنندگي‌اش تشديد مي‌شود بعبارت ديگر براي تخريب سلولهاي  ،T- helper قويتر و متنوعتر ميشود

3 – بدن توانايي جايگزيني سلولهاي T – helper از دست رفته را ندارد.

با ايجاد نقص در سيستم ايمني، علائم بوجود مي‌آيند که در آغاز بسياري از علائم خفيف هستند. ولي با تحليل سيستم ايمني، علائم تشديد مي‌شوند.

 

 

 

پيشروي از HIV تا AIDS

با آسيب بيشتر سيستم ايمني، بيماري به سمت بدتر شدن پيش مي‌رود تا اينكه تشخيص ايدز مطرح شود. در حال حاضر در انگلستان تشخيص ايدز وقتي تأييد مي‌شود كه فرد HIV مثبت تعداد خاصي از عفونتهاي فرصت طلب يا سرطانها را بروز مي‌دهد اگر چه فرد HIV مثبت مي‌تواند بشدت بيمار باشد ولي تشخيص ايدز نداشته باشد.

 

 

 

 

 

 

 

 

آيا درماني وجود دارد؟
متاسفانه مطالعات نشان مي‌دهد كه بسياري از افراد گمان مي‌كنند كه براي ايدز درماني وجود دارد كه منجر مي‌شود كه آنها احساس امنيت داشته و ريسك بيشتري بكنندکه البته آنها در اشتباهند. هنوز هيچ درمان قطعی براي ايدز بوجود نيامده است. تنها درمانهاي دارويي ضد ويروس وجود دارد كه پيشرفت HIV به سمت AIDS را آهسته‌ تر ميكند و در اين حالت فرد چند سال مي‌تواند زندگي سالمي داشته باشد.

-    در برخي موارد، درمان ضد ويروس چس از چند سال تأثير خود را از دست مي‌دهند و در برخي موارد ديگر فرد از AIDS بهبود مي‌يابد ولی با HIV براي دهه‌ها زندگي مي‌كند ولي اين افراد مجبورند كه براي تمام عمر روزانه داروهاي قوي مصرف كنند كه گهگاه با عوارض جانبي ناخوشايند همراه است.

-    هنوز هيچ راهي براي درمان قطعي HIV وجود ندارد و تا اين لحظه تنها راه ايمن باقي ماندن، آلوده نشدن است.

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 15:27  توسط HTH  | 

جوانان در معرض طيف وسيعی از رفتارها و عقايد مربوط به رفتارهای جنسی قرار می گيرند که گاهی اين عقايد و رفتارها در تناقض با يکديگر هستند. به طور مثال بعضی پيامهای بهداشتی بر روی خطرات ناشی از رفتارهای جنسی تاکيد دارند و از سوی ديگر رسانه ها،  رابطه جنسی را نشانه ای از بلوغ و پختگی و جذابيت معرفی می کنند.
به علت حساسيت مسايل جنسی، ممکن است که جوانان و مربيان گاهی ديدگاه ها و عقايد محکمی در مورد رفتارهای صحيح جنسی و چهارچوب های اخلاقی مرتبط با آن داشته باشند که کاملا با هم در تضاد باشند.

 


جوانان به چهارچوب های فرهنگی-اخلاقی مرتبط با مسايل جنسی علاقه زيادی نشان می دهند و دوست دارند تا فرصتی پيش بيايد تا در مورد مسايلی مثل سقط جنين، روابط جنسی قبل از ازدواج و همجنسگرايی و پيشگيری از بارداری صحبت کنند.
بايد توجه داشت اگر روشی صحيح برای صحبت درباره اين مسايل داشته باشيم بحث در مورد اين موضوعات، لزوماً به معنی قبول و يا نفی کردن اين ديدگاه ها نخواهد بود. بايستی ياد بگيريم که هنگام بحث درباره مسايل فرهنگی يا اخلاقی- مذهبی می توانيم با ديدگاه مطرح شده، مخالف يا موافق باشيم.

آموزش صحيح مسايل جنسی، اين فرصت را به جوانان می دهد تا درباره دلايل روابط جنسی و ارتباط آن با بيان احساسات فکر کنند و به اين ترتيب به خود و ديگران و عقايد و احساسات و تصميمات هر شخص احترام بگذارند.
بايستی به جوانان فرصت تفکر درباره تفاوتهای مرد و زن، و تفاوتهای نژادی و نحوه تاثير آن بر مسايل جنسی داده شود تا بتوانند درک کنند که يک رابطه سالم چگونه می تواند باشد.

نکته مهم دیگر در آموزش مسايل جنسی، تفهيم تاثير منفی خشونت (در روابط جنسی) و سواستفاده های جنسی بر روابط اشخاص با يکديگر می باشد.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 15:0  توسط HTH  | 

هدفی که آموزش های جنسی دنبال می کند، کاهش دادن دو مشکل و نتيجه منفی است که فعاليت های جنسی افراد ممکن است به بار آورد. اولی بارداری ناخواسته و خارج ازبرنامه که زندگی افراد را دچار تنش می کند و ديگری آلودگی هايی است که در نتيجه تماس جنسی ممکن است بوجود آمده و به بيماری های مقاربتی منجر می شود. رسيدن به اين هدف به بالا بردن کيفت زندگی زناشويی و روابط بين انسان ها کمک می کند و در نتيجه جامعه را سالم تر و شاداب تر می سازد.

اين آموزه ها همچنين در جوانان اين شايستگی را پرورش خواهد داد تا آنها در زندگی پس از مواجه با مسايل گوناگون و ناخواسته، انتخابی درست و تصميمی شايسته بگيرند.

شما والدين و آموزگاران تنها مراجع با صلاحيت در ارايه اين آموزش ها به جوانان هستيد. با دادن آموزش های صحيح جنسی به جوانان از سوی خود می توانيد رسيدن به اين دو هدف را ممکن کنيد.

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 14:59  توسط HTH  | 

آموزش های جنسی برای جوانان، روندی ازفراگيری و تحصيل مجموعه ای ازاطلاعات و دانش است که برای شکل دادن به طرز برخورد و روش رفتاری و باورهايشان درباره موضوع روابط جنسی است. همچنين آنان را از ازهويت جنسيشان آگاه خواهد کرد و به آنها آموزش خواهد داد که روابط جنسی صحيح چيست وچه روابطی برای آنان نادرست است.

اين آموزش ها همچنين توانايی و تجربه جوانان را پرورش خواهد داد که آنها با آگاهی٬ درباره انتخاب نوع رفتارشان فکر کنند و احساس مطمئن و شايسته ای درباره کنش های رفتاريشان داشته باشند.

ضمناً بايستی قبول کنيم که برای جوانان در شرايط امروزه اجتماعی و جهانی امکان بيشتری نسبت به سال های پيش وجود دارد تا آنها در جامعه با اين مسايل مواجه شوند. اين آموزه ها سلاحی خواهند بود تا آنها خود را در برابر سوء استفاده های جنسی، بردگی جنسی، بارداریهای ناخواسته و آلودگی به HIV حفاظت کنند.
+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 14:59  توسط HTH  |